درس
مصاحبه با آنها که دوستشان نداریم!
واحد آموزش پانا: در طول فعالیت حرفه ای خود، گاهی مجبورید با کسانی مصاحبه کنید که هیچ وقت آنها را دوست نداشته اید، گاه به دلایل شخصی و یا برای برخی از نظریاتشان و گاه هر دو. در هر حال قرار گرفتن در موقعیتی که، در مقابل شما شخصی است که از او به دلایلی متنفرید؛ اما مجبورید با وی هم کلام شده و نظریاتش را در طی مصاحبه جویا شوید؛ تجربه خوش آیندی نیست، در این نوشتار از این تجربه ی ناخوشایند و مهارتهای کنار آمدن با آن خواهیم گفت:
* وقتی مجبورید با کسی مصاحبه کنید که نظریاتش کاملا مخالف با عقاید شماست یا فردی منحرف یا جنایتکار و دارای پرونده های قضایی مختلف است، باید عقاید شخصی تان را برای خودتان نگه دارید؛ چون مصاحبه با بحث و جدل تفاوت دارد.
* شما یک خبرنگار و مصاحبه کننده اید نه قاضی و داور. مرتب حرفه و شغلتان را به خودتان یادآور شوید و حرفه ای و با اخلاق رفتار کنید. سخت است! اما تفاوت حرفه ای ها با آماتورها در همین جاست. پس احساسات و عواطف تان را کاملا کنترل کنید! (مقالاتی در زمینه کنترل خشم و عواطف را که راهکارهایی ارائه داده است را مطالعه کنید)
* شما می توانید نظرات خود را از زبان دیگران بگویید: مثلا؛ در برخورد با یک مشت زنِ خشن که شما وی را به هر دلیل نمی پسندید؛ بگویید: بعضی می گویند که مسابقات مشت زنی، خشونت سازمان یافته است؛ نظر شما در این مورد چیست؟ یعنی طوری نگویید که گویی دارید نظر خودتان را بیان می کنید.
* آدمها را سفید یا سیاه (خوب یا بد مطلق) نبینید. در مورد مصاحبه شونده ای که دوستش ندارید فکر کنید او هم حتما جنبه های خوب دوست داشتنی در رفتار شخصیت یا ظاهر، شغل و حرفه اش دارد که می توان روی آنها فکر کرد و کمی مثبت تر در مقابل وی بر انجام مصاحبه نشست بهرحال افکار مثبت شما، جریان مصاحبه را تحت تاثیر قرار خواهد داد و فضا را قابل تحمل تر می کند و شاید شما را در موضع بی طرفانه تری قرار دهد.
* یکی از وظایف هر خبرنگاری بی طرفی و عدم مصاحبه مغرضانه است. در نظر داشته باشید! اگر مصاحبه شونده را دوست ندارید، پیشداوری شخصی شما ممکن است بر دیدگاه شما تاثیر بگذارد و این جریان مصاحبه را دارای سوگیری کند و خواننده در نهایت در مقابل مصاحبه شما گارد بگیرد . بنابراین اولا بسیاری از پیشدواری های ما مبنای غلطی دارد چیزهایی مثل جوان، پیر، زن ، مرد ، سیاه، سفید، دورگه، باهوش، کم هوش، ثروتمند، فقیر بودن یا متعلق به فلان قوم و نژاد و زبان و دین بودن و بر مبنای آن ها افراد را مورد قضاوت و پیشداوری قرار دادن پیشدواری ناآگاهانه است که می تواند بر مصاحبه تاثیر نامطلوب بگذارد لذا سعی کنید صادق و عادل باشید و دست کم در طول انجام مصاحبه پیشداوری خود را کنار بگذارید.
* مصاحبه شوندگان با پذیرش شما به عنوان میهمان به شما لطف کرده اند همیشه باید با احترام با آنان رفتار کنید.
*سوالات اول مصاحبه را از نکات و نظریاتی که با عقاید شما کاملا مخالف است شروع نکنید! از موارد مثبت شروع کنید تا هم یخ شما و گاردی که در مقابل او دارید بشکند و هم مصاحبه شونده ،حس خوبی در مورد شما پیدا کند و همکاری بیشتری کند.
* در مورد افراد منفی و پرونده دار اینگونه فکر کنید که شما خبرنگارید و ماموریت شما آگاه سازی جامعه است. پس باید با در نظر داشتن روحیه بی طرفی، بدون غرض و پیشداوری و کاملا حرفه ای چهره افکار و رفتارهای بد مصاحبه کننده را برای مردم فاش کنید. پس با انرژی و با سوالات هدفمند به رسالت خود عمل کنید و احساسات و عواطفتان را کنترل وبه وظایف حرفه ای خود فکر کنید!
* مصاحبه می تواند کارهای عجیبی با مردم بکند؛ یکی از آنها این است که در آنان احساس به شدت مهم بودن را بوجود آورد. این در مورد بعضی از مصاحبه کنندگان هم صدق می کند. خیال نکنید فقط به این دلیل که ضبط صوت در دست شماست در موقعیتی برتر قرار دارید در مورد همه حتی آنان که دوستشان ندارید با احترام رفتار کنید..
* حتی الامکان مصاحبه با افرادی که دوستشان ندارید را به دیگر همکاران خود بسپارید؛ مگر اینکه مجبور بوده و چاره ای دیگر نداشته باشید.
---------------------------------------------------------------------------------------
تدوین و تنظیم : اعظم عابدینی
منبع : شیوه های مصاحبه در مطبوعات/ سوزان دان /ترجمه علی ایثاری کسمایی (باتغییرات و اضافات بسیار)
ارسال دیدگاه