در پنجاه و ششمین قسمت از برنامه «هزار داستان»:

شکست بیماری و مرگ

پنجاه و ششمین قسمت از برنامه «هزار داستان» شب گذشته (چهارشنبه ۲۴ آبان ماه) با اجرای فریبا متخصص روی آنتن شبکه نسیم رفت و به گفت‌وگو با کسانی اختصاص دارد که بیماری و مرگ را شکست داده‌اند.

کد مطلب: ۶۸۴۵۰۹
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش پانا؛ در ابتدای این برنامه فریبا متخصص گفت: تمامی این داستان‌ها برگرفته از زندگی خود ماست و هر کدام از ما به نوعی این داستان‌ها را زندگی کرده‌ایم. قصه اول ما در مورد محمد و همسر او زینب است که در کنار هم بیماری ام اس را شکست داده‌اند. داستان ازدواج آنها این‌گونه بود که محمد در رشته حسابداری تحصیل می‌کرد، او برای خواستگاری به خانه دختر عمه زن برادرش رفت. محمد از شاهرود راهی بابل شده بود که به مراسم خواستگاری برسد. آنها بعد از یک هفته مراسم عقد خود را برگزار کردند و چند سال بعد س زندگی مشترک خود را شروع کردند. محمد باباجان زاده و زینب آوش میهمان اول برنامه ما هستند.

متخصص: چه شد که وسط امتحان به فکر زن گرفتن افتادید؟

محمد: در شمال کشور پسران زود ازدواج می‌کنند و من ۲۵ سال داشتم و به اصرار مادرم امتحانات را رها کردم و به بابل بازگشتم تا ازدواج کنم.

متخصص: قطعا قسمت شما این بوده و باید برایتان اتفاق می‌افتاد.

زینب: اوایل زندگی محمد حتی کارگری هم می‌کرد. او در نظام مشغول به کار شد و به اهواز رفت. عوارض بیماری من بعد از زایمان خودش را نشان داد و دیگر نمی‌توانستم راه بروم. علائم بیشتر شد و یک پای من کاملا بی حس شد و بینایی چشمم را از دست دادم

متخصص: آقا محمد به شما در این مدت دور از خانواده چه گذشت؟

محمد: فقط خدا و خیابان‌های اهواز می‌توانند حال مرا بیان کنند. زمانی بود که فیلم «طلا و مس» اکران شده بود و به هر کس می‌گفتم که همسرم ام اس دارد دل مرا خالی می‌کرد. همسرم را بستری کردند و من اهواز بودم. مرخصی گرفتم و به شهر خودم بازگشتم. وقتی همسرم را در آن حالت دیدم تمام دنیا روی سرم خراب شد، اما شکر خدا با بستری شدن در بیمارستان خیلی از علائم برگشت. من هیچ‌گاه نا امید نشدم. خانواده همیشه در کنار ما بودند و ما را دلداری می‌دادند.

زینب: من هیچ وقت به ناامیدی فکر نکردم و فقط از خدا یاری طلبیدم و هنوز هم برای مداوا دارو مصرف می‌کنم.

متخصص: اگر همسرتان شرایط را تحمل نمی‌کرد چه اتفاقی می‌افتاد؟

زینب: تا کنون به این موضوع فکر نکردم، همسرم همیشه در کنار من بود. او قبل از ورود به نظام هم انسان منظمی بود و این انضباط در زندگی ما هم تاثیرگذار بوده است.

محمد: در طول مریضی همسرم فقط به او روحیه می‌دادم. زندگی در کنار او همه چیزش برایم خاطره است.

متخصص: در مورد یک هفته‌ای که بیمارستان بودید بگویید؟

محمد: وقتی من از اهواز رسیدم همسرم در بیمارستان بستری شده بود. دخترم شدیدا به مادرش وابسته بود و این کار مرا خیلی سخت کرده بود. لحظه‌های سختی بود اما ما توانستیم بیماری را شکست دهیم و برایمان دردها خاطره شده است. او زمانی که از بیمارستان مرخص شد راه می‌رفت و این یک معجزه بود. روزهای سختی بود اما به سرانجام خوبی رسید.

زینب: روزهای سختی بود و دوری از فرزندم بیشتر از هر چیز مرا اذیت می‌کرد. وقتی کاملا بی حسی پا پیدا کردم و به مرور اعضای بدنم‌ از کار افتاد، برای درمان پیش پزشکان زیادی رفتم اما تشخیص‌ها درست نبود. تا اینکه فهمیدم ام اس دارم. اوایل خیلی بد بود اما به مرور روحیه خود را بدست آوردم.

محمد: خیلی از آشنایان ما بعد از پخش این برنامه خواهند فهمید که همسر من بیماری ام اس داشته است. ما هیچ وقت از خدا ناامید نشدیم. اوایل بیماری همسرم به او گفتم ما در کنار هم بیماری را شکست خواهیم داد. خوشبختانه هفت سال است که از آن موضوع گذشته و ما صاحب دومین فرزند خود نیز شده‌ایم.

زینب: من دوست داشتم که بچه‌دار شوم، با مشورت با دکتر دومین بچه را به دنیا آوردیم.

متخصص: اکنون زندگی شما چطور است؟ اگر این بیماری نبود باز هم این حد علاقه وجود داشت؟

زینب: زندگی خوبی داریم و این اتفاق باعث شد بیشتر به یکدیگر نزدیک شدیم.

محمد: طی این بیماری خیلی چیزها به ما ثابت شد و مهم‌ترین موضوع اینکه همسر من انسان قوی است و من هم ثابت کردم به زندگی و اخلاق پایبند هستم.

متخصص در ادامه بیان کرد: قهرمان قصه دوم ما خانم نغمه بیات هستند. او ۶ ماهه در شکم مادر بود که با سانحه تصادف و زودتر از موعود چشم به جهان گشود، خصوصیات نغمه را باید از اطرافیان او شنید که می‌گویند او دختری است که همانند کوه استوار است، نغمه سال‌ها با بیماری سرطان جنگیده و بیماری را شکست داده و این اراده او ستودنیست. حال می‌خواهیم داستان زندگی او را از زبان خودش بشنویم.

نغمه: در سانحه تصادف هر کس ماشین مادرم را می‌دید می‌گفت که مادر و فرزند فوت شدند اما به طرز معجزه آسایی ما نجات پیدا کردیم. من در دوران کودکی بیماری‌های زیادی داشتم و از همه بچه‌ها بیشتر مریض می‌شدم. خانواده ما ۱۳ سال در شیراز زندگی کردند و از سال ۷۰ به تهران آمدیم. دیپلم گرفتم و دوست داشتم به دانشگاه وارد شوم. رشته مدیریت صنعتی خواندم اما با یک اتفاق از جاده خوشبختی که برای خود ترسیم کرده بودم به جاده خاکی پرت شدم که غیر از تاریکی چیزی نبود. وقتی شنیدم به بیماری سرطان مبتلا شدم روحیه ام را باخته بودم. در ۲۱ سالگی فهمیدم که به بیماری سرطان مبتلا شدم و در ایام عید در بیمارستان بستری شدم. مادرم همان روز فهمید و نمی‌خواست که من متوجه شوم. مرا برای شیمی درمانی به قرنطینه بردند و تنها چیزی که به یاد دارم این است که با نوازش دست مادرم به هوش آمدم. ۵ سال با این بیماری درگیر بودم. به مرور فهمیدم که بیماری سرطان دارم. روز اول از دهان یک پرستار فهمیدم که مبتلا به بیماری سرطان هستم، شوکه شدم و یک لحظه دنیا برای من یک نقطه سیاه شد اما بعد از آن قبول کردم که باید مراحل درمانی را طی کنم. تحمل این دوران خیلی سخت بود. این یک جنگ بود و عشق خانواده و داروها برای من یک سلاح بود. وقتی دیدم که موهایم ریخته است، فقط گریه کردم. ۵ سال درمان شدم و بعد ازدواج کردم و دوباره درس خواندم. سال ۹۰ باز دیدم که حال و هوای خوبی ندارم. دوباره به شیراز رفتیم. آزمایش دادم، بیماری عود کرده بود. آن زمان پیوند مغز استخوان انجام دادم. در دوران بازگشت بیماری از همسرم جدا شدم. دوران نقاهت طولانی داشتم، یک ماه در قرنطینه بودم پزشکان و خانواده استرس داشتند که پیوند می‌گیرد یا خیر. مشکلات زیادی داشتم، یک ماه گذشت و یک قرنطینه یک ساله هم در خانه بودم. پیوند مغز استخوان بدن را خلع سلاح می‌کند و من می‌بایستی خیلی مراقب می‌بودم.

متخصص: در تنهایی‌ها به چه چیزهایی فکر می‌کردید؟

نغمه: حس خوبی نداشتم و اضطراب و استرس آزارم می‌داد. کلیه‌هایم را از دست دادم و مجبور به دیالیز بودم نمونه‌برداری‌های زیادی داشتم، مصائب زیادی کشیدم و زندگینامه خودم را تحت عنوان نغمه‌های آسمانی نوشتم. خداوند من را سر کلاس درس خودش نشاند و خودش را به من شناساند. از خیلی چیزها رها شدم و دیگر آن انسان قبل از سرطان نبودم. من هنوز هم با عوارض بیماری می‌جنگم، اما اکنون داشته‌هایی دارم که در مقابل نداشته‌ها هیچ ارزشی ندارد. حس خوب نمی‌تواند غیرواقعی باشد. خیلی‌ها را دیدم که سرطان را شکست دادند و من هم یکی از آنها بودم.



متخصص: خداوند به تو نظر داشته و قدرتمند هستی.

نغمه: سعی کردم به دیگر افرادی که با این بیماری درگیرند روحیه بدهم. من همسر سابقم را قضاوت نمی‌کنم اما در طوفان و سیل کسانی که قوی نیستند می‌روند.

متخصص: تفاوت نغمه قبل از بیماری با اکنون در چیست؟

نغمه: نور امید در وجود من پیدا شده و این نور را حس می‌کنم. تاثیرگذاری من در خانواده و اطرافیان بیشتر شده است. در سمینارها که صحبت می‌کردم، انسان‌های سالم به حال درونی من غبطه می‌خوردند. می‌توان با نداشته‌های ظاهری زندگی کرد و حال خوبی داشت.

متخصص: خیلی لذت بردم از مصاحبت با شما. قطعا خواست خدا بوده که امروز با شما صحبت کنم. این اتفاق خوبی برای من و برای حال و احساسم بوده است. صدای من غم دارد اما خودم بسیار امیدوارم. حقیقتا غافلگیر شدم در این ماجراهایی قرار گرفتم که عین واقعیت زندگی بود. این داستان‌ها پر از امید بود. رویای امروز من این است که هیچ مادری بدون فرزند نباشد و داغ فرزند نبیند. مادر من جوانش را از دست داد و خیلی پریشان شد. آرزو دارم هیچ بچه‌ای بی مادر نباشد و دوست دارم همه مردم آرامش و آسایش داشته باشند و جیب‌ها هم پر پول باشد.

فصل دوم برنامه پرمخاطب «هزار داستان» همچون سری پیشین آن به تهیه‌کنندگی جواد فرحانی و کارگردانی محمدفواد صفاریان‌پور و با طراح و سوژه‌پردازی مریم نوابی‌نژاد در ماه محرم و صفر هر شب ساعت ۲۳ به مدت۶۰ دقیقه روی آنتن شبکه نسیم می‌رود و در ساعات ۳ بامداد، ۱۱ صبح، ۱۷ عصر روز بعد بازپخش می‌شود.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار