حسین علیزاده در نشست یازدهمین جشنواره موسیقی جوان:

هرچه با موسیقی لجاجت کنند داوطلبان آموختن آن بیشتر می شوند

حسین علیزاده با بیان حس خود از حضور بچه ها در جشنواره موسیقی جوان گفت: در ایران که موسیقی زیر یک علامت سوال بزرگ است، وقتی ساز زدن این بچه‌ها را می‌دیدیم واقعا هیجان زده می‌شدیم و گاهی اشک شوق می‌ریختیم.، این موضوع نشان می دهد هرچه با موسیقی لجاجت کنند، ظاهرا بیشتر به نفع آن است و داوطلبان آموختن موسیقی بیشتر می‌شوند.

کد مطلب: ۶۵۸۱۶۲
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، نشست خبری یازدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان ظهر امروز شنبه چهارم شهریورماه با حضور حسین علیزاده، آذین موحد، حمیدرضا اردلان هیئت داوران جشنواره، هومان اسعدی دبیر جشنواره، بهرام جمالی مدیرعامل انجمن موسیقی ایران و اهالی رسانه در تالار وحدت برگزار شد.

در ابتدای نشست، هومان اسعدی دبیر جشنواره با اشاره به اینکه دوره یازدهم بلافاصله پس از پایان دوره قبلی شروع به کار کرد، گفت: برنامه‌ریزی این دوره از جشنواره بلافاصله پس از پایان دوره قبلی شروع شد. در ادامه، شورای تخصصی تشکیل و تدوین فراخوان انجام شد. سپس در زمستان سال گذشته، فراخوان یازدهمین دوره جشنواره موسیقی جوان منتشر شد که یک‌هزار و ۵۳۸ نفر شرکت کردند، تعداد متقاضیان ما نسبت به دوره گذشته، افزایش کمی ۲۵ درصدی داشته است. در بین این افراد، ۵۳ درصد در حوزه موسیقی دستگاهی، ۳۰ درصد در حوزه موسیقی نواحی و ۱۷ درصد در حوزه موسیقی کلاسیک متقاضی شرکت در این جشنواره بودند.

وی افزود:‌ پس از داوری، یک‌سوم آثار به مرحله نهایی راه پیدا کردند و در مدت ۱۹ روز، شاهد برگزاری اجراها خواهیم بود. در بین راه‌یافتگان به مرحله نهایی، ۴۶ درصد افراد در حوزه موسیقی نواحی، ۳۷ درصد آن‌ها در حوزه دستگاهی و ۱۷ درصد در زمینه موسیقی کلاسیک شرکت کرده اند.‌ در تمام مراحل این جشنواره، تیم واحدی از استادهای موسیقی در کنار ما بودند. با توجه به بازه ۲۰ روزه برگزاری این رویداد و روزانه ۱۰ تا ۱۲ ساعت اجرا و داوری می‌توان گفت که شاید این جشنواره در جهان منحصربه‌فرد است از طرفی ۷۰ استاد موسیقی نیز به‌عنوان هیأت داوران با ما همکاری داشتند.

اسعدی درباره حمایت از برگزیده‌های این جشنواره، بیان کرد: ما یکسری مسائل درون جشنواره‌ای داریم و یکسری حمایت‌های پساجشنواره‌ای. طبق استانداردهای دنیا، این رویداد یک مسابقه موسیقایی است، اما به‌دلیل این‌که از ابتدا نام جشنواره روی آن گذاشته شده، ما نیز دیگر نامش را تغییر ندادیم. حمایت‌های پساجشنواره‌ای به دبیرخانه مربوط نمی‌شود. پس از شناسایی و معرفی استعدادها در این جشنواره، نهادهای دیگر که مدیریت‌های طولانی‌تری در این زمینه دارند باید از این افراد حمایت کنند.

در ادامه، حسین علیزاده عضو هیأت داوران بخش موسیقی دستگاهی - سخن خود را با تبریک به آذین موحد برای تصدی کرسی ریاست دانشکده موسیقی دانشگاه تهران آغاز کرد و گفت:‌ این روزها در عالم سیاست، اهمیت حضور زنان مطرح می‌شود. همان‌طور که می‌بینیم در تخصص‌ها و رشته‌های مختلف، حضور زنان چشمگیر است. این نشان می‌دهد جامعه با خواست مردمی خودش حرکت می‌کند. چه حضور بانوان در هیأت داوران جشنواره و چه حضور دخترهای کوچکی که روی صحنه این رویداد می‌نوازند، نوید آن را می‌دهد که آنچه می‌شود خواست مردم است.

وی افزود: در این جشنواره، ارزش‌های موسیقی زیادی کنار هم جمع شده‌اند و همه یک‌دل کنار هم نشسته و موضوعات را پیش برده‌اند. هومان اسعدی نیز فروتنانه حرکتی را به‌وجود آورد که همه ایران به آن توجه کرد.در ایران که موسیقی زیر یک علامت سوال بزرگ است، وقتی ساز زدن این بچه‌ها را می‌دیدیم واقعا هیجان زده می‌شدیم و گاهی اشک شوق می‌ریختیم. این موضوع نشان‌دهنده این است که هرچه با موسیقی لجاجت کنند، ظاهرا بیشتر به نفع آن است و داوطلبان آموختن موسیقی بیشتر می‌شوند. ‌علاقه‌مندان به موسیقی از قشر خاصی نیستند و بسیاری از مسئولان کشوری که مخالف موسیقی هستند، فرزندان‌شان به تحصیل موسیقی می‌پردازند. این هنر از طرف مردم قدرشناسی می‌شود و این جشنواره یک حرکت معنوی برای تداوم موسیقی است.

علیزاده عنوان کرد: ما فقط قرار نیست در چند روز جشنواره، دور هم باشیم، بلکه مسئولیت ایجاب می‌کند در تمام سال، جلسه‌هایی را برگزار کنیم. در شرایطی که آب هنر کم است، به دست گرفتن سکان کشتی‌ای که به آب فراوان برای حرکت نیاز دارد، کار سختی است؛ اما کشتی این جشنواره حرکت کرده است و باعث می‌شود در سال‌های آینده، اعتبار فرهنگی ایران افزایش یابد. تفاهم، همزیستی و دیالوگ است که هر چیزی را موفق می‌کند. این جشنواره یک حرکت کاملا ملی است و مسئولانی که نگاه ملی دارند، می‌توانند از آن حمایت کنند.

وی درباره ارزیابی‌اش از وضعیت آموزش موسیقی در کشور با توجه به شرکت‌کننده‌های این جشنواره، اظهار کرد:‌ در صحبت‌هایی که با آقای جمالی داشتم، به او گفتم دیگر سالی یک جشنواره کفایت نمی‌کند. من در همین‌جا از کسانی که می‌توانند از این جشنواره حمایت مالی کنند، دعوت به همکاری می‌کنم. در موضوع آموزش باید در سطح کشور، هماهنگی وجود داشته باشد که این هماهنگی نیست. قصد من، نفی آموزشگاه‌ها نیست، بلکه ایجاد هماهنگی است. ما وقتی نواختن و حضور جوانان را می‌بینیم، انرژی مادی و معنوی زیادی در آن‌ها وجود دارد؛ اما بسیاری هستند که ممکن است اشکال‌های تکنیکی زیادی داشته باشند.

این موسیقیدان تصریح کرد: دخالت وزارت ارشاد نه از جنبه صدور مجوز، بلکه از نظر یک دخالت هنری باید وجود داشته باشد. اصول نوازندگی با هر سبکی متفاوت است. ما با چیزهایی برخورد می‌کنیم که حیف‌مان می‌آید و اشکال‌هایی تکنیکی را می‌بینیم که تقصیر آن نوازنده جوان نیست. البته معلم‌هایی در سطح کشور هستند که درست عمل می‌کنند و باید در جشنواره تقدیر شوند. پرداختن به اصول، مهم است؛ اما جشنواره هنوز فرصت این کار را پیدا نکرده است. در آموزش موسیقی ما، شکل واحد وجود ندارد. موسیقی شخصی شده و همه برای خود، کتاب چاپ می‌کنند، چرا وزارت ارشاد روی این موضوع کنترل ندارد. معیار چاپ یک کتاب چیست؟ باید در این زمینه کنترل دانشگاهی وجود داشته باشد.‌ در ایران هر کسی را که حتی یک جعبه ساز خالی دستش باشد، استاد می‌نامند! این، همه‌چیز را مخشوش می‌کند، در حالی که نه‌تنها در ایران، بلکه در همه دنیا، تعداد استادهای موسیقی در هر کشوری به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد؛ اما در ایران، به همه می‌گویند «استاد».

وی گفت: هماهنگی‌های آموزشی بسیار مهم است، در حالی که ناهماهنگی‌های آموزش موسیقی، اسفناک و زیاد است و همه از یک‌جا آب می‌خورند. به عقیده من، هنرمند است که باید یک وزارتخانه را ارشاد کند نه یک وزارتخانه هنرمند را. البته باید واژه هنرمند را بشناسیم. ‌آموزش نیز باید اصولی پایه‌گذاری شود.

در بخش بعدی این نشست، حمیدرضا اردلان دیگر عضو هیأت داوران که در بخش موسیقی نواحی حضور دارد، اظهار کرد: هیچ‌گونه جو سیاسی بر این جشنواره حاکم نیست. اتاق فکری پشت این جشنواره است و به جایی رسیده که ۴۶ درصد آمار شرکت‌کنندگان در این جشنواره، از استان‌های مختلف ایران هستند. در این رویداد، اقلیت مذهبی، دین و نژاد مطرح نیست.

‌وی عنوان کرد: این جشنواره نه تولید می‌کند و نه آموزش می‌دهد. دو جنس آموزش موسیقی وجود دارد؛ اولی سنتی و سینه به سینه است و دومی کلاس‌های آموزشی است. این جشنواره جایی است که در یک دوره، همه دور هم جمع می‌شوند تا از آن‌ها ارزیابی صورت گیرد. یکی ارزیابی شخصی داوران و دیگری ارزیابی ملی است. آن‌ها می‌خواهند ببیند آیا حال موسیقی خوش است یا نه. آنجا که مردم خودشان هستند و موسیقی سینه به سینه منتقل می‌شود، حال خوش وجود دارد؛ اما در جای دیگر، جنبه سیاسی پیدا می‌کند و لطمه می‌خورند.

آذین موحد عضو هیات داوران جشنواره موسیقی جوان در بخش کلاسیک نیز گفت: جشنواره موسیقی جوان، یک جشنواره هنری است. در ایران، هنر موسیقی در باب گذران اوقات فراغت تلقی می‌شود، اما این رویداد گویای نگاه متفاوتی نسبت به موسیقی است، زیرا تمام تلاش آن، تبیین تفکر و اندیشه در حوزه‌های مختلف این هنر است. ما می‌خواهیم جامعه ایران روز به روز اندیشمندتر و مفهومی‌تر شود و مردم به اندیشه‌های هنر نوازندگی آگاه شوند. همان‌طور که آمار نشان می‌دهد، حضور نوازندگان جوان از استان‌های مختلف در این جشنواره چشمگیر است. خوشحالیم که استادهای موسیقی کنار یکدیگر جمع می‌شوند تا با تبیین استانداردها، آگاهی مردم را نسبت به معیارهای واقعی هنر نوازندگی بالا ببرند.

در بخش بعدی نشست، بهرام جمالی مدیرعامل انجمن موسیقی ایران اظهار کرد: ما در جهان معاصر با فرهنگ موسیقی و صنعت موسیقی مواجه هستیم. این جشنواره، نماینده فرهنگ موسیقی در کشور است. ما با پشتوانه برجسته‌ترین استادهای موسیقی کشور و با ارتباط معنوی، کار این جشنواره را جلو می‌بریم. بیش از ۷۰ نفر از استادهای موسیقی در سه نوبت با این جشنواره همکاری داشته‌اند که بیانگر مسئولیت اجتماعی آن‌هاست. خانوادها نیز که بستر فراگیری موسیقی را فراهم می‌کنند، وظیفه خود را به خوبی انجام داده‌اند. نهاد سوم، جامعه است که باید وظیفه آن نسبت به فرهنگ مسئولانه‌تر شود.

وی درباره بودجه جشنواره، گفت:‌ بودجه جشنواره موسیقی جوان صد درصد هزینه است، زیرا برای اجراهایش بلیت فروشی ندارد. عددی که ما برای جشنواره امسال برآورد کردیم، یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان است که به دنبال تحقق آن هستیم. بودجه کم برای یک حرکت ملی با این وسعت، پاسخگو نیست و برای نگهداری از سرمایه‌های این جشنواره و برگزیده‌هایش باید در طول سال، بودجه جریان داشته باشد. ما بررسی کردیم که چگونه می‌توانیم برگزیده‌های سال گذشته را روی صحنه اجرا ببریم. در این میان، با یک حلقه مفقوده مواجه شدیم. این حلقه مفقوده، آموزش تکمیلی است که لازم است بین تحصیل تا صحنه دنبال شود. البته این موضوع در ساختار و بودجه جشنواره دیده نشده است، اما امیدواریم بتوانیم برای سال آینده، چنین شرایطی را فراهم کنیم.

مدیرعامل انجمن موسیقی خاطرنشان کرد: ما سه شب کنسرت و یک شب اجرا در جشنواره موسیقی فجر برای برگزیده‌های دوره قبلی جشنواره موسیقی جوان تدارک دیدیم. همچنین آلبوم «نوبانگ» شامل اجراهای جشنواره منتشر شد. تولید آلبوم اگر به مثابه گزارش جشنواره باشد که هیچ، اما اگر قرار است به منظور حضور در بازار موسیقی منتشر شد، خطر آسیب ابتذال وجود دارد. این موضوع جدی است و اگر قرار است کار حرفه‌ای باشد باید با نگاه دیگر به آن پرداخت. وظیفه ذاتی ما و دولت است که شرایطی را برای حمایت از این افراد فراهم کنیم. ریشه‌های موسیقی ما در درون جامعه است.
در بخش پایانی نشست حسین علیزاده درباره حضور ۴۶ درصدی شرکت‌کنندگان بخش نواحی، بیان کرد: زمانی که از موسیقی نواحی ایران صحبت می‌کنیم، اقوام زیادی را شامل می‌شود. جشنواره موسیقی جوان کم‌کم به این می‌رسد که ملت ایران، به معنای تمام اقوامش است. به نظر من، این درصد هنوز هم کم است.

دبیر جشنواره موسیقی جوان نیز در این‌باره گفت:‌ در موسیقی کلاسیک و سنتی، ظرفیت روشن و سازها ثابت است، اما در موسیقی نواحی به‌دلیل تکثر و تنوع موسیقی اقوام، هر سال امکان دارد ساز جدیدی به این جشنواره وارد شود و ظرفیت آن باز است. اگر اطلاع‌رسانی بهتر صورت گیرد، امکان دارد در سال‌های آینده به جای ۲۰ روز برگزاری جشنواره این عدد به ۳۰ روز برسد و تمام ظرفیت اضافه‌شده متعلق به موسیقی نواحی باشد. امیدوارم وزارت ارشاد این پیشنهاد را بپذیرد که اگر بشود در سال‌های آینده زیر چتر جشنواره موسیقی جوان به‌صورت منطقه‌ای مصاحبه‌هایی انجام شود و خروجی آن به جشنواره بیاید.

در پایان مراسم از پوستر یازدهمین جشنواره موسیقی جوان رونمایی شد.

گفتنی است؛ یازدهمین جشنواره موسیقی جوان ۸ تا ۲۶ شهریورماه در تالار رودکی برگزار می شود و اختتامیه آن ۲۷ شهریورماه ساعت ۲۰ در تالار وحدت است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار