دانشآموز صاحب مدال طلای مسابقات تکواندوی آسیا در گفتگو با پانا:
انتظار کسب رتبه نخست مسابقات آسیایی را داشتم
صاحب مدال طلای مسابقات تکواندوی آسیایی گفت:انتظار کسب رتبه نخست مسابقات آسیا را داشتم.
هانیه حسننژاد تکواندوکار صاحب مقام اول مسابقات رده سنی نونهالان قهرمانی۲۰۱۷ آسیا است. ۱۵ ساله است و دانشآموز پایه هشتم مدرسه دخترانه راضیه دیوکلای شهرستان جویبار. او که فرزند دوم خانوادهای ورزشکار و ورزشدوست است ، رشتهی ورزشی موردعلاقهی کودکیهای پدرش را ادامه داد.. گفتگویی در این زمینه با او انجام داده ایم که در پی می آید.
- چه عاملی باعث شد به سمت ورزش و رشته تکواندو بروید؟
-خانوادهی پدری من خانوادهای ورزشکار هستند و من در محیطی رشد کردم که همیشه علاقه به ورزش در آن وجود داشت. علاوه بر این پدرم هم وقتی هم سن و سال من بود تکواندوکار بود که بعدها به دلیلی رهایش کرد. من این موضوع را میدانستم و وقتی یکی از دخترخالههایم وارد این رشته ورزشی شد، مشتاق شدم که من هم تکواندوکار شوم و الان بیش از ۵ سال و نیم است که در این رشته فعالیت میکنم.
- در هفته چند ساعت تمرین میکنید؟
- تقریبا یک روز در میان روزی یک ساعت و نیم در باشگاه تمرین میکنم و علاوه بر آن در خانه هم گاهی تمرین میکنم.
- ورزش مانع درس خواندنت نمیشود؟
-به هیچ عنوان. همیشه در این سالها سعی کردم با برنامهریزی درست ساعت تمرین و درس خواندنم را تنظیم کنم تا هیچکدام به دیگری لطمه نزند و مانع موفقیتم در هر دو زمینه نشود.
- خانوادهات رشته ورزشی را مانع درس خواندنت نمیدانند؟
- از آنجایی که در هر دو زمینه تلاش کافی میکنم و یکی را فدای دیگری نمیکنم، خانوادهام هم مشکلی با فعالیت ورزشی من ندارند چون برای آنها موفقیت من در ورزش به اندازه موفقیتم در درس خواندن مهم است.
- برخورد مدرسه پس از موفقیتت در مسابقات آسیایی چه بود؟
- مدیرم پس از بازگشتم از مسابقات به من گفت که باید بروم مدرسه و امتحان بدهم چون مسابقات زمان امتحانات مدرسه بود. تا الان امتحان ۵ درس را گذراندم و ۵ درس دیگر مانده.
-از مسابقات ویتنام برایمان بگویید
- در اردوی تهران در خانه تکواندو وقتی در آخرین مرحله انتخابی دو حریف قزوینیام را شکست دادم در اردو ثابت شدم و ۱۱ خرداد به ویتنام اعزام شدیم که در آنجا با سه حریف از سه کشور مسابقه داشتم. در ديدار اولم با نماينده اردن روبرو بودم که او را ۱۶ بر ۲ شكست دادم و بعد از آن تكواندوكار کشور ميزبان یعنی ویتنام حریفم بود که او را هم با نتیجه ۲۰ بر ۲ شکست دادم و در مبارزه نهاییام با هوگوپوش قزاق مسابقه داشتم که نتيجه بازیام با او برد ۷ بر ۳ من بود و عنوان قهرمانی را كسب كردم.
- علت این موفقیت چه بوده؟
-انگیزه و تلاش خودم و زحمتهای مربی و کادر فنیام و تمرین هر روزهام در اردو.
- انتظار مقام نخست را داشتید؟
- در ویتنام به اول شدن فکر میکردم و انتظارش را هم داشتم. تمرین کرده بودم و به حرفها و خواستههای مربیام عمل کرده بودم و میدانستم که اگر دقت کنم و امید داشته باشم حتما به مقام خوبی میرسم.
-بدون شک حس خوشحالی وصفناپذیری داشتی. اما بیشتر خوشحالیات بابت چه بود؟
-جبران زحمات دیگران و لبخند شادی خانوادهام برایم از هر چیزی دلگرم کنندهتر بود. دوست داشتم دل همه را شاد کنم و خوشحالیشان را ببینم.
- برنامهی آیندهات چیست؟
-الان حس میکنم بار مسئولیتم بیشتر شده است و انتظار دیگران هم از من بیشتر. تلاش و تمرینم را بیشتر میکنم و بر ای مقامهای جهانی هدفگذاری میکنم .
ارسال دیدگاه