نحوه شهادت هادی کاملی از زبان همرزمش

خبرگزاری پانا: مصطفی عبد العلی زاده یکی از جانبازان دوران دفاع مقدس می باشد وی با بیان خاطره ای از عملیات کربلای ۵ به بیان نحوه شهادت ˝هادی کاملی˝ پرداخت.

کد مطلب: ۶۳۹۰۶
لینک کوتاه کپی شد

مصطفی عبدالعلی زاده در گفتگو با خبرنگار پانا در طول سفر راهیان نور اصحاب رسانه به مناطق عملیاتی جنوب با بیان خاطره خود گفت: یکی از بچه های تخریب لشکر انصار، با نام "هادی کاملی" متولد دوازدهم فروردین ۱۳۴۱ در شهرستان « ملایر » بود، وی پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و راهنمایی وارد دبیرستان شد و یکی از دانش‌آموزان موفق و با استعدادی بود که مورد احترام و علاقه‌ی هم‌کلاسی‌ها و معلمانش بود، سال چهارم دبیرستان را سپری نمود و برای ادامه‌ی تحصیلات به حوزه‌ی علمیه رفت.

ویژگی های ظاهری او بلندقد، با عینک گرد دایره ای شکل که با کش پشت سرش می بست و یک کلاه نخی مشکی که همیشه به سر داشت و ویژگی بارزش بسیار خوش اخلاق و خوش مشرب بود و با لهجه تهرانی صحبت می کرد.

شب های اول عملیات کربلای ۵ جاده اصلی شلمچه باز نبود بنابراین ناچار بودیم از جاده خرمشهر به اهواز مسافت ۳۰ کیلومتر برویم تا به سه راهی برسیم و سمت چپ به سمت شلمچه حرکت کنیم، یک خاکریز آنجا بود با ۲سنگر و در پشت خاکریز نیز ۲ چادر زده بودیم.

یکی از شبهای عملیات کربلای۵ چند تن از بچه ها که هادی کاملی هم جزو آنها بود به جلو پیشروی کردند ولی آقا هادی مجروح شد و با ترکشی که به عقب سرش خورد، صدمه دید و ۱۰ روزی برای مداوا به عقب جبهه رفت، بعد از ۱۰ روز در حالی که هنوز پشت سرش را بسته بود و کش عینکش را همچنان از روی باند انداخته بود با بادگیر آبی، شلوار خاکی و چفیه سفید برگشت.

هادی کاملی به درخواست من و بچه های سنگر نحوه مجروحیتش را تعریف کرد و گفت، زمانی که می دویدم و از کنار خاکریز می گذشتم ناگهان ترکشی به پشت سرم خورد در آن حین دیدم که ۴ ملک به سمت من آمدند و من را آرام آرام به طرف آسمان بردند، هیچ دردی را احساس نمی کردم و بچه ها را می دیدم که در حال بدو بدو بودند که ناگهان یک ملک دیگر مرا نگه داشت و گفت مادر این شخص از دست او راضی نیست کجا می بریدش او را برگردانید و ملک ها مرا رها کردند من هم به زمین خوردم و آن وقت احساس کردم که سرم حسابی درد می کند بچه ها بعد از این که به ملایر رفتم اینقدر به مادرم التماس کردم تا راضی شود که شهید شوم، همه به او خندیدیم و با او شوخی می کردیم.

آقا هادی از چادر ما بیرون رفت و بعد از مدتی ناگهان توپی به بالای خاکریز نزدیکی سنگر ما اصابت کرد، سریع از خاکریز بالا رفتم ودیدم منبع آبی که آنجا بود سوراخ سوراخ شده و کاظم سباغ که آنجا بود ترکش خورده و بدنش سوراخ سوراخ شده بود طوری که با هر دم و بازدم خون زیادی از سوراخ های بدنش بیرون می ریخت و با آب تانکری که در کنارش قرار داشت و بر زمین جاری بود خون و آب قاطی شده بود.

یکی از بچه های ملایر با نام هادی رحیمی هم آنجا ترکش خورده بود، کمی جلوتر که رفتم دیدم هادی کاملی غرق در خون با اصابت ترکش به سرش درست همانطور که تعریف می کرد شهید شد و این جا بود که هم مادرش از او راضی شد و هم سالار شهیدان "حسین بن علی علیه السلام"

دوم بهمن‌ماه سال ۱۳۶۵ روز پرواز پرستوی ۲۴ ساله‌ی ایران اسلامی بود

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار