«تئاتر مردمی خرداد»؛ فرصت ترویج تئاتر دینی
عدم درک صحیح مفاهیم و مبانی دینی و اسلامی و شخصیت های تاثیرگذار تاریخ دین عامل تولید محصولات کلیشهای با موضوعات دینی در تئاتر میشود که تماشاگر آن را نمیپسندد.
«هنر نمایش توانایی آن را دارد که فرهنگ امامت و ولایت و سیره ائمه طاهرین را در معرض افکارعمومی قرار دهد. هنر و هنرمند میتواند ارزشهای دینی و اسلامی را به صورتی زیبا و در قالب هنر به جامعه عرضه کند و در این میان هنر تئاتر یک رسانه هنری است که با توجه به ویژگی های زیبایی شناسانه و متمدنانه، اندیشههای خالق آن را با مخاطبین خود در میان میگذارد .
پس از گذشت بیش از سه دهه از انقلاب اسلامی و استقلال هنر تئاتر در ایران، هنوز برنامهریزی درستی برای ترویج تئاتر دینی توسط مسئولان صورت نگرفته و تئاتر دینی و ملی آن جایگاهی شایسته ای که باید نزد مسئولان داشته باشد را نیافته است. جشنواره های عاشورائیان و یا حقیقت که با همین اهداف برگزار شدند پس از چند دوره به تعطیلی کشیده شد. در این میان همایش «تئاتر مردمی خرداد» میتواند شروع مناسبی برای این راه باشد.
در این یک میان نکته مهم، تولید آثار رو به کلیشه است که دیگر تماشاگر آن را نمی پسندد، دلیل کلیشهای شدن تئاتر با موضوعات دینی، عدم درک صحیح از مفاهیم و مبانی دینی و اسلامی و شخصیت های تاثیرگذار تاریخ دین است.
همچنین برگزاری کارگاه ویژه تولید آثار دینی می تواند راه مناسبی برای جلوگیری از برخی آسیبها باشد. آموزش این امکان را به وجود میآورد تا هنرمندان، بار تئوریک خود را بالا برده و بتوانند به شکل غیر شعاری، آثار دینی را به صحنه ببرند، و یا آموزش برای آشنایی هنرمندان با تئاتر ملی ایران، گونهای از تئاتر که توانسته، به خوبی از سنتهای غربی برهد و با تکیه بر فرهنگ خواستگاهش، اعلام استقلال کند .
تئاتر خیابانی گونهای از تئاتر است که به جای اینکه مخاطب در محل صحنه نمایش به دیدن اثر بپردازد این نمایشگر است که به استقابل تماشاگر میرود تا خود را در معرض نگاه او قرار دهد. تئاتر خیابانی میخواهد در میان مردم با آنها حرف بزند، ظرفیت بسیار خوبی برای تاثیرگذاری و جریانسازی در جامعه دارد و باید آن را جدیتر گرفته و نسبت به آن اهتمام بیشتری داشت.
تئاتر خیابانی در مازندران با تعریف علمی اش قدمت زیادی ندارد. اما اجرای مراسم های آیینی و نمایش های آیینی که هم چنان در روستاها و شهرهای مازندران جریان دارد و در قالب نمایشهای میدانی اجرا میشود قدمتی بسیار طولانی دارد ،که خود نوعی تئاتر خیابانی یا میدانی محسوب می شود. اجرای آیین هایی همانند« تیرماه سیزده شو»، « ورف چال» و یا شبیه خوانی در روستاها از این جملهاند که ریشه آیینی و مذهبی دارند و با همواره با استقبال مردم مواجه میشوند.در روزهایی که اکثر تئاترهای کشور هنوز دارای تماشاچیان خاص خود هستند، نمایش خیابانی می تواند پل ارتباطی بین هنرمندان نمایش و مردم باشد.
حال با توجه به ویژگی های تئاتر خیابانی و بهخصوص اینکه این روزها مخاطبان فرصت حضور در سالن ها را ندارند اگر آثار خوب با محتوای ارزشمند به نمایش دربیایند میتواند تا حد زیادی اطلاعات تاریخی، فرهنگی، اجتماعی، دینی و... را جبران کند.
باید گفت همایش «تئاتر مردمی خرداد» نیز یکی از این رویدادها و فرصت ها است که برگزار کنندگان آن باید به آسیبهای اشاره شده آن توجه کنند.»
یاسر محمودی برنتی مسئول واحد نمایش حوزه هنری مازندران
ارسال دیدگاه