دختران مدرسه میناب امروز معلمانمان بودند

گویند خداوند ظلم بر مظلومان را نمی خواهد و امروز شاهد آنیم که چگونه بی‌گناهان به دست ظالمان و مستکبران جانشان را تقدیم  وطن می‌کنند و با افتخار و بالندگی و لبخندی پاک و معصومانه و چشمانی مالامال از برق و شوق و عشق به وطن وداع می‌گویند و می روند و چمدان می‌بندند.

آری ... امروز فرشتگانی بال گشودند و به مهمانی خداوند رفتند.

آنان راهی خانه‌ی خداوند شدند و دیگر باز نخواهند گشت.

خوشا به حال‌تان دختران سرزمینم که توفیق دیدار ملکوتی پرودگار را یافتید، خوشا به حالتان که در ره جانفشانی و ایثارگری که اصل وطن دوستی ست در صف اول ایستادید...خوشا به حالتان... که امروز معلمان بودید و اما...اما چه معصومانه و آرام و بی صدا این سفر ناگه را پذیرفتید و به سوی بی کرانگی به پرواز در آمدید.

مادرانی که به هنگامه طلوع خورشید دخترانشان را از خوابی ناز بیدار کردند و بوسه‌ای را بدرقه ی سیمای پرفروغ‌شان نمودند تا راهی مدرسه بشوند و لقمه‌ای در کیفشان نهادند که مبادا گرسنه شوند... که مبادا خستگی برتن کنند... که مبادا گزندی بینند!! آنان بامدادان بیدار شدند و برای ابدیت به خوابی عمیق فرو رفتند...درس امروز مدرسه دخترانه میناب، وطن بود و کلاس‌های خاک و خون خورده نیز نشان از درس ایستادگی و مقاومت.

خون پاک و مطهرتان پایمال نخواهد شد ؛ بی قرار نباشید و آسوده بخوابید،آرام گیرید در آغوش خداوند که ما انتقام این جنایت را خواهیم گرفت آنان که گویی بویی از انسانیت و وجدان نبرده‌اند گمان نبرند که خداوند در پاسخ ستم‌هایی که بر مظلومین عالم متحمل می‌گردانند سکوت خواهد کرد و هیچ نخواهد گفت و به یقین این‌بار خشم خداوند است که دامن گیرشان خواهد کرد و هرآنچه بر آنان تحمیل شد سزای اعمالشان بوده و بسی سزاوار...و به طریق محقرتر.

آنان که مدعی بودند با مردم عادی کاری ندارند؟؟

پس به شهادت رساندن کودکان بی‌گناه و معصوم مدرسه میناب چه معنایی داشت؟؟

در روز روشن آشکارا دروغ می‌گویند،دروغ می گویند و همه را در خواب جهل مینگرند و در پی نابودی سرزمین دلیران و شیران و جان فدایان این مرز و بوم هستند.

که گمان باطل برده‌اند و زهی خیالی باطل سوگند به خون مقدس دختران و کودکان بیگناه که پاسخی سهمگین‌تر از حال خواهند گرفت و به تلی از خاکستر بدل خواهند شد.