به بهانه حماسه سوم خرداد
خرمشهر نه، حیثیت ایران
به بهانه سوم خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر، یادمان به رشادتهای مردان و زنانی افتاد که برای آزادی و آبادی ایران از همه چیز خود گذشتند.
به گزارش پانا، در آن نوزده ماهی که خرمشهر آغوش گرم مام وطن را ترک کرده بود و غریبانه و محزون در چنگال بعثیان"محصور" بود، چه خون دلهایی که رزمندگان جان برکف ایران اسلامی نخوردند.
در خلال آن ماهها، خرمشهر دیگر یک بندر کوچک در حاشیۀ خلیج فارس با چند اسکله و خانه و خیابان نبود.
خرمشهر حیثیت از دست رفتۀ ایران بود که بازپس گرفتن آن در صدر تمام آمال و آرزوهای مردان و زنان قهرمان ایران قرار گرفته بود.
روی همین اصل بود که دلاوریها، پایمردیها، رشادتها و ایمان راسخ به اسلام و دل دادن به ولایت و رهبری حضرت امام و مهرورزیدن به ایران عزیز، همه و همه آن سپاه مصمّم اما اندک را که استکبار جهانی و ایادی آن به خیال خود تحریمشان کرده بودند، آن چنان مردانه به میدان رزمشان کشاند که خونین شهر تصرف شده در دست دشمن بعثی را به آغوش باز و مهربان میهن بازگرداند.
در آن روز داغ خردادماه خوزستان، فرزندان این مرز و بوم با تحمل سختی ها و جانفشانی های فراوان دوباره خون تازه ای در رگ میهن دواندند.
مسجد جامع خرمشهر که در سالیان سال به ویژه در سال ۵۷ میعادگاه مبارزان انقلابی بود و بچه های انقلاب برنامه های مبارزاتی خود را در آن جا سامان می دادند، با دلربایی یک معشوق فرازمینی از عمق آسمان ها مرا به خود می خواند. تشنۀ دیدارش بودم. بی آنکه تانکها و نفربرهای زرهی را که به سرعت در اطراف خیابان ها به این سو و آن سو در رفت و آمد بودند، ببینم، خود را با حرص و ولع به مسجد رساندم.
مسجد جامع سرافراز و مغرور، سینه به سینۀ آسمان و رخ در رخ روزگار چهره می نمود، چشمانم به محراب و رواقها دوخته شد، اشک شوق امانم را برید.
نگاهم در عمق گلدسته ها به آسمان برآمده گم شد و ذهن و خاطره ام به نوزده ماه قبل سیر کرد.
سفر به همان سی و چهار روزی که پا به پا و سایه به سایۀ محمدجهان آرا از حیثیت ایران دفاع کردیم. بعدها کویتی پور خطاب به محمد جهان آرا، زبان حال مبارزان فتح خرمشهر را چه شیوا و غمگین سرداد که :
مَمَّد نبودی بِبینی، شهر آزاد گشته ....
من غرق در رؤیاهای خودم بودم که ناگاه صدای مجری رادیو در فضای خرمشهر پیچید. کلام آن قدر آسمانی بود و سرشار از پژواک های دوران متمادی و تاریخ ساز ایران که بی آنکه اراده ای از خود داشته باشم زیربَغَلم زد و با خود به عمق وجدانهای بیدار سراسر جهان حرکتم داد.
و کلام آن روز رادیو ایران زمزمه تمام روزگارمان شد که:
خرمشهر را خدا آزاد کرد.
فتح الله آسترکی
ارسال دیدگاه