روانشناس تربیتی :
همراهی والدین، سلبریتیزدگی نوجوانان را به فرصتی برای رشد تبدیل میکند
کرج(پانا)_ روانشناس تربیتی در استان البرز گفت: وابستگی نوجوانان به سلبریتیها و اینفلوئنسرها یک بحران نیست، بلکه بخشی طبیعی از فرآیند هویتیابی در این دوران است که با همراهی هوشمندانه خانوادهها میتواند به کشف استعدادها و شکلگیری شخصیتی مستقل منجر شود.
طاها عالمی در گفتوگو با پانا عنوان کرد: «دوره نوجوانی را باید فصل طلایی قهرمانپروری و الگویابی دانست. در این سن، ذهن نوجوان برای یافتن مسیر آینده خود، به دنبال چهرههای شاخص و موفق میگردد و سلبریتیها به دلیل حضور پررنگ در فضای مجازی و رسانهای، طبیعیترین گزینههایی هستند که در اولین نگاه توجه آنها را جلب میکنند.»
وی ادامه داد: «این علاقهمندی صرفاً یک سطحیگرایی نیست، بلکه ریشه در نیاز عمیق نوجوان به دیده شدن و پیدا کردن مسیر دارد. وقتی یک نوجوان پوستر خواننده یا ورزشکار مورد علاقهاش را به دیوار اتاقش میزند، در حال تمرین سبک زندگیای است که تصور میکند میخواهد در آینده داشته باشد. مشکل اصلی نه در این علاقه، بلکه در نبودِ گفتوگوی صحیح در خانواده درباره آن است.»
عالمی با تأکید بر پیامدهای منفی برخوردهای کنترلی و تنبیهی خانوادهها ابراز کرد: «بسیاری از خانوادهها به محض مشاهده این علاقه، دچار اضطراب شده و با رفتارهای کنترلی و نصیحتهای مکرر سعی در حذف سلبریتی از ذهن نوجوان خود دارند. این رویکرد دقیقاً نتیجه معکوس میدهد. نوجوان به دلیل روحیه استقلالطلبی و مخالفتورزی، در مقابل این فشارها مقاومت کرده و وابستگی عاطفی او به آن شخصیت مشهور، عمیقتر و گاهی وسواسگونه میشود.»
وی اظهار کرد: «راه عبور موفق از این دوران، همراهی هوشمندانه است. والدین نباید از کنجکاوی طبیعی نوجوان خود هراس داشته باشند. بهترین کار این است که پای صحبتهای او بنشینند و بدون قضاوت، از او بپرسند چه ویژگیهایی در این سلبریتی میبیند که برایش جذاب است. همین پرسش ساده، دریچهای به دنیای درونی نوجوان باز میکند و به او نشان میدهد که والدینش او را درک میکنند.»
این روانشناس تربیتی بیان کرد: «همراهی فقط به حرف زدن خلاصه نمیشود. اگر نوجوان به یک بازیگر خاص علاقه دارد، تماشای فیلمش در کنار هم و تحلیل شخصیتپردازی او میتواند یک فعالیت جذاب و آموزشی باشد. وقتی والدین با نوجوان همراهی میکنند، عملاً به او ثابت میکنند که سلبریتی فقط یک چهره دور از دسترس نیست، بلکه یک انسان با ابعاد مختلف شخصیتی است و میتوان درباره خوبیها و بدیهای رفتارش صحبت کرد.»
وی در ادامه افزود: «این همراهی باعث میشود نوجوان بتواند به تدریج مهارت تفکر نقادانه را در خود پرورش دهد. او یاد میگیرد که هر چیزی را در فضای مجازی نمیتواند به راحتی بپذیرد و باید جنبههای مختلف آن را بررسی کند. در واقع، ما با این روش به نوجوان کمک میکنیم که از یک مصرفکننده منفعل محتوا، به یک مخاطب آگاه و تحلیلگر تبدیل شود که این بزرگترین سرمایه برای آینده اوست.»
عالمی خاطرنشان کرد: «نکته مثبت و امیدوارکننده اینجاست که در اغلب موارد، این وابستگیهای عاطفی به سلبریتیها مقطعی هستند. اگر والدین با آرامش و همراهی از کنار این موضوع عبور کنند و در عین حال، زمینههای کشف استعدادهای خود نوجوان را فراهم آورند، معمولاً با ورود به دوران جوانی، این علاقهها تعدیل یافته و به یک الگوبرداری منطقیتر و ارزشمحورتر تبدیل میشود.»
وی با اشاره به نقش مثبت سلبریتیها در الگوسازی برای نوجوانان تصریح کرد: «وظیفه والدین ساختن دیواری میان نوجوان و جهان مدرن نیست، بلکه تجهیز کردن او به ابزارهایی است که بتواند در این جهان، راه درست را خودش پیدا کند. امروزه حتی خود سلبریتیها هم میتوانند منبع الهام مثبت باشند؛ آنهایی که از تلاشهایشان برای رسیدن به موفقیت میگویند یا حامی کارهای خیریه هستند، میتوانند تأثیری شگرف در جهتدهی انگیزههای نوجوان به سمت اهداف والا داشته باشند.»
عالمی تأکید کرد: «خانوادهها باید بدانند که نوجوان آنها در این مسیر تنها نیست. اگر علاقه نوجوان به یک سلبریتی به حدی رسیده که باعث اختلال در تحصیل، خواب یا روابط اجتماعیاش شده است، نباید خجالت بکشند و حتماً باید از یک روانشناس متخصص کمک بگیرند. اما در ۹۰ درصد موارد، آنچه که این دوره را به سلامت عبور میدهد، چیزی نیست جز یک رابطه صمیمی، توأم با اعتماد و احترام متقابل در خانه.»
وی در پایان گفت: «آینده خانوادههای ایرانی در گرو پذیرش این واقعیت است که فضای مجازی جزئی جدانشدنی از زندگی بچههاست. اگر میخواهیم فرزندانمان در این دنیای پیچیده سالم و موفق بمانند، باید دست از ترس برداریم و با آغوش باز و ذهنی یادگیرنده، کنارشان بایستیم. شکاف نسلی همیشه بوده و خواهد بود، اما میتواند به جای دیوار، پلی برای نزدیکتر شدن دلها باشد.»
ارسال دیدگاه