کجاها رو زدیم؟ قسمت پنجم کویت
«عریفجان»؛ موتورِ فرسودهی آمریکا در کویت / وقتی «پشتیبانی» هم دیگر امن نیست!
تهران (پانا) - در حالی که نگاهها در اخبار نظامی معمولاً به ناوهای هواپیمابر و جنگندههاست، یک «کمپ» در کویت وجود دارد که اگر نباشد، کلِ ماشینِ جنگیِ آمریکا در عراق و سوریه از حرکت میایستد. «عریفجان»؛ همان موتورِ لجستیکی که با ارادهی فرزندان ایران، قدرت مانور را از دشمن گرفته است.
در ادامه بازخوانیِ نقشههای راهبردیِ پایگاههای بیگانه در پویش «#ایرانمون»، به سراغ یک نقطه حیاتی در کویت میرویم: کمپ عریفجان.
۱. عریفجان چیست؟
عریفجان در کویت، «پشت صحنهی» واقعیِ جنگهای آمریکاست. اینجا مرکزِ اصلیِ «نگهداری و آمادهسازی» است. هر تانک، هر خودروی زرهی و هر تجهیزاتی که قرار است در عراق یا سوریه عملیاتی شود، ابتدا باید از فیلترِ عریفجان عبور کند.
۲. چرا عریفجان قلبِ تپنده است؟
این پایگاه، خانه مشترک نیروهای زمینی، هوایی، دریایی و تفنگداران آمریکایی است. نقشِ لجستیکی آن به قدری سنگین است که میتوان گفت: «بدون عریفجان، عملیاتهای آمریکا در عراق و سوریه عملاً زمینگیر میشود.»
۳. پیامِ دستاورد: ما «سیمهای برق» را قطع کردیم!
موشکهای ایران با هدف قرار دادن این کمپ، نه یک «میدانِ جنگ»، بلکه «زنجیرهی تدارکات» دشمن را قطع کردند. پیام این است: آمریکا نمیتواند در عراق و سوریه بجنگد، اگر نتواند در کویت «لجستیک» داشته باشد. ما موتورِ محرکِ جنگهای آنها را نشانه رفتیم و از کار انداختیم.
چرا عریفجان مهم است؟
تصور کنید: در بازیهای رایانهای استراتژیک، شما برای حمله به دشمن نیاز به «تأمینِ نیرو و مهمات» دارید. اگر راهِ رسیدنِ مهمات به سربازانِ خط مقدم بسته شود، آن سربازان هر چقدر هم قوی باشند، نمیتوانند بجنگند.
نقش عریفجان: این پایگاه دقیقاً همان «انبار مهمات و تعمیرگاه مرکزی» است که پشتیبانیِ خط مقدمِ آمریکا در منطقه را تأمین میکرد. حالا با ضربه به این «ستونِ پشتیبانی»، کلِ ساختارِ عملیاتیِ آنها لرزیده است!
ارسال دیدگاه