/گزارش پانا از گردش یک خبرنگار در حوزه هنری/

از قول دادن به سعید بیابانکی تا آقا منوچهر/خبرنگاری زمان ندارد!

خبرگزاری پانا: گفتن از دغدغه های شغل تکراری ترین موضوع روز رسانه هاست و نمی خواهیم به آن بپردازیم و با گذشتن از سختی ها و قصه های تکراری خبرنگاری یکی از فعالیت قلم به دستان جامعه تهیه گزارش میدانی از محل های مختلف است.

کد مطلب: ۵۸۹۷۱
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، گفتن از دغدغه های شغل تکراری ترین موضوع روز رسانه هاست و نمی خواهیم به آن بپردازیم و با گذشتن از سختی ها و قصه های تکراری خبرنگاری می رسیم به اینکه یکی از فعالیت قلم به دستان جامعه تهیه گزارش میدانی از محل های مختلف است.

یکی از مکان های مهم فرهنگی تهران حوزه هنری است که در تقاطع خیابان سیمه و حافظ و در مقابل دانشگاه امیرکبیر یکی از معتبرترین دانشگاه های کشورقرار دارد.ساختمان زیبا و باغ همیشه در حال ساخت این فضای فرهنگی نشان از معماری قدیمی آن دارد.

در کنار درب آن کتابفروشی مملو از کتاب های نشر سوره مهر که اهالی مطالعه می توانند بفهمند گشت و گذار در کتابفروشی بزرگ چقدر می تواند لذت بخش باشد.

ورود به ساختمان به اصطلاح اداری حوزه در نوع خود قابل توجه است و وجود چند صندلی در لابی های هر طبقه به عنوان پاتوق های ادبی ابتکار جالبی است که پیچیدگی هر طبقه را بیش از بیش نشان می دهد.

نشستن در یکی از این پاتوق ها موجب می شود چندین نویسنده و داور از کنارت بگذرند و تو بدون در نظر گرفتن شغل مهمت فقط رفت و آمدشان را نگاه می کنی ولی آشنا اومدن به چشم کسی مانند سعید بیابانکی موجب می شود به یاد بیاوری برای خبر آمدی نه نظاره کردن!

وقتی می خواهی از سعید بیابانکی برای مصاحبه وقت بگیری با جوابی که برایت آشناست با لهجه شیرین اصفهانی اش مواجه می شوی که به دل نمیگیری اگر می گوید: من خاطره خوبی از خبرنگاران ندارم!

با قول دادن به بیابانکی برای اینکه نقل قول درست انجام شود وارد حیاط می شوی تا آماده تماشای نمایش عکس اتفاق عزیز شوی.

هنگام ورود به سالن نمایش وجود فرقون و هزاران وسایل دیگر که نمیگذارد راه بروی تعجبت را به حدی زیاد می کند که در دلت مسولان حوزه را به دلیل بی نظمی در دلت شماتت می کنی ولی ورودت به صحنه نمایش و مواجه شدنت با خانه ای روستایی و بوی قدیمی ده مشخص می کند که کارگردان مقصر است نه مسولان حوزه!

تا حدی به صحنه نمایش نزدیکی که مانند مهمان در خانه روستایی نشسته ای و کتک کاری دو بازیگر نمایش موجب شده تا عقب بکشی تا مهمان بودنت با خونریزی کامل نشود!

ورود آقا منوچهر با عروسکش آقا هوشنگ از بودن در آن حال و هوای قدیمی لذتت را به اوج می رساند ولی پایان نمایش بدون اینکه بدانی چه شد کمی باعث رکود حالت می شود.

بعد از برگزاری نقد و بررسی نمایش و پر بودن دل کارگردان تئاتر در حالی که ساعتت از ۹ هم گذشته قدم زنان از این خانه هنر پا میگذاری بیرون تا در تمام حالت یادت بماند خبرنگاری، خبرنگاری زمان ندارد!



ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار