غلامرضایی تاکید کرد:
چهره کرج از زشتی حضور متکدیان و دستفروشان پاک شود
رئیس کمیسیون عمران و شهرسازی شورای اسلامی شهر کرج گفت که متکدیان و دستفروشان چهره این کلانشهر را زشت کرده اند و اقداماتی که در رابطه با ساماندهی آنها صورت می پذیرد قابل تقدیر اما ناکافی است.
به گزارش خبرنگار پانا از کرج ، حجت اله غلامرضایی ،رئیس کمیسیون عمران و شهرسازی شورای اسلامی شهر کرج با اعلام مطلب فوق اظهار داشت: تکدی گری حرفه ای بر اساس قانون جرم تلقی شده و قابل پیگرد قضایی است چرا که طی آن افراد مرفه تحت عناوین مختلف و با هدف سودجویی و سوء استفاده از احساسات پاک شهروندان نسبت به گدایی و دوره گردی اقدام می نمایند که به عقیده بنده هیچ تفاوتی با دزدی و حصول سود نامشروع ندارد.
وی ادامه داد: شهروندان بدانند بسیاری از کارگران زحمتکش یا شاغلین در دیگر اصناف و مشاغل در ازای دریافت مبلغی ناچیز هشت ساعت از روز را با سختی و زحمت کار می کنند بنابراین شایسته نیست عده ای که حتی نیاز مالی ندارند، بر حسب عادت در خیابان ها حضور یافته و ضمن زشت کردن چهره شهر، نسبت به جمع آوری ارقام کلان اقدام نمایند و در این ارتباط نیاز به فرهنگسازی احساس می شود.
این وکیل مردم در پارلمان محلی کرج افزود: شهروندان کمک های نیکوکارانه خود را از طریق کمیته امداد یا سایر مراکز خیریه به دستِ افراد نیازمند برسانند تا خودشان خانواده های بی بضاعت را جهت حمایت مادی و معنوی شناسایی کنند و نیازی به کمک به گدایان یا کودکان کار احساس نمی شود چرا که در بسیاری موارد آنها هیچ سهمی از کمک های جمع آوری شده ندارند و این ارقام توسط روسای باند از آنها دریافت می شود و این کمک ها بر انگیزه آنها برای استخدام نفرات جدید می افزاید.
این مسئول ارشد شهری اذعان داشت: گدایی در دین مبین اسلام امری ناپسند و مذموم به شمار می رود و با مرام و اخلاق انسانی سازگار نیست و برغم بروز این رفتار زشت از سوی برخی اما بسیاری از نیازمندان واقعی در کنج خانه ها چشم انتظار دریافت کمک های نقدی و غیر نقدی همشهریان می باشند و اگر در این امر خداپسندانه دچار ظاهربینی و غفلت شویم، آنگاه از عمل به تکلیف حقیقی و انسانی خود باز خواهیم ماند و بیشتر به تشدید مشکلات شهری و آسیب های فرهنگی و اجتماعی کمک می کنیم و بی شک این میل باطنی هیچ یک از ما نیست.
غلامرضایی ضمن انتقاد از چرخه باطل جمع آوری گدایان و دستفروشان از سطح شهر، گفت: بسیاری از گدایان حتی با حقوق های میلیونی نیز تن به کار نمی دهند و به دریافت پولِ بی زحمت عادت کرده اند و از شهروندان تقاضا دارم قبل از کمک به برخی پیرمردان و پیرزنان از کار افتاده که در گوشه خیابانها گدایی می کنند، این سوال را در ذهن خود مطرح کنند که به راستی آیا این ها قادر به هزینه کرد کمک های جمع آوری شده هستند یا اینکه قرار است همه آنها را تقدیم کسانی کنند که به نوعی در چنگال آنها گرفتار و اسیر مانده اند؟
ارسال دیدگاه