با اهمال مدیرکل سابق میراث فرهنگی تهران؛
ویلای نمازی از ثبت ملی خارج شد+ اسناد
با اهمال مدیرکل سابق میراث فرهنگی تهران، ویلای نمازی تنها اثر جوپونتی در خاورمیانه از ثبت ملی خارج شد.
به گزارش خبرنگار اجتماعی پانا، ویلای نمازی در ۲۲ آبان ۱۳۸۶ به شماره ۲۰۱۵۴ و با رضایت مالک بنا حاج احمد ابریشمچی سرمایه دار و صاحب شرکت نوکیا و ایراتل در خیابان نیاوران، خیابان عمار در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد.
این بنا در سال ۱۳۳۹ه.ش(۱۹۶۰م) به سفارش شفیع نمازی بازرگان ثروتمند و فرزند مهدی نمازی نماینده مجلس شورای ملی و مجلس سنا توسط جوپونتی معمار مشهور معاصر ایتالیایی ساخته شد. نمازی در مشورت با دوست خود محسن فروغی( معمار، فارغ التحصیل دانشکده هنرهای زیبا پاریس، استاد و رئیس دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران) شنیده بود که اگر خواستار ویلای خاص است باید جوپونتی را به کار گیرد.
جوپونتی این ویلا را با مفهوم «شادی زندگی» خلق کرده است. او جزء به جزء مسائلی محیطی این قطعه زمین را در نیاوران مطالعه کرده است و نهایت استفاده را از تمامی امکانات محلی برده است.دیوارهای پاسیو ویلا نمازی با طرح های سرامیکی هنرمند معروف ایتالیایی "فائوستو ملوتی" تزئین شده که آثارش به شدت مدرن هستند.
ویلا نمازی از این جهت حائز اهمیت است که به همراه ساختمانی در بغداد(ساختمان شورای برنامه ریزی و توسعه عراق)، تنها آثار جوپونتی در خاورمیانه است. اثر جوپونتی در بغداد در طول جنگ سال ۲۰۰۳م آسیب فراوان دید که اکنون توسط یونسکو در حال مرمت است و مرمت این بنا توسط یونسکو نشان از اهمیت کارهای این معمار در جهان از منظر سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحدد(یونسکو) دارد.
ویلای نمازی بعدها توسط ا"حمد ابریشمچی" فروخته می شود و در سال ۱۳۹۱ بعد از دست به دست شدن مالکیت بنا به شخصی به نام "ناصر صفری" می رسد. ناصر صفری و شرکاء در تاریخ ۱۵مرداد ۹۱ از اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تهران درخواست هتل پنج ستاره در مجتمع چند منظوره در ویلا نمازی به پلاک ثبتی ۱/۱۲۱۸/۱۲۱ و به آدرس خیابان باهنر، خیابان عمار می کند که «محمدحسین فرمهینی فراهانی» مدیرکل وقت میراث فرهنگی استان تهران براساس مصوب بند ۱ صورتجلسه شماره ۷ کمیسیون ماده پنج شهر تهران با این درخواست موافقت و نقشه های معماری فاز یک این هتل را تائید میکند و این موضوع را طی نامه ای به یزدانی شهردار وقت منطقه یک (معاون خدمات شهری فعلی شهرداری تهران) اعلام می نماید . این درخواست شامل تخریب، نوسازی و ساخت ۲۰ طبقه هتل در بنای ثبتی ویلا نمازی با معماری "فرزاد دلیری" بود که مورد تائید کارشناس فنی این اداره کل قرار گرفته است.
مدیرکل سابق میراث فرهنگی تهران همچنین طی مجوز شماره ۲۳۴۲۱/۱۲۶/۹۱۲ مورخ ۷بهمن ۹۱ در پلاک فوق موافقت اصولی واحد گردشگری از نوع هتل با درجه پنج ستاره را صادر می نماید.
بعد از تغییر ریاست اداره کل میراث فرهنگی تهران در ۲۹ اسفند سال ۹۱ و روی کار آمدن مسعود نصرتی، وی در تاریخ ۲۴شهرویور ۹۲ طی نامه ای به یزدانی شهردار وقت منطقه یک درخواست "کان لم یکن شدن" عاجل مجوز فوق الذکر بر روی ویلا نمازی را صادر می نماید.
در ۲۵ بهمن ۱۳۹۴ پس از شکایت مالک به دیوان عدالت اداری رای به نفع مالک مبنی بر خروج اثر داده می شود و قاضی پرونده با توجه به قانون مصوب سال ۱۳۰۹شمسی مبنی ثبت بناهای تاریخی تا اختتام دوره زندیه، این بنا را خارج از شمول ماده یک این قانون عنوان می کند و رای اولیه را مبنی بر خروج اثر ار فهرست آثار ملی کشور می دهد.
پس از این رای "رجبعلی خسروآبادی" مدیرکل فعلی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تهران نامه ای به دیوان عدالت ادرای در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۹۴ ارسال می نماید تا درخواست تجدید نظر در مورد این حکم نماید اما متاسفانه در دادگاه بدوی به تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۹۵، شعبه اول تجدید نظر دیوان عدالت اداری به مستشاری "محمد علی محمدی" و "محمد کریمی"، رای قطعی به خروج ویلانمازی از فهرست آثار ملی کشور می دهند.
حال ویلا نمازی بر اثر اهمال مدیرکل وقت میراث فرهنگی تهران از ثبت ملی خارج شد . اهمیت این بنا در جامعه بین الملی و از منظر یونسکو با وجود ثبت جهانی نبودن ویلا نمازی ولی به دلیل ساخته شدن توسط جوپونتی آنقدر حائز اهمیت است که اگر از موضوع حریم کاخ جهانی گلستان و سرای دلگشا پر اهمیت تر نباشد، کم اهمیت تر هم نیست و جامعه جهانی و جامعه معمارهای ایرانی نسبت به این بنا حساسیت ویژه ای دارند و خروج آن باعث می شود وجه تازه به دست آمده ایران پس از "برجام" و "حل شدن موضوع "حریم کاخ جهانی گلستان"، دوباره ریخته شود.
از دیگر این سو این بنا با متراژ بالغ بر هشت هزار متر یک باغ محسوب می شود که تخریب آن باعث تخریب یک شریان مهم زیست محیطی منطقه شمیران خواهد شد که این موضوع در تضاد با فرمایشات مقام معظم رهبری مبنی بر حفظ باغات است. از طرفی ویلانمازی در حریم بلافصل خانه رهنما(زین العابدین رهنما) که به شماره ۱۳۸۲ در تاریخ ۷مرداد ۸۲ ثبت ملی شده است، قرار دارد و ساخت و تخریب این بنا، حریم و منظر این اثر را نیز تخریب میکند و مشکل جدیدی برای حریم این بنا به وجود خواهد آورد که در مجوز صادر شده برای ساخت این هتل ۲۰طبقه، حریم خانه رهنما نادیده گرفته شده است.
حال باید دید واکنش سازمان مرکزی میراث فرهنگی کشور که در جریان این خروج نبوده، چیست و آبا با گذشت ۴ سال از مجوز تخریب و نوسازی و هتل شدن ویلانمازی به یک مجمتع گردشگری ۵ ستاره که هم تاریخ انقضا تخریب و نوسازی و هم مجتمع گردشگری آن منقضی شده است، چیست و شورای عالی معماری شهرسازی و معماری ایران با توجه به مصوبه خود مبنی بر ساخته شدن بناهای ارزشمند تا سال ۱۳۴۰، چه واکنشی نشان خواهد داد؟
ارسال دیدگاه