یادداشتی خطاب به بازیگر موهن به خبرنگاران:
لابد باید درباره استانیسلاوسکی با شما صحبت می شد!/دلواپسان عرصه خبر
باید از بهناز جعفری که در نشست سریال «زیر پای مادر» خبرنگاران را مورد اهانت قرار داد، پرسید: نکند انتظار داشتید در نشست خبری سریال «زیر پای مادر» که از عنوانش که خبری است، پیداست که با چه هدفی برگزار شده و باید چه رویکردی داشته باشد، درباره مکتب استانیسلاوسکی با شما سخن بگوییم؟!
به گزارش خبرنگار فرهنگی و هنری پانا، صرف نظر از توهین یک نشریه در مطلبی با استفاده از واژه دیاثیت درباره نحوه پوشش و حضور هنرمندان در جشن حافظ، واکنش ها به آن در زمان انتشار مطلب تا حدی جدی و تند و از قضا درست پیش رفت که این روزنامه را با عملکردی وقیحانه به واکنش های دوباره و چند باره واداشت. در این رویداد اکثریت رسانه های مکتوب و مجازی به دفاع از جامعه هنرمندان پرداختند و از آن ها حمایت کردند. تقریبا هیچ یک از این رسانه ها باور نداشتند که نشریه مذکور اقدام به جا و درستی انجام داده و عمدتا آن را تقبیح کرده یا دست کم با انتشار واکنش های بازیگران زبان بدخواهان را کوتاه کردند. این اتفاق ثابت کرد که مشت نمونه خروار نیست و اتفاق های هزار دیگر ثابت خواهد کرد که «مشت نمونه خروار نیست و نخواهد بود».
خطاب به بهناز جعفری که در نشست سریال «زیر پای مادر» عصر روز گذشته به خبرنگاران توهین کرد و در جواب به سوال منطقی و تکنیکی یکی از آن ها گفت: آقای خمار! انگار یک چیزی انداختی بالا! باید بگویم: خانم جعفری چرا حکم صادر می کنید؟! از کجا می دانید که خبرنگار خمار است و اعتیاد دارد؟! ضمنا اگر معتاد هم بود -که نیست-، ورود به این بحث در نشست رسانه ای یک سریال و آن هم توسط شما بی ربط به نظر می رسید! مگر شما فعال اجتماعی هستید؟! مگر مددکارید یا نکند مصداق معروف ضرب المثل «کافر همه را به کیش خود پندارد»، شده اید؟!
خطاب با خانم بازیگر: یکی از همکارانتان روزی به مراتب محترمانه تر! از شما خبرنگاران را در نشستی خبری مورد تمسخر قرار داد که اساسا عوامل همان فیلم ترتیب داده و خبرنگاران را دعوت کرده بودند. یکی دیگر از همکارانتان نیز در ادامه خبرنگاران را دوزاری خطاب کرد. صحبت های این هنرمندان، اما بازتاب های سنگینی برایشان داشت. اگرچه آن ها مصرانه بر توهین خود پای فشردند و از عذرخواهی از قشر شریف خبر سرباز زدند، اما عدم سکوت اهالی رسانه برای شما دست کم باید عبرتی شده باشد که دهان به یاوه نگشایید. گویا حربه تان برای توجیه بازی ضعیف و عملکرد نامطلوب در یک سریال یا فیلم شده است این که گاه و بیگاه خبرنگاران را به دلیل نقدهای منصفانه و درست شان به ضعف عملکردتان بی سواد خطاب کنید! مگر خبرنگاران مثل شما پیش آمده در یک جلسه آشکارا بیان کنند که در میان هنرمندان به وفور می توان بی سوادانی یافت که با زور پول و چهره زیبا در پی جراحی های زیبایی، مسائل غیراخلاقی به حرفه بازیگری ورود کرده و در آن باقی مانده اند؟! مگر پشت پرده هایی که آن ها دیده اند و عموم نه، را به طور واضح بیان کرده اند؟! خوب است کلیپی که از یکی از همکارانتان در فضای
مجازی که در یکی از برنامه های اینترنتی پخش شد و چهره ترین شخصیت های جهان را نمی شناخت، یادتان بیاید! آیا آن ها بی سوادی و بی دانشی او را دست کم در حرفه اش به شما نسبت و به جامعه هنر تعمیم دادند؟!
نکند انتظار داشتید در نشست خبری سریال «زیر پای مادر» که از عنوانش که خبری است، پیداست که با چه هدفی برگزار شده و باید چه رویکردی داشته باشد، درباره مکتب استانیسلاوسکی با شما سخن بگوییم؟! اساسا کدام متر و معیاری را برای سنجش دانش خود درباره حرفه بازیگری که مدعی اش هستید، قبول دارید که خبرنگاران درباره آن با شما سخن بگویند؟! لابد فکر کردید در جلسه ای که به دعوت عوامل سریال خبرنگاران حضور یافته اند تا به گفت و گو با عوامل اصلی نظیر تهیه کننده و کارگردان و نویسنده بنشینند و بخش عمده سوالاتشان نیز معطوف به آن ها بود، از شما دعوت ویژه به عمل آمده بود؟! نکند گمان بردید ما با اصرار خواستیم که شما حتما در آن جلسه حضور داشته باشید؟! اگر اخلاقتان حرفه ای است و حرفه ای بودن را بلدید، چرا یک ساعت دیر در جلسه حضور یافتید و بدون اطلاع از مباحث پیش رفته تا آن بخش از نشست، قضاوت کردید؟! لابد قضاوت بی پایه و اساس هم جزو اخلاق حرفه ای تان است؟! لابد پریدن در حرف دیگر همکارتان وقتی در حال پاسخگویی به سوال خبرنگار است و اساسا سوال متوجه و معطوف به اوست، جز اخلاق حرفه ای تان است؟! لابد کسی شما را مجبور کرده بود به این جلسه
بیایید؛ وگرنه خبرنگاران هیچ وقت برایتان دعوتنامه حضور نفرستاده بودند و در صورت داشتن نگرش بی سوادی به خبرنگاران می توانستید هرگز خود را در معرض تعامل با آن ها قرار ندهید و به جلسه نیایید!
در پاسخ به انتقاد خبرنگار دیگری که گفت: اگر خبرنگاران نبودند، شما امروز بهناز جعفری نمی شدید، گفتید: می خوام نباشن! لابد آرزوی نبودن خبرنگاران هم آرزوی حرفه ای تان است! لابد شهرت تان به قدری است که هیچ نیازی به اطلاع رسانی ندارید؟! لابد یادتان رفته است که یک رسانه ای باید خبر بدهد که سریال «زیر پای مادر» قرار است پخش شود یا نه و آن رسانه چه شما بخواهید و چه نخواهید این مسئولیت را به یک خبرنگار واگذار کرده است! متاسفم که هر کاری در حرفه تان را نیازمند پوشش خبری خبرنگاران هستید!
این روزها و این واکنش ها دلزده مان می کند. اما خبر را دوست داریم. خبرنگاری را دوست داریم و آن را در صدر مهم ترین مشاغل و سخت ترین حرفه های دنیا می دانیم. نه تنها ما که این اصلی ثابت شده است. دلزده اگر هم بشویم اما به حرف شما و امثالتان که توهین به خبرنگاران را سپری برای مصون ماندن از نقد دانسته اید، بهایی نخواهیم داد. بنابراین وقتی جایگاه حرفه ای یک بازیگر مشخص است، دیگر دلیلی برای آزردگی از حرف های حرفه ای! او هم وجود ندارد. حرفم را پس می گیرم. حتی آزرده هم نشدیم! تنها سعی کردیم بخشی از وجوه رفتار حرفه ای تان را انعکاس دهیم.
یادداشت: رکسانا قهقرایی
ارسال دیدگاه