سينما، همهى سينماست/ مانع جشن جامع ما نشوید
به دنبال مطرح شدن احتمالاتی پیرامون حذف بخش مستند از جشنواره فیلم فجر که زمزمهی آن نزد مستندسازان و اهالی رسانه هم شنیده میشود، «رامین حیدریفاروقی» رئیس هیات مدیره انجمن تهیهکنندگان سینمای مستند یادداشتی را رشته تحریر درآورد.
به گزارش پانا؛ در این یادداشت آمده است:
«ما مدتهاست كم جشن مىگيريم؛ آن قدر كه در شكل و شيوه و اجراى آن، امكان و مهارت خود را از دست دادهايم. كم پيش مىآيد كه دليل و دستمايه و شكل، طورى به هم بيايند كه جشن، جشن بشود. حالا اگر موضوع، فرهنگ و هنر باشد كه كار سخت هم مىشود؛ گروهى مىگويند اصلاً كه چه! جمعى مىگويند چرا اين ريختى است؟ بعضى هم ممكن است نگويند اما در ذهنشان چيزى چشمك بزند و معناى آن اين باشد كه «به درد سرش نمىارزد».
كار هنر و فرهنگ هميشه با دردسر ارتباط اساسى داشته است؛ به وجودش مىآورد كه اخطار باشد براى تذكر چيز يا چيزهايى كه سر جاى خودشان نيستند.
گاهى سردرد را بر طرف مىكند چون ياد آدم مىاندازد كه دچار نوعى توهم است و بايد حواسش را بپردازد به چيزهاى با ارزش، مهمتر، ريشهاىتر.
در اين دهههاى اخير زندگى كه دارند دور مىشوند و تأخير در تفسير و پژوهش زير و بمهاىشان، مىبردشان سمت ديگر بخشهاى فراموششدهى فرهنگ و تاريخ و رسم و آيينهاى گم شده، سينما و جشن ملى جامعاش، معجزهاى محسوب مىشود ديدنى و شنيدنى و پاسداشتنى. جشنوارهى سينمايى فجر، در ميان انواع آيينهاى مربوط به فرهنگ و هنر اين سرزمين، يكه است، تحركآفرين بوده است، شوقانگيز بوده است، كنجكاوى برانگيز بوده است، كيفيتزا و شورآفرين و به قدر امكان، جامع و ماندگار و نقدپذير و سرپا بوده است و راه رفته است تا حالا.
راه سفر فرهنگ در سنگلاخ سرگرمى ارزان و بازار سياست گران، كم مخاطره نيست؛ پاى مسافران سينما هم پيچ خورده، در رفته، زمين خوردهاند و پا شدهاند و چيزى براى جشن برپا كردهاند، همهى سينما اين كار را كرده است. سينما همهى سينماست!
حالا چند سالى است، درست مصادف با رونق روزافزون «سينماى مستند» در سراسر دنيا و در دست گرفتن جوايز معتبر در كنار شكلهاى ديگر هنر هفتم و كم رنگتر شدن فاصلهى واقعيت و خيال در تجربهى سينمايى، مستندسازان ايران در ميانهى كشتى گرفتن با هزار و يك «نيست و نبايد» ديگر، هى بايد ته دلشان بلرزد كه شنيدهاند «شأن شما اجل از اين است كه در جشن جامع فجر حاضر باشيد!»
نه گراميان، اين را نفرماييد! سينماى اكران، به سرمايهگذارى و زمينهسازى براى اطلاعرسانى و بازاريابى و بازارسازى و تعريف به روز اكران و تشويق و معاشرت نياز دارد. براى سينماى مستند و دشوار روزگار مستندسازان كوشا و پژوهشگر و نترس و ريزبين و قدردان زاويههاى زيستن چه كردهايم كه پرسشى روى ميز و صندلى بيفتد و قرار شود بعد از هزار نشست و پاشد و جلسات كوتاه و بلند؛ بحث اين باشد كه شايد در فجر امسال، بخش مستند حذف شود و با رویكرد اكران هم سنخ نيست. خير هست؛ به شرط و شروط بسيار كه سهم مربوط به اهالى مستند از جانب ايشان، كم ادا نشده و كار از جوانب ديگر روى زمين است. وقتى در ديدار با مسئولين سينمايى و فرهنگى و نماينده محترم مجلس و طيف وسيع وزيران و صاحبان منصب، اين همه حرف خوب زده مىشود در باب اين كه مستند خوب است، «خوب است» اين همه سر به سرش نگذاريم.
هيچ بخش مستندى در اين روزگار رسانههاى متكثر حذف نمیشود، فقط دچار تأخير در عرضه مىشود و گاه كار از كار مىگذرد و هزينه گزاف مىشود، يا نه، ارزش افزودهى سند و مستند بالا مىرود و همه به آن خيره مىمانند تا سود داشتنش را بفهمند.
از مديران جشن جامع سينما مىخواهيم، به جوهر جشن كه وصل و وصال است اشاره كنند و قدر آيين معاشرت همهى سينما با هم و با همهى مردم در جشن فرهنگ و اقتصاد و اجتماع فراگير سينماى ايران دانسته شود و جشن سينمايى فجر، پشتيبان تابش نور باشند در همه جاى سينما.
«رامين حيدرى فاروقى»
ارسال دیدگاه