/گزارش/
هزار خان ازدواجی که جوانان طی می کنند
ازدواج سنت حسنه ای است که فرد و جامعه را به تکامل نزدیک تر می کند؛ اما آنچه که در سال های اخیر به چشم میخورد تمایل جوانان به تعویق انداختن هرچه بیشتر این پیوند آسمانی است. رویدادی که دلیل اصلی آن در جامعه کنونی ما ، مشکلات اقتصادی محسوب می شود.
به گزارش خبرنگار پانا آذربایجان غربی، قدیم تر از اینها نوجوانی سن ازدواج برای دختران پسران محسوب می شد و پسران قبل از سربازی شریک زندگی خود را به پیشنهاد خانواده انتخاب میگردند و با یک مراسم ساده نامزدی و انگشتری هدیه، راهی دوره های آموزش مردانگی در سربازی می شدند. پس از بازگشت مراسم عروسی برگزار می شد و اغلب زوج ها در یک اتاق خانه پدری آقای داماد زندگی خود را آغاز می کردند.
کمی که گذشت خانواده ها آن مراسم نامزدی راهم به بعد از سربازی محول کردند و پسران بعد از برگشتن سربازی ازدواج کردند و صاحب شغل و زندگی شدند. زمان و توقعات چرخ این گردانه را شتاب دیگری دادند و حال دیگر پسران جوان باید بعد از سربازی دارای شغل می بودند تا خواستگاری و ازدواج صورت می گرفت.
شاید همین باید ها بود که سیر آیین آسمانی ازدواج را تا جایی کشاند که پسران جوان، میانسالی را برای ازدواج برگزیدند. اغلب خانواده ها امروزه چندین کوه در مقابل رسیدن پسری جوان را به دختر دم بختشان قرار داده اند. پسری که جرئت خواستگاری از دختری را داشته باشد باید خانه ای مستقل ، ماشین، درآمدی میلیونی، تحصیلات ارشد یا دکترا، خانواده ای کم جمعیت، مادری در دورترین فاصله با عروس خانوم، فامیل هایی تحصیل کرده و سرمایه دار و ... باشد.
اگرچه آقای داماد و خانواده یشان نیز در مقابل تمام اینها شروطی مثل تحصیل کرده و کارمند بودن و سرمایه داربودن پدر عروس خانم را پیش می کشند اما به فرض رد کردن تمام این خان هایی که دست هفت خان رستم را از پشت بسته، وارد مرحله عملیاتی از ازدواج می رسند. طلاهایی که باید میلیون ها قیمت داشته باشد، لباس هایی که باید میلیونی باشند، ماشین عروسی که باید مدل بالا باشد، عکاسی و فیلم برداری در حد هالیوود، چندین نوع شام در بهترین تالار شهر و تمام خرج هایی که ریزترینشان یک میلیون تومان آب می خورد.
از آن طرف هم جهازیه عروس خانم باید سفارشی باشد، مبل ها و سرویس خواب از کشور های همسایه و فرش های دستباف و ظروف میلیونی دست ساز از قلب ایران. خلاصه پدر محترم ایشان باید چندصد میلیونی را برای زندگی دخترشان کنار گذاشته باشد.
شاید در برخی از مواقع شاهد چنین خرج و مخارج هایی نباشیم اما در هر صورت رسم بر این بناست که خانواده عروس و داماد بیش از حد توان خود برای آغاز زندگی مشترک فرزندانشان خرج کنند. رقی هم نمیکند که در حیطه توانایی های دو طرف باشد یا نه؛ در غیر این صورت آغاز زندگی کنسل است تا وقتی که از توانایی مالی برخوردار شوند. این توانایی نیز با وضع موجود در جامعه اغلب در سنین بالای ۳۰ سال برای جوانان فراهم می شود. یعنی درست وقتی که دیگر تمایل چندانی به ازدواج نیست.
بهانه یا دلیل واقعی
معصومه دستوان دارای دو فرزند پسر در سنین ۳۲ و ۲۶ سال بوده و همسرش معلم بازشسته است. وی با اشاره به اهمیت وضعیت اقتصادی در ازدواج جوانان، گفت: چرخ زندگی های امروزی با درآمد کم نمی چرخد و هرکس که برای ازدواج آماده می شود باید درآمد و شغل ثابتی داشته باشد.
دستوان ادامه داد: تا زمانی که پسرانم دارای خانه یا درآمدی که کفاف خرج زندگی و اجاره خانه را بدهد، نباشند برای خواستگاری هیچ دختری نمی روم، البته اگرهم برم به احتمال زیاد با همین شرایط جواب رد می شنوم.
عدم توان اقتصادی کافی، انگیزه ازدواج جوانان را پایین می آورد و اجازه نمی دهد آنان در سن پایین ازدواج کنند. اما گاهی داشتن شغل مانع ازدواج می شود و آن در صورتی است که دختران شاغل شوند. از آنجایی که یکی از انگیزه های دختران برای ازدواج، نیاز اقتصادی است و از مجرد ماندن خود احساس سربار خانواده بودن دارند، با رسیدن به استقلال اقتصادی این انگیزه در آن ها از بین می رود و در نتیجه بسیاری از آنان رغبت چندانی به ازدواج ندارند.
از طرفی نیز می توان به آسانی فهمید و دید که علت نداشتن تمایل به ازدواج در اکثر پسرانی که تحصیلات و دوره سربازی خود را به پایان رسانده اند، برخوردار نبودن از شغل، مسکن و تهیه لوازم و ضروریات زندگی و جشن ازدواج است. البته نقش عوامل فرهنگی هم نباید در میان نادیده گرفته شود، چراکه جوان ایرانی که در گذشته مهم ترین برنامه او در اولین فرصت ازدواج و تشکیل زندگی بود، امروزه دیگر چنین عقیده ای ندارد و حتی برخی زمان ازدواج را مخصوص میان سالی می دانند .
افزایش جرایم و آسب های اجتماعی، تحصیلات دانشگاهی، عدم توازن جمعیت پسران و دختران آماده ازدواج در ایران، مهاجرت پسران روستایی به شهرها و افزایش تعداد دختران روستایی، منسوخ شدن ارزش های معنوی و آرمان گرا بودن جوانان نیز از جمله عوامل اقتصادی و فرهنگی است که هر روز بیش از دیروز آوای دوری از آیین آسمانی ازدوج را در گوش جامعه زمزمه می کند.
فرهنگ، اقتصاد و اجتماع مقصرند
زهره احمدیه کارشناس ارشد علوم اجتماعی با بیان این مطلب که عوامل اقتصادی از عمده ترین دلایلی است که جوانان برای تأخیر ازدواج خود مطرح می کنند، گفت: بسیاری از هزینه هایی که در زندگی می شود، اعم از هزینه های جشن عقد و عروسی، یا تهیه جهیزیه، مسکن و سایر لوازم زندگی، ضرورت زیادی ندارد و اگر هردو طرف تصمیم به حذف تمام هزینه های غیرضروری داشته و به حداقل امکانات اکتفا کنند، امکان ازدواج برای اکثر جوانان ما عملی می شود.
وی ادامه داد: همیاری در هزینه های ازدواج، پرداخت وام های قرض الحسنه برای ازدواج، ایجاد شغل های پاره وقت در دوران تحصیل و مانند آن، تشویق به زندگی در کنار خانواده یکی از زوجین، راهم کردن شرایط ازدواج آسان، جلوگیری از بی بند وباری و ابتذال و فساد اخلاقی، ارزش دانستن تأهل، گسترش فرهنگ قناعت و ساده زیستی و فراهم کردن شرایط ازدواج در خلال تحصیل می تواند از پیش روی فرهنگ آسیب زای ازدواج دیرهنگام جلوگیری کند.
کارشناس ارشد علوم اجتماعی تاکید کرد: مشکلات و بیکاری از اساسی ترین عوامل عدم رغبت مردان جوان به ازدواج است چرا که اگر جوانی توانایی تامین زندگی خود را نداشته باشد نمی تواند ازدواج کند و ازعهده تامین مخارجش برآید؛ اگر یک جوان شغل مناسب با درآمد مکفی داشته باشد مسلما موجب می شود که زودتر ازدواج کند.
/شادی غلامی/
ارسال دیدگاه