قاب شب ۱۸۷؛ اتحادیه‌ای از چهره‌های ناآشنا در دل میدان

تهران (پانا) - دوربین که برمی‌گردد، ناگهان می‌بینی اینجا خبری از آن چهره‌های تکراری نیست؛ کارگر، معلم، بازاری، دانشجو و مادری با کالسکه، همه در یک کادر جا شده‌اند. شب ۱۸۶ را نمی‌توان با تعداد معترضان سنجید، بلکه با عمق سکوتی که بر شانه‌های هم ریختند و فریاد زدند: «ما از یک جنسیم». این حضور، دیگر یک راهپیمایی نبود؛ یک پاتوق بزرگ برای اتحاد «ما» بود.