یادداشت علی قمصری
دولت آقاى روحانى با اوضاع وخيم ايران در انتهاى دوره دولت قبل مواجه شد
علی قمصری هنرمند عرصه موسیقی در یادداشتی نقطه نظرات خود را درخصوص مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری دوره دوازدهم بیان کرد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، یادداشت على قمصرى پیرامون مشارکت در انتخابات دوازدهم بدین قرار است:
خوب، بد، ژست
راى هنرمندان به صندوق ها مى رود؟ به كدام صندوق؟
هنرمندان مستقلى كه نه خرجشان را دولت و نه ملكشان را شهردارى مى دهد و نه فستيوالشان را مثلث ميراث فرهنگى، اداره ى ارشاد و شهردارى برگزار مى كند، شايد بتوانند آزادى بيشترى را در حرفهاي شان تزريق كنند. بايد راى داد؟ در چه صورت؟ به چه كسى؟
در انتخابات رياست جمهورى پيشين، با وجود تبليغات و انتشار بيانيه ى رسمى خانه ى موسيقى در حمايت از آقاى قاليباف، اهالى موسيقى با اين نهاد شبه صنفى، همراهى نكردند. (خيلى ها حمايت هاى شهردارى از خانه ى موسيقى و نه خود موسيقى و شرايط ملك خانه ى موسيقى را دليل اصلى گرايش مسئولين خانه، به آقاى قاليباف مى دانند). به اعتقاد من آقاى روحانى بخش مهم و تعيين كننده اى از راى هايشان را از هنرمندان گرفتند. هنرمندانى كه با خستگى از افراط گرايى هاى ايدئولوژيك و بلاتكليفي هاى قانونى و صنفى، در جست و جوى بالندگى هنرى و امنيت شغلى بوده اند.
در اينكه دولت آقاى روحانى با بدشانسى اوضاع وخيم ايران در انتهاى دوره ى دولت قبلشان (دولت آقاى احمدى نژاد) مواجه شد حرفى نيست ، اما در كنار اين بد شانسى ، ايشان از خوش شانسى مقايسه شدن با دوره ى آقاى احمدى نژاد هم بهره مند شدند.
از جمله نقاط قوت دولت آقاى روحانى ، درايت رفتارى و ادب ديپلماتيك تيمشان است ، كه در اين سالها چهره ى بهترى از ايران در جهان ترسيم كرده و بعضا مى بينيم كه افراط گراها هم تاثير پذيرى نسبى در گفتارشان داشته اند. حداقل كمتر بدوبيراه مى گويند. اما به زعم من دو اشتباه اساسى اين دولت كه مانع دريافت راى هنرمندان است از اين قرارند:
١ عدم اعلام موضع مشخص درباره ى بقا يا بركنارى آقاى مرادخانى (معاون وزير) با وجود اينكه ايشان در همه ى شاخه هاى هنر (موسيقى،تجسمى،سينماو...) شائبه هاى فساد مالى ، رفتار تجارى ، انتصاب خويشاوندان ، برخورد نامناسب با ميراث هنرى تاريخى ، چهره سالارى و ... ايجاد كرده اند ، جامعه ى هنر را با ترديد جدى مواجه مى كند. زمزمه هاى اين ترديد را بسيار شنيده ام.
٢ اعلام انتخاب دوباره ى آقاى نوربخش به عنوان مدير جشنواره ى موسيقى فجر بعدى نارضايتى عجيبى در اهالى موسيقى ايجاد كرده. جشنواره ى موسيقى فجر دو سال است كه مورد نقد جدى اهالى موسيقى است. دوسال پيش ، با علنى شدن هويت يك محفل كه تمام دستاوردهاى مالى و معنوى جشنواره را ازآن خود و آن را به سكوى پرتابشان تبديل كردند ، جشنواره ى بعدى يعنى سال قبل را با ركود و عدم مشاركت هنرمندان مواجه كرد. البته دوباره ريشه ى اتفاقات به آقاى مرادخانى مى رسد.
٣ نبض هر جريان فكرى ، صاحبان فكرند. به نظر من جناب روحانى در ايجاد بستر مناسب براى فعاليت نخبگان هنرى فعاليت چشمگيرى نداشتند. در زمان ايشان آنها كه مخاطب داشتند موفق شدند و آنها كه نداشتند ، مجبور شدند كه يا چهره اى پوپوليستى را در خود فعال كنند و يا كنار بكشند و در غار تنهاييشان بمانند. روشن ساختن سياست ايشان در مورد دوره ى بعد مى تواند به افزايش رغبت در اهالى هنر براى راى دادن ، كمك كند.
در انتها ، فكر نمى كنم حد اقل آقاى رئيسى و كانديداهاى نزديكشان با پيشينه اى كه در آستان قدس و هم پيالگى با امام جمعه ى مشهد دارند ، براى هنر كار مثبتى انجام دهند. ايشان در مناظره ى اول با وجود محوريت صحبتشان در مورد هنر حتى يك بار هم نام موسيقى را بر زبان نياوردند.
من و فكر مى كنم بسيارى از هنرمندان ، تنها در صورت مشخص شدن چشم انداز هنر در دوره ى بعد و اعلام نظر قطعى آقاى روحانى درباره ى سه نكته ى اعلام شده براى راى دادن تصميم گيرى خواهيم كرد.
به اميد فردايى بهتر
با مهر
على قمصرى
ارسال دیدگاه