گرشا رضایی در خبرگزاری پانا/۲
وقتی همه چیز خراب است باید غر زد/رادیکال کردن به موسیقی ضربه زده است
گرشا رضایی گفت: رادیکال کردن موسیقی ایرانی خودش ضربه بزرگی زده است ما باید رشد و پیشرفت کنیم. تا همیشه که نباید سه تار را با روده گوسفند ساخت باید رشد را پذیرفت. خراسان دنیای موسیقی است، لرستان، آذربایجان و ... حال ما این نوع موسیقی ها را رها کنیم و برویم سراغ موسیقی یونانی... می دانید چرا چون هنوز موسیقی سنتی و محلی ما در یک جایگاه مقدسی ایستاده که اگر درماشین در کنار یک موسیقی الکترونیک بشنویم اظهار ناراحتی می کنیم.
گرشا رضایی موزیسین، آهنگساز و خواننده در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا، درباره وضعیت امروز موسیقی، گفت: این روزها هرجا می نشینم به من می گویند آقا چرا اینقدر غر می زنی، خب وقتی همه چیز خراب است باید غر زد دیگر، من در جشن رونمایی آلبومم دو ساعت غر زدم چرا، چون زمانی که آلبوم «آبی» منتشر شد، آلبومی که سالها برای آن زحمت کشیده شده بود و از نظر خیلی از منتقدان بهترین آلبوم پاپ سال بوده و از نظر خودم هم حداقل آلبوم قابل دفاعی است در پخش با مشکلات عدیده مواجه شد .
وی ادامه داد: متاسفانه این روزها پول تعیین کننده است و این قضیه باعث شده عالم موسیقی مثل یک بازار سیاه و شیطان بازار شود که در آن افراد نالایق تعیین کننده شوند و در کنار آن بسیاری از بزرگان موسیقی گوشه خانه ها بنشینند، کسانی که بسیار بسیار بزرگ تر از آن آدم های کوچکی به شمار می روند که روی استیج ها و تریبون ها هستند، افرادی که صرفا با نرم افزار خواننده و با فتوشاپ مدل شده اند. عدم قانون باعث شده بازار موسیقی بازار درستی نباشد و به جای اینکه آدم های متخصص و درست ورود پیدا کنند همه کاسب ها ریخته اند وسط و شده بازار کوپن فروش ها تا هنر... سازمان صداوسیما در این میان بسیار بسیار آدم های درستی دارد و امیدوارم بهتر هم بشود و یکسری محدودیت ها برداشته شود.
این خواننده تصریح کرد: من واقعا تا پیش از این فکر می کردم در صداوسیما، چه رادیو و چه تلویزیون یکسری آدم خشک نشسته اند که می گویند هیچکس خوب نیست. اما من باشعورترین آدم های زندگی ام را در سازمان صداوسیما پیدا کردم، باسوادترین و نوگراترین ها را و تازه فهمیدم رادیو و تلویزیون علی رقم قوانینی که دارد فوق العاده انسان های باسوادی دارد. یکی از کسانی که من آنجا با ایشون آشنا شدم منصور ضابطیان بود که فوق العاده آدم پر و باسوادی است و به نظر من یک ایده پرداز اجتماعی است، بعد با آقای داریوش قندی برنامه خوشا شیراز، آقای حسینیان، سبحان اکرام جو و ... که هرکدام جزو بهترین ها هستند .
وی ادامه داد: صداوسیما مال ملت است اما این ساز چه گناهی کرده که نباید آنجا نشان داده شود. من در برنامه ساعت ۲۵ هم گفتم؛ دوست عزیز مسوول که راجع به ارزش های فرهنگی مملکت تصمیم می گیرید اگر ارزش های اخلاقی جامعه برای شما مهم است بدانید این چیزی که روی آن خط قرمز می کشید ۱۰ سال دیگر چنان به جامعه آسیب خواهد زد که دیگر قابل جبران نخواهد بود و کمر راست نخواهیم کرد. دقیقا در زمان فردوسی شرایط ما همین بود و فرهنگ بیگانه، زبان بیگانه و پوشش بیگانه جای فرهنگ ملی و بومی ما را داشت می گرفت یک عده آدم آمدند و به دور از هرگونه موضع گیری های ملی و مذهبی برای آن کوشیدند و خود حضرت فردوسی تلاش بسیار کرد. امروز اتفاقی که افتاده این شکلی است که موسیقی پاپیولار ایرانی عمدتا یا یونانی یا ترکیه ای و عربی و ... شده است یا اینکه در کل غربی شده است.
خواننده تیتراژ «دولت مخفی» عنوان کرد: عدم اعتماد به نفس ملی ما باعث این اتفاق شده است و اگر ۱۰ سال دیگر را در نظر بگیریم می بینیم فرهنگ ما شده فرهنگ ۱۰ سال دیگر ترکیه ای ها و اگر موسیقی ایرانی پخش کنند دیگر بچه ها نمی شناسند چه موسیقی ای است و حال آقای مسوول محترم که همه چیز را کتمان می کنید این کتمان های شما و این عدم نگاه متخصصانه به این ماجرا باعث این می شود که ۱۰ - ۲۰ سال دیگر ما هیچ هویتی نداشته باشیم .
وی با اظهار گله گی از اینکه مردم هنرمندان را نمی شناسند، اظهارکرد : الحمدالله مردم ایران موزیسین ها را خوب نمی شناسند و شیک ترین اسمی را که این روزها مطرح است را قاعدتا بیشتر از اسفندیار منفردزاده می شناسند. من بعد از ۱۵ سال کار کردن موسیقی حرفه ای چه موسیقی فیلم و موسیقی تئاتر که با آدم های بزرگی کار کرده ام و چه در موسیقی کودک تصور کنید که همچنان یک آدم تازه نام به شمار می روم و وقتی یک تیتراژ می خوانم همه می پرسند این کیه و همه خواننده شده اند .
گرشا رضایی ادامه داد: عمده جامعه موسیقی ایران نوادگان مطرب هایی هستند که چشم شان را می بستند و در مراسم ها می نواختند، اینها موزیسین و هنرمند نیستند . وقتی با یک تهیه کننده موسیقی صحبت می کنی احساس می کنی با یک قصاب طرف هستی و همان آدم در حوزه موسیقی تعیین تکلیف می کند. من در مصاحبه هایم بارها از مسوولان خواهش کرده ام که شاید شما با ما موافق نباشید ولی این عرصه، عرصه ی فرهنگ این مملکت است و باید به آن توجه اساسی کرد . اگر مسوولان فرهنگی این کشور صدای من را می شنوند باید بگویم خواهش می کنم مراقب موسیقی و فرهنگ اصیل خودمان باشیم، به قول حافظ آب را گل نکنیم، این نهری است که جاری می شود برای آیندگان ما، آن را به لجن نکشیم که نسل های بعد بتوانند یک هویتی داشته باشند و در میان دیگران سرشان را بالا نگاه دارند.
وی بیان کرد: رادیکال کردن موسیقی ایرانی خودش ضربه بزرگی زده است ما باید رشد و پیشرفت کنیم. تا همیشه که نباید سه تار را با روده گوسفند ساخت باید رشد را پذیرفت. خراسان دنیای موسیقی است، لرستان، آذربایجان و ... حال ما این نوع موسیقی ها را رها کنیم و برویم سراغ موسیقی یونانی... می دانید چرا چون هنوز موسیقی سنتی و محلی ما در یک جایگاه مقدسی ایستاده که اگر درماشین در کنار یک موسیقی الکترونیک بشنویم اظهار ناراحتی می کنیم. باید از المان های فرهنگی مان استفاده کنیم، اگر ما حافظ داریم چه ایرادی دارد در کارهای مان از اشعار آن استفاده کنیم. گروه هایی بوده اند که دست به این نوآوری ها زدند و موفق بودند مثل گروه «اوهام» که از اشعار حافظ چقدر خوب استفاده کرد و خوب دیده شد و دیگر عزیزانی که از این گنجینه ها استفاده می کنند .
این آهنگساز درخصوص کارهای تلفیقی خود، عنوان کرد: من قطعه ای داشتم با نام «سوار و اسب و بارون» که تلفیقی بود از موسیقی راک و موسیقی آذری، «ماه و کمونچه» که تلفیقی از موسیقی لری و موسیقی پاپ راک بوده و قطعه «نوروز من» که تلفیقی از موسیقی خراسانی و افغانی با موسیقی بندری و یک ملودی دشتی است. همان طور که در موسیقی ایرانی بودن کار مهم است، در مورد اقلام دیگر هم یکی از مهم ترین دغدغه های من خرید کالای ایرانی است و برایم ناراحت کننده است که وارد یک مغازه بشوم و فروشنده با افتخار اعلام کند جنس ایرانی ندارد و اجناسش ترک و ... است. ما باید یک ذره اعتماد به نفس داشته باشیم و هوای خودمان را داشته باشیم. خیلی از دوستان موزیسین و آهنگساز من اینچنین هستند که کل کارهای یونانی، اسرائیلی و عرب ها و ترک ها را می چینند و خواننده که می آید می گویند انتخاب کن بدون اینکه بروند کارهای قدیمی ما را گوش کنند و بدانند که روحش شاد استاد «پوررضا» در گیلان چه می خوانده است، او از دو هزار سال قبل نواها را گرفته است و حیف نیست به آن گوش داده نشود، چرا ما نباید موسیقی ای که مال پدر و مادران است را نشناسیم.
وی در پایان خاطر نشان کرد: باید برای موسیقی قدم برداشت، قطعا اگر فردوسی هم نبود ما زبان مان را هم از دست داده بودیم. ما اگر قرار است یک مزرعه گندم داشته باشیم قطعا با رویش گندم ها به ازای هر گندم ۱۰ علف هرز هم می روید و این کار دولت است که به ماجرا ورود کند و موسیقی مملکت را درست و بد و خوب را از هم جدا کند. وقتی قانون نباشد همه چیز بدون صاحب می ماند و وضعیت اینچنین می شود که امروز هست .
ارسال دیدگاه