کارشناس علوم تربیتی و مشاور خانواده:
نوجوانی دورهای است که در آن هویت فردی شکل میگیرد
فردیس(پانا)_کارشناس علوم تربیتی و مشاور خانواده گفت: نوجوانی دورهای حساس، پرفراز و نشیب و آکنده از پرسشهای بنیادین است؛ دورهای که در آن هویت فردی شکل میگیرد، روابط اجتماعی نقشی پررنگ پیدا میکند و تلاش برای یافتن جایگاه خویش در جهان به دغدغهای روزمره بدل میشود.
فرناز فرزانگهر در گفتوگو با پانا عنوان کرد: «در روزهایی که جامعه با بحرانهای بیرونی مواجه است، این روند طبیعی پرورش روانی با چالشهای عمیقتری روبهرو میشود و نوجوانان را در معرض سطحی از اضطراب قرار میدهد که بسیاری از بزرگسالان بهسادگی متوجه آن نمیشوند.
وی افزود: «نوجوانان به دلیل ویژگیهای رشدی و حساسیت روانی این دوره، در برابر پیامدهای بحرانها آسیبپذیرتر هستند. وقتی فضای بیرونی متلاطم میشود، ذهن و هیجانهای آنها نیز بیثباتتر از همیشه واکنش نشان میدهد.»
فرزانگهر در ادامه بیان کرد: «همزمان با تغییرات جسمی، بخشهای مهمی از مغز نوجوانان بهخصوص بخشهای وابسته به مدیریت هیجان، کنترل تکانه و تصمیمگیری هنوز در حال رشد هستند. به همین دلیل، آنها محرکها را شدیدتر حس میکنند و بحرانها مانند موجهایی بزرگ میتوانند احساس امنیت روانیشان را برهم بزنند.»
وی اضافه کرد: «برای نوجوان، تأیید و پذیرفتهشدن از سوی دوستان یک نیاز اساسی است، نه یک ترجیح. بحرانها با ایجاد اختلال در روابط اجتماعی، فاصلهگذاریها یا محدودیتهای ارتباطی، ممکن است حس طردشدگی و تنهایی ایجاد کنند و اضطراب را دوچندان سازند. نوجوان در این سن نیاز دارد دیده شود و دیدهشدن در بحران سختتر میشود.»
فرزانگهر با اشاره به اهمیت این دوره یادآوری کرد: «نوجوان در این سن دائماً از خود میپرسد من کی هستم؟ چه ارزشی دارم؟ آیندهام چه خواهد شد؟ این پرسشها طبیعی و ضروری هستند، اما بحرانها آنها را از حالت سازنده به حالت تهدیدآمیز تبدیل میکنند. نوجوان ممکن است احساس کند کنترل مسیر زندگیاش را از دست داده است.»
وی در ادامه به نقش پررنگ رسانهها اشاره و اظهار کرد: «ساعات طولانی مواجهه با اخبار بحران، تصاویر نگرانکننده و تحلیلهای پیدرپی، اضطراب نوجوانان را به شکل قابلتوجهی افزایش میدهد. آنها هنوز قدرت تشخیص بزرگنمایی، تحلیلهای هیجانی یا اطلاعات نامعتبر را ندارند و همین موضوع احساس ناامنیشان را تشدید میکند.»
فرزانگهر در پایان تأکید کرد: «بحرانها گرچه بخشی اجتنابناپذیر از زندگیاند، اما نوجوانان به دلیل شرایط رشدیشان به حمایت روانی بیشتری نیاز دارند. خانوادهها باید فضایی امن برای گفتوگو فراهم کنند، حضور آرامشبخش داشته باشند و کمک کنند تا نوجوان در میان این تلاطمها، صدای درونی و هویت خود را گم نکند.»
ارسال دیدگاه