بر شاخ نشستن و از بن بریدن
این روزها برخی از نامزدهای ریاست جمهوری برای سهم خواهی و شاید بهداشتی کردن خود، وارد میدان رقابت دوازدهمین دوره ریاست جمهوری شدهاند تا از این رهگذر آبرو و اعتباری برای دوران پسا مسئولیت خویش فراهم کنند! غافل از آنکه افزایش سطح مطالبات فراقانونی از نهاد دولت خود حکم لبه تیغی دارد که در ادامه آنان نیز باید هزینه این اقدام را بپردازند.
به گزارش پانا، مهدی حسینپورمطلق، عضو هیأت مدیره انجمن ژئوپلیتیک در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری پانا قرار داده، به بررسی الگوی رفتاری کاندیداهای اصولگرا در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری پرداخته است. متن این یادداشت به شرح زیر است:
الگوی رفتاری کاندیداهای اصولگرا را میتوان از مجموعه وعدهها و شعارهای تبلیغاتی آنان و راه حل های کوتاه مدت و ضربتی ترسیم، تقسیم بندی و ارزیابی کرد. در عین حال، سخنان هر ۳ داوطلب مخالف دولت، گویای آن است که ایشان، کانون رقابت و فعالیت تبلیغاتی خود را حول محور تخریب و فرافکنی مشکلات قرار دادهاند. این الگوی رفتاری که در تبلیغات انتخاباتی از نقطه نظر سیاسی حامل پیام و جهت گیری خاصی شده در مقایسه با دورههای گذشته بیسابقه و نوظهور است، به طوری که این روزها اکثر نامزدها با نقادی ۴ سال گذشته و در عین حال با اغماض از سوابق و عملکرد دولت نهم و دهم، برنامه های خود را برای اهداف انتخاباتی هموار و بسترسازی میکنند. این در حالی است که اگر عملکرد دولتهای پیشین مهم جلوه نمیکرد چه توجیهی در صرف هزینههای میلیاردی برای تولید و ساخت سریالی نظیر معمای شاه وجود داشت؟
طرح مشکلات عدیده و چالش های جدی از جانب ۳ نامزد انتخاباتی اصولگرا، به گونهای است که گویی در این مرز و بوم تاکنون مشکلی وجود نداشت و یک باره کوهی از مشکلات سرآورده است. بر این اساس نقطه ثقل سخنان ۳ فرد مورد اشاره، حول گزارههای مشترک زیر است:
۱. شرایط اسفبار فعلی کشور از جمله وجود فقر و بیکاری
۲. عدم پاسخگویی دولت مستقر به مشکلات مردم
۳.ساختار مدیریتی غیرکارآمد و کند کشور
۴.رانت خواری و مفاسد اقتصادی شایان توجه در میان دولتمردان....
با توجه به محور سخنان ۳ نامزد فوق، که برای رفع فقر و فساد و بیکاری و انواع معضلات اجتماعی دلسوزی کردهاند، این پرسش ذهن را میگزد که علل و اسباب این وضعیت چه بوده است؟ و چرا اساساً افرادی که خود در طول ۳ دهه گذشته در مناسبی چون رئیس پلیس کشور، شهردار پایتخت ، معاون اول دستگاه قضا، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ساختار نظام نقش آفرینیهای مهمی داشتهاند؛ امروز به یاد فهرست کردن بدبختی های(عبارت قالیباف در سومین مناظره) مردم افتادهاند.
در واقع به نظر می رسد سخنان این دسته از نامزدها پیش از آن که حجم انبوه ناملایمات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و ... را ریشه یابی و برطرف سازد، تنها در مدار دوهفته فعالیت تبلیغاتی و انتخاباتی آنان تنظیم شده است. انتقاد از شرایط موجود هنگامی به دل مخاطبان انتخاباتی می نشیند که نامزدهای انتخاباتی با مشخص کردن سوابق و عملکردها، خود عرصه داوری و قضاوت را به مردم واگذار کنند.
اکثر نامزدهای منتقد و اپوزیسیون شرایط حاضر، هنگامی زبان به انتقاد به عبارت دقیقتر تخریب دولت حسن روحانی گشودهاند که خود آنان بیشترین هماهنگی و همراهی را با دوران غیرپاسخگو و ناکارآمد قبلی داشتهاند. اگر حافظه آنان یاری نمیدهد، مردم ایران از یاد نبردهاند که چگونه رئیس دولت نهم و دهم با بی اثر کردن نهادی چون مجلس شورای اسلامی و انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی اقدام به حیف و میل هزینههای کشور کرد و صدای اعتراضی از حامیان وی به گوش نرسید!!! حال اینک تمام کج رویها و بی قانونیها را از دولت یازدهم مطالبه می کنند!!
با توجه به سوابق و عملکردهای آقایان که در شرایط نابسامان کشور مورد ادعای آقایان نقش اساسی داشته اند آیا این شیوه های تبلیغات مثل معروف « بر شاخ نشستن و از بن بریدن» را متبادر نمیکنند و افکار عمومی از این گونه تبلیغات غیر واقعی و پوشالی متاثر و سرخورده نمی شود؟ بر این اساس است که افکار عمومی می پرسند به راستی چه کسی مسئول این همه مشکل است؟ که نامزدهای ریاست جمهوری یک باره به این درد فراگیر چشم و زبان گشودهاند و تنها برای چند هفته با مطالبات مردم همزبان می شوند؟
آنچه مشخص است، این روزها برخی از نامزدهای ریاست جمهوری برای سهم خواهی و شاید بهداشتی کردن خود، وارد میدان رقابت دوازدهمین دوره ریاست جمهوری شدهاند تا از این رهگذر آبرو و اعتباری برای دوران پسا مسئولیت خویش فراهم کنند! غافل از آنکه افزایش سطح مطالبات فراقانونی از نهاد دولت خود حکم لبه تیغی دارد که در ادامه آنان نیز باید هزینه این اقدام را بپردازند.
مدرس دانشگاه
ارسال دیدگاه