مدرس خوشنویسی در گفتوگو با پانا:
خوشنویسی آینه درون و زبان بدن ماست
کرج(پانا)-مدرس خوشنویسی و هنرهای تجسمی، علاقه خود به هنر را از دوران ابتدایی آغاز کرده و آن را «آینه درون» افراد میداند. تأکید دارد که صبر، علاقه و تمرین مستمر، کلید رسیدن به جایگاه حرفهای در خوشنویسی است.
نسرین لکپور درباره آغاز مسیر هنری خود در گفتوگو با پانا عنوان کرد: «از دوران ابتدایی، بهویژه از کلاس سوم به بعد، علاقه زیادی به خوشنویسی داشتم. ریشه این علاقه را مدیون کتاب «فرهنگ هنر» آن دوران میدانم که با آموزش خوشنویسی با قلم و دوات، مسیر ابتدایی علاقهمندی من را شکل داد. زیرا تمرینهای مداوم در خانه باعث شد این عشق به هنر روزبهروز پررنگتر شود و بنده را به سمت حرفهای شدن هدایت کند.»
این مدرس خوشنویسی با اشاره به فعالیتهایش، افزود: «در سطح دبیر خوشنویسی در مدارس و همچنین در چندین گالری و آموزشگاه مشغول به کار هستم. رسالت من کمک به علاقهمندان برای رسیدن به خواستههایشان است. معتقدم هنر حد و مرزی ندارد و هدفم این است که خود نیز در مسیر رشد مستمر، به سطوح بالاتر ارتقا یابم، زیرا هنر انتها ندارد.»
لکپور شیوه مورد علاقه خود را کالیگرافی (Calligraphy) معرفی کرد و دلیل آن را آزادی عمل بیشتر نسبت به نستعلیق و شکستهنستعلیق بیان کرد: «کالیگرافی بیشتر دوست دارم، چون قاعده و قانون ندارد و هر مدلی که خودت دوست داشته باسی، میتوانی به شکل بداهه خلق کنی. مهمترین ویژگی یک خوشنویس حرفهای علاقه واقعی و صبر در مسیر یادگیری است. برخورد با شکستها بخشی از مسیر است و فرد نباید تسلیم شود؛ استمرار در تمرین، مسیر را هموار میکند.»
لکپور خوشنویسی را بازتابی از درون انسان دانست و تأکید کرد: «خط خوب، نشاندهنده آرامش درونی فرد است و میتواند اطرافیان را نیز جذب کند. در حوزه فرهنگی نیز به خط در حفظ هویت ایرانی بسیار اهمیت داده شده است فرهنگ هر کشوری با خط، آداب و رسومش شناخته میشود. با اشاره به کتیبههای کهن ایرانی خط همواره جزئی جداییناپذیر از فرهنگ غنی ایران بوده و تأثیرگذار بر هویت هنری کشور است.»
این مدرس خوشنویسی توصیه خود به علاقهمندان تازهوارد دنیای خوشنویسی را ساده و صریح بیان کرد و گفت: «تمرین و تمرین و تمرین اگر علاقهای وجود داشته باشد و فرد با پشتکار مسیر را دنبال کند، تمرین مستمر، پله پله او را به جایگاهی بالاتر از آنچه تصور میکند، خواهد رساند.»
لکپور در پایان، خوشنویسی را با نگاه ویژه به بعد تربیتی و روانی هنر توصیف کرد و گفت: «خوشنویسی نه تنها یک مهارت هنری، بلکه ابزاری برای رشد شخصیت، آرامش درونی و حفظ هویت فرهنگی است.»
ارسال دیدگاه