آسمانی شدن پانزده ستاره در دامان البرز؛ شش غنچه نوشکفته از این خانواده پرپر شدند

گاه، قلم تقدیر بر دفتر روزگار، برگ‌هایی به سرخی خون و اندوه می‌نگارد. این بار، البرز، مهد دلاورمردان و شیرزنان، شاهد پرپر شدن ۱۵ گلبرگ از یک بوستان پرمهر بود. 

خانواده‌ای که در سایه مهر و محبت، چون نگینی می‌درخشید، توسط خصمان آمریکا و اسرائیل به شهادت رسیدند ، این خانواده پرافتخار، خانواده شهدای تقی زاده ، که نامشان تا ابد در تاریخ البرز خواهد درخشید، همه با هم ، در این واقعه دلخراش، به سوی معبود پرکشیدند. داغی که بر دل ما نشست، داغی نیست که به این زودی‌ها التیام یابد؛ زخمی است عمیق بر پیکر جامعه.

در میان این کاروان شهادت، شش نورسیده کوچک، شش شکوفه غنچه کرده، همراه پدر و مادر و دیگر عزیزانشان، به سوی معبود پرکشیدند و با تمام وجود، دل‌های ما را به درد آوردند. آنها که چهره‌های معصوم و لبخندهایشان، ترنم امید را در دل‌ها زنده می‌کرد، امروز در آینه تاریخ، به نشانه مظلومیت نقش بسته‌اند. کودکانی که قرار بود فردای این مرز و بوم باشند، امروز در بستر شهادت، آرام گرفته‌اند. چه تلخ است پرکشیدن این فرشتگان کوچک، آن هم در فصل شکوفایی زندگی!

این ۱۵ شهید، تنها یک خبر تلخ نیست؛ فریاد است. فریاد مظلومیت، فریاد مقاومت، و فریاد بر سر وجدان‌های خفته جهان  خون پاک این عزیزان، بر خاک پاک البرز، پیامی جز عشق به وطن، ایستادگی در برابر ظلم و دفاع از آرمان‌های مقدس ندارد. دشمن، گمان کرده با گرفتن جان این عزیزان، می‌تواند اراده پولادین ملت ایران را بشکند، اما کور خوانده است. هر قطره خون این شهیدان، بذری است برای رویش هزاران جوان مبارز دیگر

یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.