کتابنگاره «خون دلی که لعل شد» - قسمت سوم
ادبیات عرب؛ از زندان تا ترجمه آثار ماندگار قائد شهد امت
تهران (پانا) - سومین بخش از مجموعه «خون دلی که لعل شد» در بسته «ایرانمون ۳»، به علاقه آیتالله سیدعلی خامنهای به زبان و ادبیات عرب، فعالیتهای او در زمینه ترجمه و تجربه استفاده از این زبان در سفرها و دوران زندان اختصاص یافته است.
آشنایی او با زبان عربی از محیط خانواده آغاز شد. مادرش با قرآن، احادیث و کتابهای عربی آشنایی داشت و قواعد ابتدایی این زبان نیز بعدها نزد معلمان آموخته شد.این علاقه در سفر به عراق شکل عملیتری پیدا کرد.
آیتالله خامنهای تلاش میکرد در این سفر تنها به زبان عربی صحبت کند؛ تجربهای که تفاوت میان زبان عربی فصیح و زبان عامیانه را برای او آشکار کرد.فعالیت در زمینه ترجمه نیز بخش مهمی از این علاقه بود. در این مجموعه از ترجمه کتاب «صلح امام حسن(ع)» نوشته شیخ راضی آلیاسین یاد شده است. همچنین آشنایی با آثار سیدقطب به ترجمه تعدادی از آثار این نویسنده مصری انجامید و بنا بر روایت مجموعه، بخشی از این ترجمهها در دوران زندان انجام شد.
آیتالله خامنهای همچنین از شعرهای محمدمهدی جواهری تأثیر پذیرفت و توجه این شاعر به مسائل مردم و مواضع سیاسی او را از ویژگیهای مورد توجه خود دانسته است.در سال ۱۳۴۲ و در زندان قزلقلعه نیز آشنایی با تعدادی از زندانیان عرب خوزستانی، زمینهای برای ادامه گفتوگو به زبان عربی شد.
او در همین دوران با یکی از زندانیان به زبان عربی گفتوگو میکرد، به او ترکی میآموخت و در مقابل مقداری زبان انگلیسی فرا میگرفت.ترجمه کتاب «اشک و لبخند» اثر جبران خلیل جبران نیز در دوران اقامت او در قم انجام شد؛ اثری که در این مجموعه از آن بهعنوان نخستین ترجمه وی یاد شده است.

ارسال دیدگاه