در گفتوگوی پانا با عضو هیات علمی گروه معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت مطرح شد:
ساخت مسکن توسط مردم با حمایت دولت راهکاری اساسی برای حل مشکل مسکن
تهران (پانا) - عضو هیات علمی گروه معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران گفت فرآیند ساخت مسکن توسط مردم با حمایت دولت، کمک بزرگی است تا تولید مسکن منطبق با نیاز افراد، تبدیل به سازوکاری درست شود.
وعده ساخت سه میلیون مسکن در آمریکا توسط کاملا هریس نامزد انتخاباتی آمریکا نشان میدهد، در کشورهایی که نظام اقتصادی آنها براساس لیبرال و بازار آزاد است نیز دولت حوزه مسکن را رها نکرده است و بر آن نظارت و دخالت دارد، چراکه مسکن و حوزههای مربوط به آن را نمیتوان به بازار آزاد متصل کرد.
محمدصالح شکوهی بیدهندی در گفتوگو با پانا در این خصوص عنوان کرد: «بیان وعده ساخت سه میلیون مسکن از سوی کاملا هریس نامزد انتخاباتی ریاستجمهوری آمریکا از حزب دموکرات شاید برای برخی طرفداران بازار آزاد در ایران تعجبآور بود.»
عضو هیات علمی گروه معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران درباره این وعده انتخاباتی اظهار کرد: «برخی افراد در داخل کشور فکر میکنند، دولت نباید در ساخت مسکن دخالتی داشته باشد اما این در حالی است که در لیبرالترین اقتصادها و آزادترین بازارهای جهانی نیز دولت در حوزه مسکن دخالت میکند. چون سازوکار بازار به تنهایی توان حل این مساله را ندارد. از سوی دیگر در کشورهای مبتنی بر نظام اقتصادی سرمایهدار انواع مالیات برای تبدیلنشدن زمین و مسکن به کالای سرمایهای نیز وجود دارد. پس تصور اینکه مسکن میتواند مانند دیگر بخشهای اقتصادی راه خود را در بازار آزاد پیدا کند، یک تصور دور از ذهن و اشتباه است.»
مسکن و حوزههای مربوط به آن را نمیتوان به بازار آزاد متصل کرد
عضو هیات علمی گروه معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران اظهار کرد: «کاملا هریس نامزد حزب دموکرات آمریکا است. او در وعدههای انتخاباتی خود دو وعده مربوط به حوزه مسکن داده است. این وعدهها شامل ساخت سه میلیون واحد مسکونی برای خانه اولیها و کمک هزینه مالی ۲۵ هزار دلاری برای ساخت مسکن است. این نوع وعدهها چند موضوع را نشان میدهد. اول، مسکن و حوزههای مربوط به آن را نمیتوان به بازار آزاد متصل کرد. حتی در کشورهای لیبرال نیز به علت آنکه یکی از حقوق اولیه هر فرد تهیه مسکن است و افراد بیخانمان توان تهیه مسکن را ندارند. دولتها خود را برای ورود به این حوزه و تامین مسکن، متعهد میدانند. پس سازوکار بازار به تنهایی توان رفع نیاز مسکن در کشورها را ندارد. بنابراین دولت باید از افراد بیسرپرست، بیخانمان و بد مسکن، حمایت لازم را داشته باشد.»
این کارشناس حوزه مسکن درباره نگرش اشتباه برخی افراد ایرانی درباره حوزه مسکن و سپردن آن ساز و کار بازار آزاد، گفت: «این تصور در ایران وجود دارد که دولت در نظامهای اقتصادی لیبرال دخالتی در هیچ حوزهای ندارد. این یک نگاه و تصور اشتباه است. در نظامهای اقتصادی لیبرال و سرمایهداری دولتها در جاهایی که شکست بازار وجود دارد، دخالتی ندارند و این تصور افراد در ایران فقط برای این بخشها معقول است. اما در حوزه مسکن حتی در این نظامهای اقتصادی لیبرال و سرمایهداری نیز مداخله دولت ضروری است. همچنین، در کنار مداخله دولت برای تامین مسکن در کشورهای لیبرال، مداخلههای مالیاتی نیز سالهای زیادی است که وجود دارد. به بیان دیگر، در سرمایهدارترین کشورهای جهان انواع مالیات برای تبدیل نشدن زمین و مسکن به کالای سرمایهای نیز وجود دارد.»
مردمیسازی از نوع هندی
او درباره میزان تحقق وعده کاملا هریس به شرط انتخاب برای ریاستجمهوری بیان کرد: «نمیتوان در این خصوص نظر قطعی اعلام کرد. اما آنچه از تجربه سالهای گذشته ایران به دست آمده است، دولت برای ساخت مسکن، نباید خود را مسئول ساخت کند. بلکه باید شرایطی را فراهم کند تا خود مردم در فرآیند ساخت مسکن مشارکت کنند و دولت بر این فرآیند نظارت داشته باشد. به عنوان مثال کشور هند یک تجربه جالبی در این خصوص دارد. یک موسسه مردم نهاد به نام ماهیلا برای زنان سرپرست خانوار در شهر احمدآباد شرایط ساخت مسکن را فراهم کرد. این زنان پس از آنکه خانههای مورد نیاز خود را ساختند، نه تنها صاحب مسکن شدند، بلکه عزت نفس بالایی نیز بهدست آوردند. همین امر عاملی شد تا این زنان تجربه ساخت مسکن خود را به عنوان شغل در نظر بگیرند و برای دیگران نیز خانهسازی را آغاز کنند. البته قبل از ساخت مسکن موسسه ماهیلا به این زنان آموزشهای لازم برای ساخت خانه را داده بود.»
شکوهی بیدهندی افزود: «به نظر میآید فرآیند ساخت خانه توسط مردم با حمایت دولت، کمک بزرگی است تا تولید مسکن منطبق با نیاز افراد، تبدیل به سازوکاری درست شود. به بیان دیگر، در احمدآباد هندوستان اقدامی شبیه به مردمیسازی مسکن که دولت سیزدهم انجام داد؛ اتفاق افتاده است. البته موسسه ماهیلا برای تامین مالی زنان سرپرست خانوار هندی، صندوقهای اعتباری نیز تهیه کرد تا مشکلات مالی آنها توسط این صندوقها تامین شود. اقدام ماهیلا در هند به نسبت ایران پیشرفتهتر بود.»
ارسال دیدگاه