ساره بیات در نشست فیلم «بیست و یک روز بعد»:

انتظارنادیده گرفتن فیلم رانداشتم/باارسال کارت کاندید به من توهین کردند

ساره بیات در نشست فیلم «بیست و یک روز بعد» گفت: تاامروز اتفاقات بسیاری افتاده که من درباره هیچ کدام از آنها صحبتی نکردم چراکه اگر سخن می گفتم قطعا حاشیه ساز می شدم اما همیشه با احترام برخورد کردم و نمی دانم چرا با من بی احترامی می کنید و انتظار نادیده گرفتن این فیلم را نداشتم

کد مطلب: ۵۹۵۷۹۷
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، نشست پرسش و پاسخ فیلم «بیست و یک روز بعد» پس از نمایش این فیلم در کاخ جشنواره با حضور عوامل فیلم سید محمدرضا خردمندان کارگردان و فیلمنامه نویس، علیرضا برازنده مدیر فیلمبرداری، احسان ثقفی فیلمنامه نویس، محمدرضا شفاه تهیه کننده، ساره بیان بازیگر، مهدی قربانی بازیگر، محمدرضا مویینی تدوینگر، حسین شریفی بازیگر و اهالی رسانه در سالن سعدی برج میلاد برگزار شد.

در ابتدای این نشست، کارگردان فیلم اظهار کرد: فکر نمی کردم که در این روز پایانی جشنواره بعد از اعلام کاندیداها که برج میلاد به صورت نیمه تعطیل درمی آید برای تماشای فیلم با این استقبال مواجه شویم. من را هیجان زده کردید. در مورد روند تولید کار ایده آن سه سال و نیم پیشش به ذهن من رسید و از داروخانه ۱۳ آبان ذهنم درگیر این داستان شد و تصاویر پراکنده ای در کنار هم قرار گرفتند و پس از اینکه مقداری روی متن کار کردم از احسان ثقفی خواستم روی طرح کمکم کند و او خیلی با کار ارتباط برقرار کرد و سه سال طول کشید و ۷ بار فیلمنامه بازنویسی شد و یک بار هم در مرحله پیش تولید بازنویسی شد که در پایان ۸ بار بازنویسی صورت گرفت.

دراینجا حسین شریفی بازیگر ایفاگر نقش دوست مرتضی با لهجه شیرین جنوبی، بیان کرد: خوشحالم شما فیلمی را دیدید که داوران ندیدند.

محمدرضا شفاه تهیه کننده فیلم نیز با اشاره به اینکه نقطه استارت فیلم اینجا خورده است، گفت: ۱۰ روز است که منتظرم بیننده ها فیلم را ببینند ما انتظار نداشتیم کسی اینجا باشد وفیلم را ببیند و دوست نداشتم این حرف را بزنم ولی فکر می کنم حالا که فیلم را دیدید تایید می کنید آرایی که اعلام شده یکسری اشکال جدید هم به آن ها اضافه می شود از این ها نگذرید ما هم نمی گذریم.

در ادامه خردمندان به ارائه توضیحات بیشتر درمورد فیلم پرداخت و عنوان کرد: فیلم ما یکی از پرلوکیشن ترین فیلم های جشنواره بوده است. در «بیست و یک روز بعد» در حدود ۴۰ لوکیشین داریم و ما سعی کردیم میزانسن‌ها، اوج و فرودها و رفت و برگشت‌ها را به شکلی بنویسیم که این تعدد لوکیشن برای مخاطب خیلی محسوس نباشد. اما نکته‌ای که وجود دارد این است که این لوکیشین‌ها هرکدام برای خودشان شخصیت دارند و در زمان مناسب از آن استفاده می‌کنیم تا داستان را جلو ببریم. تمرکز اصلی ما در فیلم روی شخصیت مرتضی است و با اینکه فیلم‌های زیادی درباره بیماران سرطانی دیده بودیم اما نمی‌خواستیم وارد فضای غم و اندوه شویم و بیشتر فضای این نوجوان مهم بود.

وی افزود: مسئله اصلی همه ما در مواجه با مشکلات اراده‌ای است که در وجودمان برای حل مشکل به وجود می‌آید، وقتی اراده می‌کنیم مشکلی را حل کنیم پیروز هستیم چه بتوانیم و چه نتوانیم. این موضوع برای ما در کاراکتر مرتضی بسیار مهم بود. بدون شک من به کارهای آقای مجیدی به شدت علاقمند هستم اما اینکه فیلم در حال و هوای ساخته های ایشان و فیلم های آن دوران باشد را قبول ندارم، این فیلم مسئله‌ای بالاتر از فیلم کودک و نوجوان دارد. «بیست و یک روز بعد» را با طیف‌های زیادی از مخاطبان دیده‌ام، مخاطبانی که بیشترشان هم بزرگسال بودند و بیش از نیمی از افراد حاضر در سالن راضی بودند. ما این نگاه که برای کودک و نوجوان فیلم می‌سازیم را نداشتیم، با اینکه شخصیت اصلی نوجوان است، اما فیلم ملودرامی اجتماعی از منظر یک نوجوان است. ضمن اینکه فکر می‌کنم برای نوجوان‌ها هم جذاب است و تخیل آن ها را درگیر می‌کند، چیزی که این روزها فراموش شده و حتی جشنواره کودک و نوجوان هم خیلی در این زمینه فعالیت‌هایی نمی‌کند.

این کارگردان در پاسخ به اینکه از ادغام بخش نگاه نو با سودای سیمرغ راضی هستند یا خیر، گفت: در ابتدا این ادغام به نظر من خیلی خوب بود و فکر می‌کردم تدبیری هست که فیلم اولی‌ها در کنار بقیه رقابت کنند و به این شکل زحمات همه عوامل در بستری حرفه‌ای دیده می‌شود، اما وقتی من چهار سال تلاش کردم و فیلمنامه نوشتم و همه عوامل با جان و دل سر کار می‌آیند، ولی در ادامه مورد توجه قرار نگرفت این اتفاق مانند آب سردی بر جان ما بود که فکر می‌کنم این ادغام هم نباید اتفاق می‌افتاد.
وی با اشاره به بازی خیلی خوب ساره بیات در نقش مادر مرتضی در فیلم، بیان کرد: از همان ابتدای کار و نوشتن فیلمنامه خانم بیات انتخاب ما برای این نقش بود، ایشان هم متن را خیلی دوست داشتند و با همه وجود پای کار بودند، آن‌هم در نقشی که شخصیت متفاوتی در کارنامه‌شان حساب می‌شود و انرژی زیادی در این کار گذاشتند. خانم بیات فیلمنامه را به شدت دوست داشتند و ارتباط خوبی با کار برقرار کردند و در تمامی لحظات هم در کنار ما بودند.

خردمندان با بیان اینکه فیلم بیست و یک روز بعد در بخش جلوه های ویژه کاندید شده در حالی که تنها بخش ناقص فیلم بوده است، تاکید کرد: الان فیلم ما منتخب آرای مردمی است و در چند شب گذشته خودمان حضوری در سالن‌های نمایش بودیم و بازخوردها را دیدیم. آیا فیلم ما کمدی است؟ شوخی مبتذل دارد؟ فیلم تنها یک ملودرام اجتماعی با محوریت یک نوجوان است. نمی‌دانم چطور این فیلم شایستگی حضور در کاندیداهای هیچ بخشی را جز بخش جلوه‌های ویژه نداشت! و جالب است بدانید که تنها در همین بخش ناقص بوده است.

وی ادامه داد: من به عنوان کسی که با حوزه هنری در این پروژه کار کردم، باید بگویم ریش و قیچی دست خودمان بود، فیلمنامه به اندازه یک واو هم فرق نکرد، نه از طرف من، نه مدیران حوزه و نه بقیه. خیلی‌ها به حوزه هنری گفتند این فیلمنامه تلخ است و آن را نساز، این فیلم یک تیغ دو لبه بود، می‌توانست به شدت تلخ شود ولی درصورتی که روایتی تلخی داشت، اما به چیزی که دیدید تبدیل شود که در ظاهر تلخ نباشد. همکاری ۱۰-۱۲ ساله من و آقای خردمندان باعث شد که فضای ذهنی یکدیگر را بشناسیم و نکته‌های مورد نظرمان را هم در صحبت‌ها گفته بودیم و جالب است بدانید حتی در برخی صحنه‌ها بسیار فراتر از چیزی بود که حتی خود من تصور می‌کردم. در اینجا باید از یک نفر در این پروژه که امروز اینجا نیست و باید عذرخواهی کنم که اینجا نیست، تشکر کنم. محمدرضا موئینی پدر پروژه ما بود و پا به پای آقای خردمندان بودند و در تمامی مراحل از تدوین به بعد همراه ما بودند.

در بخش دیگر این نشست علیرضا برازنده مدیر فیلمبرداری این اثر گفت: همه سکانس‌هایی که در فیلم می‌دیدید در پیش تولید به آن‌ها فکر شده بود و درباره آن‌ها با صحبت کرده بودیم و ایده‌ها مطرح شده بود. در فیلم صحنه‌ای نداشتیم که دوربین ثابت باشد، حتی در کلوزآپ هم دوربین در حرکت بود و آقای خردمندان دقیقا این حرکت را در فیلم لازم داشتند.

احسان ثقفی نیز عنوان کرد: من واقعا آدم خوشبختی هستم که این فرصت را داشتم تا با آقای خردمندان کار کنم، من آدم تنبلی هستم ولی آقای خردمندان با من کنار آمد. ما دو سال صبر کردیم تا توانستیم تخیلاتی را که در این مدت در ذهن داشتیم روی پرده سینما دیدیم.

در ادامه موسوی‌نژاد، صداگذار هم با اشاره به مشکلات صدای سالن بیا ن کرد: مشکل صدای برج میلاد در این سال‌ها همچنان سرجایش است، ما این فیلم را در هر سینما بردیم صدا را واضح شنیدیم، اما اینجا می‌آییم و با صدای متفاوت دیگری روبرو می‌شویم که اصلا نمی‌دانیم چطور می‌شود. باید حالت استانداردی در اینباره باید وجود داشته باشد.

قربانی، بازیگر نوجوان فیلم نیز درباره این فیلم، اظهار کرد: این فیلم قرار نیست چیزی را به سینمای کودک و نوجوان اضافه کند، تنها قرار بود روایتی از زندگی روزمره آدم‌هایی که با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند را نشان بدهد.

شریفی دیگر نوجوان حاضر در فیلم که لهجه کرمانی هم داشت در بخشی از نشست درباره کلوپ‌های بازی که در فیلم نشان داده شده بود، عنوان کرد: به هرحال هر کسی در هر سنی که بزرگ می شود حتما سری به کلوپ زده و بازی‌ها را انجام داده است. من تهرانی نیستم ولی در شهر خودمان کلوپ داریم!

در بخش پایانی این نشست ساره بیات اظهار کرد: در ابتدا خودم را برای کسانی که من را در این سال‌ها نشناخته‌اند و یا شناخته‌اند و به روی خود نمی‌اورند معرفی می کنم من ساره بیات هستم. در تمام این سال‌ها نه اهل جنجال و حاشیه بوده ام و نه کسی صدای من را شنیده است و نه حتی به مقامات اعتراضی داشته ام و فقط سکوت کرده ام اما امروز می گویم لطفا به شعور و شخصیت من توهین نکنید چراکه من نه این کار شما را می پذیرم و نه می بخشم. متاسفانه برای کاری که بسیار عالی بود من را نادیده گرفتند در حالی که از همه نقاط دنیا کسانی که این فیلم را دیده بودند از من تشکر کردند اما بعد از این شوک بزرگ متاسفانه بازهم دیدم که فیلم آقای خردمندان را نیز نادیده گرفتند.

وی افزود: متاسفانه نمایش فیلم آقای خردمندان را دقیقا دو روز بعد از اعلام کاندیدها در جدول پخش قرار دادند و برای همین من در تمام اکران‌های عمومی در کنار عوامل فیلم حضور داشتم تا به محمدرضا خردمندان بگویم مردمی بودن یک فیلم خوب به این اعلام ها نیست چراکه فیلم خوب مسیر، مخاطب و جوایز خود را می گیرد. از سال ۸۵ تا ۹۵ که وارد سینما شدم هر سالی که در جشنواره اثری را داشتم کاندید شدم و جوایز بسیاری در ایران و خارج از کشور گرفتم که یکی از مهمترین آن ها جایزه حلقه طلایی منتقدین و نویسندگان لندن است که من در کنار خانم مریل استریپ کاندید شدم و جایزه گرفتم.متاسفانه امروز محمدرضای خردمندان رانادیده گرفتند و جشنواره فجر از فیلم او استقبال نکرد و من از محمدرضا عذرخواهی می کنم اما نمی فهمم این پاکت برای چه شب قبل از اعلام نامزدها به دست من می رسد و من را برای حضور درجشن کاندیدها به عنوان کاندید دعوت می کند.

این بازیگر اظهار کرد: فیلم ناهید را نادیده گرفتید درحالی که در کن جایزه گرفت سیمرغ من را تغییر دادید اما سکوت کردم اما در برابر این توهین هرگز سکوت نمی کنم با ارسال این کارت برای من به من توهین کردید. آیا کارت کاندید برای من به اشتباه ارسال شده است!؟ چرا من رابه مراسم تجلیل از نامزدهای جشنواره دعوت کردید و برایم کارت فرستادید درحالی که هیچ کس با من تماس نگرفته و اسم من در میان اسامی نامزدها اعلام نشده است. این یک بازی مسخره است و شوخی جالبی نبود. تاامروز اتفاقات بسیاری افتاده که من درباره هیچ کدام از آنها صحبتی نکردم چراکه اگر سخن می گفتم قطعا حاشیه ساز می شدم اما همیشه با احترام برخورد کردم و نمی دانم چرا با من بی احترامی می کنید و انتظار نادیده گرفتن این فیلم را نداشتم

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار