دلنوشته؛
عید آمده اما یک جای این عید، خالیست
فردیس(پانا)_سال گذشته، صفهای نماز به قامتی اقتدا میکرد که دلها را آرام میکرد. اما امسال یک جای این عید، خالیست.
خیلی خالیست
صدایی که تکبیر میگفت و دلها پشت سرش بلند میشد
نگاهی که امید میداد، حتی وسط سختترین روزها
امسال اما؛
جای آن صدا خالیست،
جای آن نگاه خالیست،
جای آن قامت استوار، میان صفهای نماز، خالیست
عید فطر همیشه عید بازگشت بود
اما امسال، برای ما عید دلتنگیست
عید یاد کسی که دیگر میان ما نیست،
اما ردّ نفسهایش هنوز در این ملت جاریست.
دلمان تنگست
برای آن آرامشی که با یک خطبه، به دلها برمیگشت
اما حقیقت اینست…
او نرفته…
او در همین راهیست که باز شد، در همین مسیری که روشنتر شد و حالا از آسمان با لبخند به ما مینگرد
امسال، جای خالیاش را با اشک و عهد پرمیکنیم
عهدی که این پرچم، زمین نیفتد
دلتنگیم آقاجان...
دعایمان کن.
ارسال دیدگاه