/یادداشت/

چرا باید رای بدهیم؟

خبرگزاری پانا: انتخابات در هر کجای دنیا بعد اجتماعی پررنگی دارد؛ حضور در صحنه نکته اولی است که به بعد اجتماعی آن تبلور می بخشد؛ این به آن معناست که ممکن است هریک از ما به بعضی عملکردها، قوانین و نحوه اجرای آنها نقد داشته باشیم، اما این مشکلات باعث نمی شود بی تفاوت باشیم.

کد مطلب: ۹۴۷۸۱
لینک کوتاه کپی شد

هر حقی که بر خود روا بدانیم، تکلیفی بر دوشمان می گذارد که توجه به آن و انتخاب عمل به آن می تواند نتایج فردی و یا اجتماعی به دنبال داشته باشد.

رهبر معظم انقلاب در این خصوص فرمودند:"انتخابات سرمایه‏ گذارى عظیم ملت ایران است؛ مثل این‌که شما سرمایه‏ ى سنگین و عظیمى را در بانک می‌گذارید، بانک با آن کار می‌کند و شما از سودش استفاده می‌کنید؛ انتخابات یک چنین چیزى است. ملت ایران سرمایه‌گذارى عظیمى را می‌کند، سپرده‏ گذارى بزرگى را انجام می‌دهد و سود آن را می‌برد.
آراء یکایک شما مردم سهمى است از همان سرمایه‏ گذارى و سپرده‏ گذارى. هر رأیى که شما در صندوق می اندازید، مثل این است که یک بخشى از پول آن سپرده را دارید تأمین می‌کنید. یک رأى هم اهمیت دارد."

بنابر این وجه تمایز انسان با سایر موجودات قدرت اختیار اوست. در جامعه ای که نام جمهوری را با خود یدک می کشد، همه جا نگاه به نظر مردم می شود و سوال از او مطرح می شود که کدام مسیر را برای حرکت و رشد خود می پسندد.

شرکت در انتخابات در کشور ما هیچگاه خالی از حساسیت نبوده است و حضور مردم در این عرصه، و رونق بخشی به آن همواره ماهیت و هویت نظام جمهوری اسلامی ایران را پر رنگ تر می کند.

در همین راستا مقام معظم رهبر ی فرموده اند: "هرچه انتخابات پرشورتر باشد، عظمت ملت ایران بیشتر در چشم مخالفان و دشمنانش دیده خواهد شد؛ براى ملت ایران حرمت بیشترى خواهند گذاشت؛ دوستان شما هم در دنیا خوشحال می‌شوند. عظمت ملت ایران را حضور مردم در انتخابات نشان می‌دهد."

انتخابات در هر کجای دنیا بعد اجتماعی پررنگی دارد. حضور در صحنه، نکته اولی است که به بعد اجتماعی آن تبلور می بخشد. این به آن معناست که ممکن است که هریک از ما به بعضی عملکردها، قوانین و نحوه اجرای آنها نقد داشته باشیم، اما این مشکلات باعث نمی‌شود بی تفاوت باشیم.

فی نفسه وحدت دستاورد مهم حضور است و کشور را در عرصه بین المللی از آسیب های زیادی حفظ می کند.

همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند: "به نظر من مسئله‌ ى اول در انتخابات، مسئله‏‌ى انتخاب این شخص یا آن شخص نیست؛ مسئله‏‌ى اول، مسئله‌ ى حضور شماست. حضور شماست که نظام را تحکیم می‌کند، پایه‏ هاى نظام را مستحکم می‌کند، آبروى ملت ایران را زیاد می‌کند، استقامت کشور را در مقابل دشمنی ها زیاد می‌کند و دشمن را از طمع ورزیدن به کشور و از فکر ضربه زدن و توسعه و فساد و فتنه منصرف میکند. این یک مسئله‏ ‌ بسیار مهم است؛ پس مسئله‏ ى اول، شرکت در انتخابات است."

عدم حصول کامیابی از نتیجه می تواند عاملی برای دلسردی محسوب شود، اما احترام به نظر اکثریت، محصول دموکراسی و جمهوریت است.

امروز، ایران ما در شرایط ویژه ای به سر می برد. بهبود شرایط اقتصادی، کاهش اثر تحریم ها، ارتقا ارزش پول کشور و کاهش فشار به قشر متوسط جامعه از ساده ترین دلایلی است که انتخاب صندوق رای را اولویت می بخشد.

سخنان رهبری در این زمینه جای تامل دارد: "انتخابات در کشور ما یک حرکت نمایشى نیست. پایه‏‌ى نظام ما همین انتخابات است. یکى از پایه‏ ها، انتخابات است. مردم‏سالارى دینى با حرف نمی‌شود؛ مردم‏سالارى دینى با شرکت مردم، حضور مردم، اراده‏ ى مردم، ارتباط فکرى و عقلانى و عاطفى مردم با تحولات کشور صورت می‌گیرد؛ این هم جز با یک انتخابات صحیح و همگانى و مشارکت وسیع مردم ممکن نیست."

مشارکت در انتخابات و نوشتن نام یکی از کاندیداها روی برگه سبز رای به معنای آنست که هر رای دهنده برای آینده اش تصمیم می‌گیرد؛ به خود حق صحبت کردن و انتخاب می دهد و یک نفر را برگزیده چون اینگونه فکر می کند که این فرد می تواند کشور را به ثبات و امنیت در عرصه های مختلف برساند.

چند نفر از ما فردای خود و فرزندانش را خارج از ایران متصور شده اند؟

آیا راهی جز صندوق رای داریم؟ آیا اگر از رای دادن کناره گیری کنیم چیزی بهتر می شود؟ آیا این حق را برخود نمی دانیم که کسی را با انتخابمان روی صندلی ای بنشانیم که از آنجا نگاه به مردم نگاهی هم سطح باشد و فقیر و غنی هم سفره؟ آیا فرزندان فردای ایران تکلیف آبادانی کشوری را که در آن به دنیا آمده اند بر دوشمان نگذاشته‌اند؟

اگر کسی را برای امروز ایران مفید یافته ایم که قدرت آن را دارد که فاصله ها را کم کند، فشار روی قشر آسیب پذیر را به حداقل برساند و برنامه‌ای برای ساختن کشور دارد، انتخابش را بر خود وظیفه بدانیم که باید پاسخگوی انتخاب خود در مقابل مردم و پروردگار باشیم.

رشد و تعالی این جامعه با حرکت میسر است. سکوت و یک جا ماندن جز به معنای نادیده گرفتن حقوقی نیست که برای به دست آوردن آن باید تلاش کرد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار