هفدهم رمضان سالروز غزوه بدر الکبری
غزوهٔ بدر یا بدر الکبری نخستین نبرد بزرگ دوران پیامبر اسلام میان مسلمانان و اهل مکه بود که در هفدهم رمضان سال دوم پس از هجرت در شهر بدر روی داد.
به گزارش پانا شهرستانهای تهران ،پس از هجرت مسلمانان به مدینه بقای اقتصادی درحمله به کاروانهای مکه وابسته بودو وقتی خبر حرکت کاروان ثروتمند صخر بن حرب از مکه، به پیامبر اسلام رسید، قریب به سیصد تن از مسلمانان برای حمله به آن آماده شدند و در این میان، سپاه هزارنفری مکه برای مقابله با آنان وارد عمل شد و با وجود برتری در شمار نفرات، پیروزی کامل از آنِ مسلمانان شد و بسیاری از مکیان کشته و اسیر شدند.
پیروزی مسلمانان در این نبرد نفوذ مکه را تا حد زیادی کاهش داد و جایگاه سیاسی مسلمانان را در مدینه مستحکم کردودر قرآن از این پیروزی به عنوان رویدادی الهی یاد شدهاست .
به گفتهٔ محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، سورهٔ انفال بعد از وقوع این جنگ نازل شده و تمام آن مربوط به این جنگ و مسائل پیرامونش نظیر تقسیم غنائم است.
در آیه ششم به وعدهٔ الهی مبنی بر چیره شدن مسلمانان بر یکی از دو گروه (کاروان یا لشکر) قریش اشاره میکند و بیان میکند که خداوند میخواست تا با لشکریان ایشان روبهرو شوید و او شما را با کمی عددتان بر ایشان غلبه دهد .
به گفتهٔ طباطبایی، یکی از موضوعاتی که در سورهٔ انفال و نیز آل عمران به آن اشاره شده، امداد الهی مسلمانان است.
این امداد از چند طریق بوده،یکی فرستادن سه هزار فرشته که البته بنا بر تفسیر طباطبایی از آیات این فرشتگان صرفاً به منزلهٔ سیاهی لشکر بوده،تا قلب مسلمانان استوار گردد و مکیان بترسند و آنان خود نقشی در کشتن سپاه مکه نداشتهاند.
امداد دیگر، فرستادن باران بود که بدن مسلمانان را شست، قدمهایشان را بر روی ریگهای بیابان استوار نمود و یا بدینوسیله دلهایشان را محکم ساخت.
طبق بیان قرآن امداد به گونهای بود که مسلمانان چنان احساس امنیت کردند که پیش از جنگ اندکی به خواب رفتندو همچنین یاری دیگر از طریق مستولیکردن وحشت بر دل مکیان بودهاست.
/خبرنگار : امیر غلامی/
ارسال دیدگاه