يادداشت/

نفس هاي تبريز به شماره افتاده است

دست هاي بي باك ريزگردها،گلوي شهر را مي فشارد و تبريز را به سرفه هاي بي امان دچار مي كند.

کد مطلب: ۶۹۴۸۷۷
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار پانا از آذربايجان شرقي، دير زماني نيست كه تبريز ميزبان ميهماني ناخوانده شده است. ميهماني نامبارك كه امان ميزبانش را بريده و راه نفس كشيدنش را تنگ تر مي کند.
اين شهر، تاريخ پر فراز و نشيبي را از سر گذرانده و خاطرات تلخ و شيريني را در دل خود نهفته دارد. اما هيچ گاه نفس هايش را در سينه حبس نكرده است. هجوم گرد و غبار، امان از شهر گرفته و نفس هايش را به شماره انداخته است.انگار شهروندان نيز، ناله هاي دردناك شهر را نمي شنوند و از كنار تن نيمه جان تبريز، بي تفاوت رد مي شوند.
اگر شاعر شعر زمستان زنده بود، قطعا به جاي گله از سرماي سوزان، شكايت از غباري مي كرد كه رنگ زندگي از چهره ي شهر زدوده است و شِكوِه از نامرادي شهرونداني مي كرد كه به جاي التيام بخشيدن به زخم هاي نفس گير شهر، هواي مهرباني را مكدر مي سازند.
تردد انواع وسائط نقليه، هواي شهر را ملتهب تر كرده و بيماران تنفسي را با دردي مضائف رو به رو ساخته است. صنعت اگرچه سرفصل زايندگي و موجب پيشرفت هر اجتماعي است اما گاه تبعات نامبارك آن، چنان فاجعه اي را رقم مي زند كه شيريني اوليه اش را به زهر بدل مي كند. شايد اگر كارخانه هاي متعدد بر سينه تبريز قد بر نمي افراشتند، شانه هاي اين شهر، خميده نمي گشت و هوايش زندگي را پس نمي زد.
البته در اين ميان سهم گرد و غبار نامبارك ، حائز اهميت بوده و تمهيدات و تدابير خاص و دلسوزانه مسئولين را مي طلبد و همدلي شهروندان با شهر ، در اجتناب از استفاده بي رويه وسائط نقليه شخصي ، تحقق مي يابد.
باشد كه در ميان نامهرباني هاي مهاجمان غبار اندود، ساز مهرباني با شهر را كوك كرده و گرد غم را از چهره تبريز بزداييم.

يادداشت از ديبا پورباقري

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار