گزارش پانا از برنامه هفت؛
بخش خصوصی در سینما بایکوت شده است
خبرگزاری پانا: علی سرتیپی معتقد است؛ متاسفانه در کشور بخش خصوص به شدت بایکوت شده و پول های بسیاری در تولید هزینه شده است؛ بدون این که این تولیدات در بخش اکران و توزیع مورد توجه قرار گیرد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ میزگرد بررسی اقتصاد و اکران در سینمای ایران شامگاه گذشته با حضور امیر حسین علم الهدی و علی سرتیپی به عنوان کارشناس در برنامه هفت برگزار شد.
در ابتدای این نشست، علی سرتیپی با اشاره به این مطلب که متاسفانه در کشور ما بخش خصوص به شدت بایکوت شده و پول های بسیاری در تولید هزینه شده است؛گفت: بدون این که این تولیدات در بخش اکران و توزیع مورد توجه قرار گیرد. اما تعداد زیادی از فیلم های دولتی تولید شده بدون آن که توجهی به اکران آنها شود در طول این سال ها ساخته شده است.
در ادامه امیرحسین علم الهدی نیز یادآور شد: بخش خصوصی در ۳۴ سال گذشته توانست برنامهریزی و سرمایهگذاری را همراه با دولت انجام دهد که مرحوم سیف الله داد در این زمینه پیشتاز بود اما زمانی که وی از دولت رفت چند دستگی در بخش خصوصی به وجود آمد که نشان داد این بخش نتوانسته به یک اتحاد دست پیدا کند. دولت به خاطر ضعف در سیاستگذاری و نداشتن هارمونی در کارهایش نتوانسته است بخش خصوصی را به بلوغ برساند.
این کارشناس سینما در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به این مطلب که در همه جای دنیا بخش خصوصی نیاز به حمایت و برنامهریزی دارد؛یادآور شد: همه دغدغه تولید دارند و هر کسی از خانهاش قهر کرده میخواهد فیلم تولید کند اما دو زنجیره دیگر به نام حوزه توزیع و نمایش داریم که اگر به آنها توجه نشود به نتایج خوبی نمی رسیم. دولت مدعی بود با ۸۰۰ میلیارد دلار پول نفت قرار است به سینما کمک فراوانی کند این دوستان اکنون باید بیایند و توضیح دهند که چه کمکها و حمایتهایی از سینما کردهاند.
وی خاطرنشان کرد: در کشوری که ۸۰ درصد آن دست دولت است نمیتوان از نقش آن غافل ماند. ایران در حوزه تولید حرف برای گفتن زیاد دارد، البته در بخش تولیدات فرهنگی و محتوایی اما در عرصه اقتصاد هیچ حرفی برای گفتن ندارند. در حوزه فرهنگ باید ۲۰ سال سرمایهگذاری کرد تا به نتیجه رسید. وقتی هیچ سیاستی حتی در حد ۴ سال پایداری ندارد دیگر نمیتوان از بخش خصوصی انتظار داشت که سرمایهاش را وارد سینما کند.
بر اساس گزارش پانا؛در بخش دیگری از این نشست ، علی سرتیپی با اشاره به این مطلب که در طول سال های گذشته هر کس سر کار آمده ما نتوانستیم به بخش توزیع و نمایش بپردازیم ؛افزود: همه تلاش ها در جهت تولید بوده است. برای توزیع و نمایش سیاست های قطره چکانی داشتیم که در ۴ سال گذشته بسیار کمتر شده است. حمایت از تولید هم حمایت از برخی آثار خاص بوده و هم این مساله بخش خصوصی را به انزوا کشانده است و بسیاری دفاتر سینمایی غیرفعال شده اند. سینماها هم در وضعیت بغرنجی قرار دارند. در چند سال اخیر سیاسی کردن سینما هم یکی از معضلاتی بود که به وجود آمد و باعث خشک شدن سینمای ایران شد.
علم الهدی نیز افزود: وجود رفاه و سرانه مطالعه در کشورهای مختلف باعث می شود مردم آن کشورها به سینا رفتن رغبت بیشتری نشان دهند. در کشوری که تیراژ کتاب به هزار نسخه می رسد چگونه می توان انتظار سینمای مناسبی را داشت. هر مدیری که سر کار می آید می خواهد سینما را از نو اختراع کند. به تهران از سال ۸۸ تا امروز ۶۰ سالن سینما اضافه شده است ولی هنوز هیچ اتفاقی در اقتصاد سینما روی نداده است. این طور نیست که هرچه بخش خصوصی بسازد فیلم های خوبی است و هرچه بخش دولتی تولید کند آثار نامناسبی هستند.
سرتیپی با اشاره به این مطلب که نباید همه چیز را سیاه دید؛گفت: اگر ما ۱۰ سینما مثل آزادی داشته باشیم و بتوانیم فیلمهایمان را درست معرفی کنیم و در عین حال آثار جذابی تولید شود اقتصاد سینما پیشرفت میکند. باید به تولیدکنندگانمان اعتماد کنیم.
علم الهدی نیز با اشاره به این مطلب که امیدوارم دولت یازدهم آرامش را به سینما باز گرداند؛افزود: دولت دهم هیچ کمکی به سینما نکرده و با تفرقه افکنی ادامه حیات داده است. همه ماها صدقه بگیر دولت شدهایم پس لطف کنند و پول سینماها را هم بدهند. سال ۸۹ با ۹۰۰ هزار تومان می شد تبلیغات شهری برای یک فیلم گرفت اما در سال ۹۲ با ۶ میلیون تومان می توان یک بیلبورد را در اختیار داشت.
وی خاطرنشان کرد: معتقدم اگر۳۰ تا ۴۰ درصد سینمای ایران به اکران فیلم های خارجی با هدف تولید فیلم های ایرانی اختصاص یابد برخی از این مشکلات اقتصادی حل خواهد شد. متاسفانه این روزها از ۱۰۰ فیلمی که ساخته می شود ۸۵ فیلم با لابیگری چه در بخش خصوصی و چه دولتی و برای رسیدن به منافع شخصی به نمایش میرسند و تنها ۱۵ فیلم برای سینما ساخته میشود. تنها سینمایی که ۱۰۰ درصد فضای تولیدش در خدمت تولید داخلی قرار دارد یاران است و ضررکننده اصلی این جریان هم سینماداران هستند.
در پایان این نشست؛ سرتیپی عنوان کرد: : ساز و کار ما اشتباه و غلط است، اگر ۳۰-۴۰ درصد سینمای مان را به فیلم های خارجی بدهیم دیگر چیزی از سینمای ایران باقی نمی ماند. ما ابتدا باید تولید ملی خودمان را تقویت کنیم بعد شرایط اکران آثار خارجی فراهم شود. اگر یک عقل سلیم بتواند مدیریت کند مشکلات حل خواهد شد و می توانیم فیلم خارجی هم اکران کنیم اما در حال حاضر در شرایط بحرانی قرار گرفته ایم.
ارسال دیدگاه