تردید عمیق افکار عمومی آمریکا نسبت به حمله به ایران

۶ روز پس از آن‌که ایالات متحده در چارچوب عملیاتی مشترک با اسرائیل به ایران حمله کرد، نظرسنجی‌ها از تردیدهای جدی در میان افکار عمومی آمریکا نسبت به این اقدام حکایت دارند.

کمبود حمایت مردمی، برای رئیس‌جمهور ترامپ مخاطره سیاسی به همراه دارد؛ حتی در حالی که او با شور و حرارت از پیشرفت اقدامات آمریکا سخن می‌گوید و پیشنهاد می‌کند که عملیات آمریکا علیه جمهوری اسلامی احتمالاً تنها حدود چهار هفته به طول خواهد انجامید.

ترامپ تاکنون از شیوه‌های سنتی اطلاع‌رسانی در زمان جنگ، مانند سخنرانی تلویزیونی در ساعات پربیننده خطاب به مردم آمریکا پرهیز کرده است. در عوض، او ترکیبی از ویدئوهای منتشرشده در حساب‌های شخصی خود در شبکه‌های اجتماعی، اظهارنظرهای بداهه در رویدادهای کاخ سفید و مجموعه‌ای از مصاحبه‌های تلفنی کوتاه و رسمی با خبرنگاران را برگزیده است.

اما نتایج نظرسنجی‌ها خود گویای ماجراست. یک نظرسنجی رویترز/ایپسوس که بلافاصله پس از آغاز درگیری‌ها انجام شد، نشان داد تنها ۲۷ درصد از آمریکایی‌های شرکت‌کننده اقدامات آمریکا علیه ایران را تأیید می‌کنند، در حالی که ۴۳ درصد مخالف بودند و ۲۹ درصد اعلام کردند که مطمئن نیستند.

نظرسنجی سی‌ان‌ان/اس‌اس‌آراس که گزینه «نظری ندارم» را در بر نداشت، نشان داد ۴۱ درصد از پاسخ‌دهندگان با تصمیم برای اقدام نظامی علیه ایران موافق‌اند، در حالی که ۵۹ درصد مخالفت کرده‌اند.

همچنین نظرسنجی اکونومیست/یوگاو که روز چهارشنبه منتشر شد، نشان داد حمایت از استفاده از نیروی نظامی برای سرنگونی دولت ایران ۳۲ درصد و میزان مخالفت با آن ۴۵ درصد است.

داده‌های نظرسنجی‌ها شکاف عظیم و قابل پیش‌بینی میان دیدگاه دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان درباره حمله به ایران را نشان می‌دهد؛ با این حال، در هر سه نظرسنجی یادشده، اکثریت قابل توجهی از رأی‌دهندگان مستقل نیز با این اقدام مخالف بوده‌اند.

تجاوز نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران که در پی آن آیت الله خامنه ای رهبر انقلاب اسلامی به شهادت رسیدند از بامداد روز نهم اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶) آغاز شد؛ این اقدام در حالی صورت گرفت که مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و آمریکا با میانجی‌گری برخی کشورهای منطقه در جریان بود.

تحلیلگران معتقدند این اقدام نشان داد که آمریکا در عمل پایبندی لازم به اصول گفت‌وگو، اعتمادسازی و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات ندارد و همچنان از گزینه نظامی به‌عنوان ابزار فشار سیاسی بهره می‌گیرد.