کجاها رو زدیم؟ قسمت اول:امارات
الظفره؛ زیر ذرهبینِ «دزفول» / وقتی اتاق کنترل هوایی آمریکا دیگر امن نیست
تهران (پانا) - در جغرافیای نظامی منطقه، پایگاه «الظفره» در امارات به عنوان چشم و گوش و باک بنزین هواپیماهای آمریکایی شناخته میشود. اما امروز، این دژِ چند میلیارد دلاری که زمانی مرکز فرماندهی پهپادها و جاسوسی هوایی بود، در تیررسِ دقیق موشکهای نقطهزن ایرانی قرار گرفته و ابهت پوشالیاش فرو ریخته است.
در ادامه سلسله گزارشهای «کجاها رو زدیم؟»، به بررسی یکی از حساسترین پایگاههای فرامنطقهای در نزدیکی مرزهایمان میپردازیم. پایگاه «الظفره»، واقع در نزدیکی ابوظبی، نقشی حیاتی برای عملیاتهای ارتش آمریکا ایفا میکند:
۱. دوربین بزرگ آمریکا در آسمان منطقه
الظفره مرکز اصلی جمعآوری اطلاعات و جاسوسی هوایی است. بسیاری از پروازهای شناسایی که قصد رصد تحرکات منطقه را دارند، از این پایگاه بلند میشوند.
۲. پمپبنزینِ آسمانی و مرکز پهپادی
این پایگاه نه تنها محل سوختگیری جنگندههای آمریکایی در میانهی پرواز است، بلکه بسیاری از مأموریتهای پهپادی آمریکا در غرب آسیا از همینجا مدیریت و هدایت میشود. در واقع، الظفره «اتاق فرمانِ» جنگهای هوایی آمریکا در منطقه است.
۳. پایگاه گرانقیمت برای میزبان
جالب است بدانید امارات سالانه حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دلار برای میزبانی از نیروهای آمریکایی در این پایگاه هزینه میکند؛ هزینهای سنگین برای امنیتی که با موشکهای ایرانی به راحتی به چالش کشیده شده است.
پیام دستاورد: پایان دوران «بزن و در رو»
هدف قرار گرفتن چنین پایگاه استراتژیکی توسط موشکهای ایرانی (مانند ذوالفقار و دزفول)، این پیام روشن را به جهان مخابره کرد: هیچ اتاق کنترلی در منطقه وجود ندارد که از اراده و دقت موشکهای ایرانی در امان باشد. اگر تهدیدی از این پایگاهها آغاز شود، پاسخ ایران در نطفه، آنها را خفه خواهد کرد.
چرا الظفره مهم است؟
هاب لجستیکی چیست؟ جایی که مثل ایستگاه مرکزی اتوبوس عمل میکند؛ هواپیماها آنجا سوخت میگیرند، تعمیر میشوند و دستور میگیرند.
موشکباران پایگاهها یعنی چه؟ یعنی ایران توانایی این را دارد که در صورت حماقت دشمن، «باند فرودگاه»، «انبار سوخت» و «آنتنهای راداری» آنها را با دقتِ میلیمتری از کار بیندازد تا هیچ هواپیمایی نتواند پرواز کند.
ارسال دیدگاه