نیمه راه باقیمانده و مطالبات بسیار؛
هنرمندان مطالباتشان را بر برگه های رای نوشتند
با اعلام خبر پیروزی حسن روحانی در انتخابات و ثابت شدن حمایت های مردم و هنرمندان از وی، مسئولیتش برای نیمه باقیمانده راه سنگین تر شده است.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ با اعلام خبر مشارکت بالغ بر ۴۰ میلیونی مردم در دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری و پنجمین انتخابات شوراهای شهر ثابت کرد که هر وقت خواستیم توانستیم. حسن روحانی با اختصاص بیش از ۲۲ میلیون از آرای شمرده شده تاکنون توانسته است در صدر جدول نامزدهای انتخابات قرار بگیرد. موفقیت او موفقیت جریانی است که به اصلاح و تداوم، راه اعتدال، امید و خردورزی نوید می دهد.
وی توانست در بخش های مختلف ایران طی چهار سال گذشته اقتصاد بیمار کشور، چهره سیاسی ایران در حوزه بین الملل را بهبود ببخشد. تیم کاربلد و توانمند حسن روحانی از محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه و هوشمندی اش در پیشبرد مذاکرات هسته ای متکی بر عنایات مقام معظم رهبری باعث شد تا بسیاری از تجریم ها شکسته شود. ایران بار دیگر هویت و جایگاه از دست رفته خود را در صحنه مناسبات سیاسی بین المللی بازیابد و مورد تمکین قرار گیرد. در دولت یازدهم همچنین طرح تحول نظام سلامت که در ابتدای راه قرار دارد و با استقرار کابینه دولت دوازدهم امید است با قوت به کار خود ادامه دهد، هزینه های درمانی مردم کاهش یافت. پیشگیری از بیماری در دستور کار وزارت بهداشت قرار گرفت و این مهم با برنامه های فرهنگسازانه و تولیدات فرهنگی مورد تاکید بود.
در دولت یازدهم همچنین اوضاع فرهنگ و هنر اگرنه کاملا بر وفق مراد اهالی اش اما دست کم راضی کننده بود. سینمای در حال نابودی ایران که شکست های پی در پی فیلم ها در دولت نهم و دهم در میزان فروش، آن را روز به روز به زوال نزدیک تر می کرد، جان تازه ای گرفت. بودجه بیشتری با افزایش مشارکت سرمایه گذاران به این حوزه تزریق شد. اگرچه تبلیغات رایگان شبکه های ماهواره ای نظیر جم عده ای را برآن داشت که فروش و رونق گیشه ماحصل این اتفاق خواسته یا ناخواسته است، اما شاهد بودیم که با ممنوعیت پخش تیزر و آنونس آثار از این شبکه ها باز هم فروش های میلیاردی ادامه و حتی افزایش هم یافت.
برخی از فیلم های توقیف شده به نمایش درآمدند و برخی دیگر همچنان پشت سد اکران وزارت فرهنگ و ارشاد امیدوارانه چشم به قول های روحانی داده اند. راه اندازی سالن های سینما و پردیس های سینمایی یکی از دستاوردهای دولت یازدهم در این بخش بود که به راه افتادن جریان سینمای خانواده کمک کرد.
توفیقات بین المللی و کسب دو اسکار توسط اصغر فرهادی برای فیلم های «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده» اگرچه افتخار آفرینی این کارگردان نام آشنا و محصول اندیشه و هنرش محسوب می شود، اما بی تاثیر از حمایت های دولتی نبود.
در حوزه تئاتر، همپای سینما سالن های نمایش خصوصی و پردیس های تئاتری افتتاح شدند. برخی از نمایش ها از جمله«سقراط» و «می می سی پی نشسته می میرد» و... به فروش های میلیاردی رسیدند. به جز یک یا دو مورد که آن هم با رفع توقف در نهایت منجر شد، شاهد توقف اجراهای نمایشی نبودیم.
در حوزه موسیقی اما باید گفت به مراتب شاید شرایط بدتر از دولت های گذشته بود. کنسرت های زیادی لغو شدند که البته باید گفت این مشکل ناشی از اختلاف ها و کشمش های همیشگی بر سر موسیقی و تعریف موقعیت آن در ایران بوده است. از این رو این هنر هنوز تعریف درستی منطبق با شرایط دینی نیافته است و بنابراین مخالفت های برخی علما با این هنر، حیطه اختیار دولت را در حوزه موسیقی محدود می کرد و روحانی در برخی از همایش های انتخاباتی خود نیز بر آن تاکید کرد.
در هنرهای تجسمی برپایی گالری ها و نمایشگاه های مختلف در داخل و خارج از کشور و موفقیت هنرمندان ایرانی در حوزه بین المللی عملکرد دولت یازدهم را در این زمینه تایید می کند.
در چاپ و نشر و حوزه کتاب توقیف مساله ساز نشد و همچنین رسانه های مکتوب و مطبوعات به عنوان رکن چهارم دموکراسی از آزادی بیان برخوردار بودند. شبکه های اجتماعی که روزگاری حتی در تلویزیون نمی توانستند زیرنویس شوند، در این دوره توسط سیاستمداران مورد استفاده قرار گرفتند. اقدامات و عملکرد دولت در بخش های مختلف بی واسطه توسط دولتمردان در شبکه های اجتماعی مخابره و با مردم در میان گذاشته شد. مراحل انجام توافق هسته ای توسط وزیر امور خارجه دائما بازگویی شد، دولتمردان با هنرمندان یگانه شدند و تلاش ها و توفیقات آن ها را در صفحه های شخصی خود در شبکه های اجتماعی ستودند.
حالا روحانی تا ۱۴۰۰ بر ایران ریاست می کند. او رئیس دولت دوازدهم و رئیس جمهور چهار ساله ایران است. با امیدهای فراوانی که یک صدا شدند تا او بماند و راه نیمه کاره اش را به پایان ببرد. با قول های بسیاری که در کنفرانس ها و همایش هایش داده است. هنرمندان زیادی حتی آن ها که فیلم هایشان توقیف بود، در چهار سال اخیر بیکار بودند، یا گلایه های فراوانی داشتند، از روحانی حمایت کردند. آن ها منافع و مصلحت ملی را بر منافع شخصی و مطالبات فردی شان ترجیح دادند و با مردم همگام شدند. اما حالا برگه های رای شان را در دست دارند و خواستار پیگیری مطالبات خود هستند.
به امید حق
ارسال دیدگاه