محمدرضا خردمندان از دغدغه هایش برای سینمای کودک و نوجوان می گوید؛

​رفاقت کودکان را در «۲۱ روز بعد» رفتار شناسی کردم

محمدرضا خردمندان کارگردان سینمای ایران که با فیلم «۲۱ روز بعد» در سی امین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان حضور دارد، در گفت و گو با پانا بیان کرد: مهمترین مشکل سینمای کودک و نوجوان، همان چیزی است که گریبان سینمای بزرگسال را نیز گرفته است؛ سال هاست که حتی در جشنواره فیلم فجر هم شاهد تولید اثر از فیلنامه هایی خوب نیستیم و این موضوع به صورت مضاعف در سینمای کودک و نوجوان مشاهده می شود.

کد مطلب: ۶۳۸۲۳۶
لینک کوتاه کپی شد
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ این ها بخشی از صحبت های سید محمدرضا خردمندان، نویسنده و کارگردان فیلم سینمایی «۲۱ روز بعد» است که در سی امین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان با استقبال کم نظیر مخاطبان اکران شد.وی در گفت و گو با خبرگزاری پانا درباره دغدغه ها، شرایط و جایگاه سینمای کودک و نوجوان نکاتی را مطرح کرده است:
در حال حاضر سینمای کودکان و نوجوانان را چگونه ارزیابی می کنید؟
به نظر می رسد امسال اتفاقات خوبی در جشنواره در حال رقم خوردن است؛ دیشب زمانی که وارد سینما شدم، دیدم که جشنواره با شور و حال زیادی در حال برگزاری است و این ها بارقه های امید برای فیلم های کودکان و نوجوانان به حساب می آید. اما در مجموع حال سینمای کودکان و نوجوانان در کشور ما اصلا خوب نیست. من با همه امیدی که به آینده این سینما دارم شرایط را چندان مناسب نمی دانم. سرمایه گذاری خوبی در این حوزه وجود ندارد و به طور کلی انگار که قطار سینمای کودک و نوجوان از ریل خارج و یا در نقطه ای متوقف شده است و در چرخه صنعت سینما قرار ندارد.
شما به تغییر در سینمای کودکان و نوجوانان امروز و گذشته قائل هستید؟
در دورانی از تاریخ سینما وقتی سینماگران به پختگی می رسیدند، در حوزه سینمای کودک و نوجوان فعالیت می کردند؛ بسیاری از کارگردانان بزرگ کشور در سابقه کاری خود، برای کودک و نوجوان نیز فعالیت هایی داشته اند. نسل ما نیز با آن فیلم ها پر و بال گرفته و خیال مان رشد کرده است. بسیاری از مفاهیمی را که شاید امروز الگو و سرلوحه زندگیمان است، دقیقا ریشه اش در همان فیلم هایی است که آن زمان تولید می شد. فیلم های کودکان و نوجوانان در زمان کودکی ما زنده بود و ما از آن سینما ارتزاق می کردیم. اما در حال حاضر و حداقل در یک دهه گذشته این چرخه متوقف شده است و به خصوص نوجوانان از داشتن محصولات سینمایی متناسب با سن خود دچار فقر هستند.
به نظر شما وقفه یک ساله در برگزاری جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان در ارتقای آثار فیلمسازان این حوزه موثر بوده است؟ آیا فیلمسازان توانستند از این فرصت یکساله استفاده کنند؟
در وهله اول باید دید که چرا این یکسال وقفه وجود داشته است؟! به نظر من این وقفه یکساله به دلیل نبود تعداد آثار سینمایی در حوزه کودک و نوجوان بوده است؛ یعنی به تعداد کافی اثر وجود نداشته است تا با آن بتوان یک جشنواره را برگزار کرد. باید درباره این اتفاق تامل کرد. پیشنهاد من این است که جشنواره فیلم کودک و نوجوان هر ساله برگزار شود. اما باید سیاست گذاری های جشنواره بسیار جدی تر انجام گیرد و حداقل باید در جشنواره ۱۵ فیلم مناسب تولید شود. کودکان و نوجوانان باید دست کم یک فیلم ویژه خود در طول هفته یا یک ماه ببینند. همچنین زنگ سینما باید در مدارس وجود داشته باشد.
از نظر محتوایی چه کمبودهایی در سینمای کودکان و نوجوانان وجود دارد؟
مهمترین مشکل سینمای کودک و نوجوان به محتوا باز می گردد؛ همان چیزی که گریبان سینمای بزرگسال ما را گرفته و ما سال هاست حتی در جشنواره فیلم فجر هم شاهد ساخت اثر از فیلنامه هایی خوب نیستیم.
آیا در فیلمسازی برای کودکان و نوجوانان از این گروه سنی نیز مشاوره می گیرید؟
به مشورت اعتقاد دارم و خودم از کودکی و نوجوانی همیشه مشاوره گرفته ام؛ بسیاری از بخش های فیلم «۲۱ روز بعد» نیز به تجربیات شخصی خودم باز می گردد و البته سعی کردم خیلی به روز تر آن را ببینم. اما قطعا در هر پروژه ای مشاوره از کودکان و بزرگسالان می تواند موثر واقع شود. به عنوان نمونه برای تولید فیلم «۲۱روز بعد»، زمان زیادی را در گیم نت ها گذراندم تا با فضای بچه ها در گیم نت ها بیشتر و از نزدیک آشنا شوم و فضای رفاقتی بچه ها را در این فضا، رفتار شناسی کردم. برای اینکه یک فیلم باورپذیر شود و مخاطب بتواند با قصه فیلم همذات پنداری کند، حتما باید آن چیزی را که در پرده سینما مشاهده می شود، به واقعیت های جامعه نزدیک باشد و طبیعی جلوه کند. در غیر این صورت ارتباطی بین فیلم و فیلمساز و مخاطب اتفاق نمی افتد.
گفتنی است سی امین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان تا ۱۵ تیر ماه در شهر اصفهان ادامه دارد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار