هرمز؛ تنگه‌ای که بر شانه‌های مقاومت ایران ایستاده

تنگه هرمز، این حلقهٔ طلایی میان شرق و غرب، قرن‌هاست با هیبت ایران معنا گرفته است؛ سرزمینی که در برابر سخت‌ترین فشارها، حملات تاریخی و طوفان‌های سهمگین ایستاد و هر بار مقاوم‌تر از پیش برخاست.  

ایران در جنوب خود فقط مرز ندارد؛ ریشه دارد ریشه‌هایی که در دل همین آب‌های نیلگون، با خون دلاوران، با تاریخ باشکوه دریانوردی، و با روح خستگی‌ناپذیر مردمش تنیده شده است.

هر صبحی که خورشید از افق بندرعباس تصویر نگهبانانی را روشن می‌کند که نه از سر اجبار، که با ایمان به این خاک از هرمز پاسداری می‌کنند.  

مقاومت ایران در این آبراه، تنها یک نیروی نظامی یا یک نمایش قدرت نیست؛ یک باور ریشه‌دار است 

اینکه آب‌هایی که از قلب ایران برخاسته‌اند، سرنوشتشان با ملت ایران پیوند خورده و پاسداری از آن‌ها وظیفه‌ای استوار و مقدس است.

مردمان جنوب، از صیادان ساده تا دیده‌بانان دریا، در کنار هم دیواری ساخته‌اند از ایمان، تجربه و غرور؛ دیواری که هیچ‌گاه در برابر تهدید، فشار یا چالش‌های بزرگ خم نشده است.  

تاریخ بارها امتحان کرده و بارها دیده:  

ایران در تنگه هرمز نه می‌ترسد، نه عقب می‌نشیند؛ می‌ایستد.

هر موجی که به سواحل قشم، لارک و هرمز می‌رسد، انگار فریاد می‌زند:  

این‌جا سرزمین مقاومتی است که هزار بار آزموده شده و هزار بار پایدار مانده است.

تنگه هرمز، امروز بیش از یک مسیر جهانی که نماد ایستادگی، اصالت و قدرت خستگی‌ناپذیر ایران است.