نسل زد باید از مخاطب تصمیم‌ها به شریک تصمیم‌سازی تبدیل شود

یاسین فیضى مشاور نوجوان وزیر آموزش وپرورش و تنها عضو دانش آموز کارکروه موقت بازنکرى شوراى مشاوران نسل زد، در گفت وگو با پانا درباره فعالیت کارگروه موقت بازنگریشوراى مشاوران نسل زد اظهار کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم سازوکارهاى مشارکت نوجوانان و جوانان را بازنگری کنیم وبه سمت ساختارى برویم که بتواند ارتباط واقعى و مستمر میان نسل زد و مسئولان را شکل دهد.

وى افزود: نسل زد فقط به دنبال این نیست که صدایش شنیده شود؛ بلکه مى خواهد در گفت وگو، ارائه راهکار وفرآیند تصمیم سازى حضور داشته باشد. شنیدن دیدگاه هاى نوجوانان زمانى ارزشمند است که این دیدگاه‌هابتواند در سیاست گذارها وتصمیم هاى مرتبط با آنان اثر واقعى داشته باشد.

مشاور نوجوان وزیر آموزش وپرورش با اشاره به تشکیل کارگروه موقت بازنگری شوراى مشاوران نسل زد ادامه داد: بازنگری در ساختار شورا نباید صرفاً به تغییر عناوین یا جابه جایى مسئولیتها محدود شود. هدف اصلى باید ایجاد سازوکارى براى افزایش شفافیت، مشارکت, پیگیری پیشنهادها و تبدیل ایده هاى اعضا به اقدامات قابل اجرا باشد.

فیضى گفت: یکى از موضوعات مهم، تقویت ارتباط شورا با بدنه واقعى نوجوانان و جوانان است. اگر قرار است شوراى مشاوران نسل زد نماینده بخشى از نگاه و دغدغه هاى این نسل باشد، باید بتواند این ارتباط را به شکل مستمر حفظ کند و صداى طیف هاى مختلف نسل زد را بشنود.

وى با اشاره به اینکه تنها عضو دانش آموز کارگروه موقت بازنگری شوراى مشاوران نسل زد است، تصریح کرد: حضور یک دانش آموز در این فرآیند مى تواند کمک کند موضوعات علاوه بر نکاه مدیریتى و کارشناسى، از زاویه تجربه زیسته نوجوانان نیز بررسى شود. بسیارى از مسائل نسل جدید را نمى توان صرفاً از بیرون تحلیل کرد و لازم است خود نوجوانان نیز در فرآیند طراحى راهکار حضور داشته باشند.

این فعال دانش آموزى ادامه داد: حضور نوجوانان در ساختارهاى مشورتى نباید جنبه نمادین داشته باشد. وقتى از مشارکت نسل زد صحبت مى کنیم، باید براى نظرات آن ها مسیر مشخصى براى طرح، بررسى، پیگیری و در صورت امکان اجرا وجود داشته باشد! در غیر این صورت فاصله میان «مشورت» و «اثرگذاری» همچنان باقی خواهد ماند.

فیضى با تأکید بر اهمیت اعتماد میان نسل زد و ساختارهاى تصمیم گیری گفت: یکى از مهم ترین سرمایه هاى هر شوراى مشورتى، اعتماد اعضا و جامعه هدف آن است. این اعتماد زمانى شکل مى‌گیرد که نوجوانان ببینند نظراتشان صرفاً شنیده نمى شود, بلکه نتیجه این مشارکت را نیز در فرآیندهاى واقعى مشاهده مى کنند.

وى در پایان خاطرنشان کرد: انتظار من از فرآیند بازنگری این است که به ساختارى پویا، شفاف و اثرگذار برسیم؛ ساختارى که نسل زد بتواند آن را متعلق به خودش بداند و مسئولان نیز بتوانند از ظرفیت فکرى و اجتماعى این نسل براى تصمیم سازى بهتر استفاده کنند. هدف نهایى نباید صرفاً بازنگری یک ساختار باشد، بلکه باید ساختن مسیرى براى مشارکت واقعى نسل جدید در تصمیم هایى باشد که آینده آن ها را شکل مى دهد.