دلنوشته خبرنگار دانش‌آموز شهرستان بجنورد

سلام آقا ، سلام آقای مهربونم ، زمانی که زنده بودی برخی از فرزندان این سرزمین تو را نشناخته بودن و حال که دگر تو در بین ما نیستی افسوس میخوریم چه کسی را از دست داده ایم.
تو همانی که ایران را به سوی پیشرفت کشاندی
تا ما در زمان جنگ مثل امروز شکست نخوریم.
اینک ما ایرانیان راه تو را در بر می‌گیریم و ادامه خواهیم داد.

تو با رفتنت داغ بزرگی بر دلها نهادی ولی این را بدان که ما انتقام تو و شهدای دانش آموز میناب را از رژیم صهیونی - آمریکایی خواهیم گرفت.
ای کاش زودتر از اینها باهات آشنا میشدم و زودتر می‌فهمیدم که تو چه پدر دلسوزی برای فرزندانت بودی، که تو با وجود تهدیدات از سوی دشمنان تسلیم نشدی و با آنها جنگیدی.
همانطور که خودت میگفتی:
مبارزه کنید!
وقتی دیدید دارید شکست می خورید باز هم مبارزه کنید ، تا برسید به آن لحظه ای که دیگر یقین می کنید که هان! حتما شکست خواهید خورد ؛ باز هم مبارزه کنید! وقتی در آن لحظه ای که یقین دارید حتما شکست می خورید باز به تلاش و کوشش و مبارزه خود ادامه دهید ، آن وقت پیروزی و فتح نصیبتان خواهد شد!