کارگردان فیلم «نورا» در گفت و گو با پانا:

خط قرمزهاي تلويزيون امكان طرح سوال درباره مسائل اجتماعي را گرفته است

یک کارگردان جوان با اشاره به اهمیت پیشتازی سینما و سینماگران در مسائل اجتماعی روز جامعه گفت: جای طرح مسائل اجتماعی در سینماست نه تلویزیونی که روز به روز مقررات شدیدتری درباره مسائل اجتماعي دارد و خط قرمزها اجازه ورود صحيح به اين موضوعات را نمي دهد.

کد مطلب: ۶۸۷۹۸۶
لینک کوتاه کپی شد
وحید پرشاد نویسنده و کارگردان فیلم سینمایی «نورا» در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا با اشاره به این که فیلمسازان باید يك قدم جلوتر از جامعه خود حرکت کنند،گفت: پیش از ساخت فیلم سینمایی «نورا» تعدادی فیلم کوتاه ساخته بودم و در هریک تلاش کردم مساله ای اجتماعی را تحلیل و بررسي کنم.
وي ادامه داد: فیلم کوتاه سوم من با نام «تهوع» فیلمنامه ای جذاب داشت و بازیگران مختلفی برای ایفای نقش از آن استقبال کردند. اما در نهایت آنقدر شتابزده با آن برخورد شد، که نتیجه اش آنچه باید باشد، نشد.
اين كارگردان جوان در بخش ديگري از سخنان خود يادآور شد: موضوعی که اکنون برای بنیتا و آتنا اتفاق افتاده است در فيلم تهوع ديده مي شود اين فيلم داستان دختری را که همراه مادرش در تاکسی ربوده مي شود و مورد تجاوز قرار می گیرد، را نشان مي دهد؛ اگر چه فیلم به لحاظ تکنیکی و ساختاری چندان قوی نبود، اما موضوع خوبی داشت و ما به عناون مخاطب تباهی مادر را بعد از آن شاهد هستیم از ربوده شدن دختری که هیچ وقت به خانه بر نمی گردد.
پرشاد ادامه داد: این فیلم را درسال ۸۵ ساختم و حالا بعد از گذشت ۱۱ سال از آن، کودک آزاری در جامعه به یک بحران تبدیل شده است.
این کارگردان جوان خاطر نشان کرد: اساسا فیلمسازان باید جلوتر از جامعه باشند. اما مشکلاتی متاسفانه وجود دارد که از نبود آموزش ناشی می شود. من دو سال درباره یک فیلمنامه تحقیق می کنم و بعد به سراغ سوژه آن می روم.
وی عنوان کرد: امروز جوانان دهه ۷۰ بعضا بی محابا رفتار می کنند. اما متولدان دهه های ۶۰ و ۵۰ آرمان گراتر بودند. نسل جدید درگیری های عجیبی دارد و نمی دانم دقیقا در کدام رسانه می توان به این مسائل پرداخت. آیا تلویزیون مسئول آن است که روز به روز مقررات شدیدتری می یابد؟! قطعا نه. بنابراین جای طرح این مسائل در سینماست.
پرشاد با اشاره به اهمیت سینمای کودک و نوجوان توضیح داد: کار کردن در فضای سینمای کودک و نوجوان اخیرا برایم جذاب تر به نظر می رسد. زیرا باید از دوران نوجوانی و رشد فکری، افراد را هدایت کرد. اگر نوجوانان در مسیر ورود خود به جامعه به درستی هدایت شوند، در بزرگسالی مهار شدنی هستند. اما نمی دانم چرا یکسری از حرف ها را نمی توان گفت؟!
وی با اعلام خبر ساخت دومین فیلم بلند خود درباره موضوع تقابل شهرنشینی و روستانشینی گفت: فیلم «رگ» درباره تقابل زنان و دختران شهرستانی با زنان تهرانی است. به گونه ای که جذابیت های شهرنشینی بازگشت آن ها را به زادگاه خودشان سخت می کند. رستوران ها، کافه ها و شب نشینی های شهر، ظاهر و پوشش شهرنشین ها برایشان متفاوت است. برای این منظور یک شهر مذهبی را به عنوان مبدا شخصیت اصلی در نظر گرفته ام و هدفم به تصویر کشیدن لحظه ای است که کاراکتر با خود چالش دارد.
این فیلمساز در پایان افزود: باید برای درآمدن این سوژه در آن زندگی کرد و من آن را تجربه کرده ام. بارها پیش آمده از خودم پرسیده ام چرا عدالت اجتماعی و اقتصادی بین مردم برقرار نیست؟! چرا مراکز تفریحی و سرگرمی بین شهرها و استان های مختلف به یکسان توزیع نشده است؟! آیا این فضای محدود برای جوانان سراسیمگي و استیصال را به دنبال ندارد اما در نهایت بستر فیلمم حتی اگر تلخ باشد، باز هم با امید آن را به پایان خواهم رساند. زیرا معتقدم چهره و صورت ماه به ما می گوید در پس هر تاریکی، یک روشنایی است.امیدوارم فیلمسازان اجتماعی بر اساس موضوعات ملتهبی که در ذهن دارند، بتوانند فیلم هایشان را بسازند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار