جشنواره فجر دیگر دچار درجازدن شده است

طهماسب صلح جو گفت: فکر می کنم که جشنواره فجر دیگر آن جشنواره ای نیست که ما یک زمانی همراه و به موازات آن از پیشرفت سینمای مان احساس خوشحالی می کردیم، تا یک دورانی این جشنواره خوب پیش می آمد ولی الان سال هاست که دچار درجا زدن شده است و به نوعی نمی تواند راهگشا باشد.

کد مطلب: ۵۹۷۴۴۱
لینک کوتاه کپی شد

طهماسب صلح جو منتقد سینما در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا، گفت: جشنواره فجر مهم ترین معتبرترین و محترم ترین جشنواره ای است که در سینمای ما هر سال برگزار می شود و دلیل آن هم این است که محصول یک دوره حساس اجتماعی ست. کسانی که جشنواره فجر را پایه گذاری کردند برای آن آرزوهای بزرگی داشتند و برای سینمای ایران اهدافی مدنظر داشته اند و می گفتند ما سینمای نوینی را با این جشنواره و به موازات این جشنواره پیش می بریم و واقعا این بده بستانی که بین جریان سینما و جشنواره فجر بود تنگاتنگ پیش می رفت و نتیجه ای هم همیشه داشت.

وی افزود: این سینمایی که می بینید در کشورهای غرب و اروپایی و سینماهای دنیا جلوه ای و درخششی دارد بخشی از آن مربوط می شود به همان سیاست هایی که جشنواره فجر دنبال کرده است منتها ببینید یک اتفاق و یک رویداد یا باید رو به پیش باشد و دائما بهتر از قبل بشود یا ایستا باشد و از جای خود تکان نخورد. فکر می کنم اگر ایستا باشد همچون درخت تناوری می شود که بعد از سال ها شروع می کند به پژمرده شدن و بی ثمر شدن، راه رشد راه طبیعی این جشنواره است.

این منتقد با اشاره به اینکه چند سالی است جشنواره فجر دچار رکود و درجا زدن شده است، اظهار کرد: تا یک دورانی این جشنواره خوب پیش می آمد ولی الان سال هاست که دچار درجا زدن شده است و به نوعی نمی تواند راهگشا باشد. خود من شاید بتوانم بگویم که چند سال است که جشنواره فجر نمی روم بخاطر اینکه آن جایی را که برای ما در نظر گرفته اند به عنوان کاخ جشنواره و گفتند اینجا قرار است ارباب جراید و رسانه بیایند و هم مهمان جشنواره باشند و هم این رویداد مهم را انعکاس دهند دیگر آن حالت قبل را ندارد و من به عنوان یک آدمی که مو سفید کرده ام در سینما و به عنوان علاقمند و تماشاگر و به عنوان کسی که سال های سال خیلی با جدیت جشنواره را دنبال کرده ام و پیگیر سینما بوده ام و سعی کرده ام نگاهم از سر عشق و علاقه باشد، وقتی می روم آن جا احساس غربت می کنم و احساس می کنم دیگر جشنواره به امثال من احتیاج ندارد، نمی روم و چیزی هم از دست نمی دهم.

وی ادامه داد: فکر می کنم که جشنواره فجر دیگر آن جشنواره ای نیست که ما یک زمانی همراه و به موازات آن از پیشرفت سینمای مان احساس خوشحالی می کردیم. جشنواره دو بخش است که یک بخش مربوط می شود به فیلم ها که در یک زمانی فیلمسازها با افتخار فیلمشان را به جشنواره می دهند و امروز شنیده ام که بعضی از کارگردان ها ناز می کنند آثارشان را به این جشنواره بفرستندو همین یک اتفاق غم انگیز است. وقتی جشنواره تبدیل می شود به مراسم وقت گذرانی دیگر آن چیزی نیست که ما دوست داشته باشیم.

صلح جو خاطر نشان کرد: دوستانی که دست اندرکار رسانه هستند، اعم از سایت ها و خبرگزاری ها و برنامه های تلویزیونی اغلب به سراغ من می آیند و از من در مورد جشنواره نظر می پرسند، حداقل ما را به عنوان یک پیشکسوت قبول دارند و به ما احترام می گذارند و می خواهند ما در مورد حا ل و هوای جشنواره و برگزاری آن نظر بدهیم ولی وقتی فضای جشنواره به نوعی است که من نوعی نمی توانم یک فیلم را در یک فضای فرهنگی ببینم نمی توانم پاسخگوی آن ها هم باشم. آن ها ممکن است دچار سوتفاهم شوند و فکر کنند ما داریم از همکاری با آن ها طفره می رویم ولی نمی دانند که من دیگر برای دیدن آن کارها نمی روم چون فضای جشنواره فضای کاملا فرهنگی نیست.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار