گرشا رضایی در خبرگزاری پانا/۱

ماجرای پخش موسیقی پیچیده است/تنها صداوسیما برایم تره خرد کرد

گرشا رضایی گفت: ماجرای پخش موسیقی کلا ماجرای پیچیده ای است و من فکر می کنم کاملا در حال منسوخ شدن است و ما باید بسنده کنیم به همین سایت های موسیقی که مفت کارها دانلود می شود.

کد مطلب: ۵۳۳۴۸۷
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، گرشا رضایی موزیسین، آهنگساز و خواننده مهمان خبرگزاری پانا، بود و درباره نحوه ورود خود به عالم موسیقی و شروع فعالیت های خود در این عرصه و راهی که تا به امروز پیموده است، گفت: من بچه جنوب شهرم و با یک گیتار شروع کردم که به جای سیم نخ مروارید داشت و من با آن ساز می زدم، به دلیل سن و سال کم پول خریدن سیم نداشتم و آن زمان مثل امروز نبود که گیتار همه جا باشد و کلا ساز و کتاب خیلی به سختی گیر می آمد. سال ها سختی و زحمت کشیدم و زندگی ام را از این راه چرخاندم و جز خداوند هیچ رانت و کمکی تا به اینجا نداشتم و اصلا کسی تحویلم نگرفته بود که بخواهم رانتی داشته باشم.

وی افزود: خدا رو شکر به ازای تمام این سال ها اگر یک دوست داشتم بقیه همه دشمن بوده اند. هرچند که دشمن برای همه هست و منتظر یک تکان هستند تا جای تو را بگیرند و تنها فرق در این است که عده ای زورشان می رسد و بعضی زورشان نمی رسد. بعضی آدم ها مثل من آدم های پررویی هستند و تا دقیقه ۹۰ می ایستند و تشکر می کنند از کسانی که زیرآب زده اند و دشمنی کرده اند چرا که مرا قوی تر کرده اند و بعضی کم می آورند اما به خداوندی خدا تا به امروز هیچ رابطه و رانتی برای من وجود نداشته است.

این خواننده تصریح کرد: تیتراژ دولت مخفی را که خواندم زمانی بود که سال ها به عنوان موزیسین، گوینده و معلم کار کرده بودم و خیلی از جاها با خواننده های دیگر همکاری تا اینکه یک روزی از دفتر سینمایی آقای علیرضا جلالی به من زنگ زدند و گفتند یک سریال داریم شما می خوانید؟ گفتم من اصلا هیچ قطعه ای به عنوان خواننده ندارم ولی خب سالهاست که آواز کلاسیک درس داده ام گفتند یکی از گوینده ها صدای شما را شنیده و خواستند که با شما صحبت کنیم. پس از آن جلسه ای گذاشته شد و با راما قویل کارگردان دولت مخفی و تهیه کننده ها صحبت شد، خب سریال دولت مخفی یک سریال نزدیک به الف بود و قیمتی که امروز برای تیتراژ آن صحبت می شود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان پول است و آن ها به من لطف داشتند و به محض اینکه صدای من را شنیدند خواستند که یکی دوتا اتود بزنیم و امیر توسلی عزیز هم موسیقی تیتراژ را ساخت و در ادامه من دو قطعه در دل فیلم ساختم که بعد از انتشار کار تلفن ها شروع شد که می گفتند چقدر دادی که این کار خواندی و من می گفتم من نه یک قرون داده ام و نه یک قرون گرفته ام، چیزی بوده که به من گفتند بخوان و من هم گفتم چشم... آن تیتراژ را من خواندم و خداروشکر خیلی خوب بود.

وی ادامه داد: پس از این کار با گذشت زمان پیشنهاد آلبوم «آبی» مطرح شد که مهندس مرتضی دلیری تهیه کنندگی آن را برعهده داشت و مجید محسنی رئیس شرکت هنر اول دو سال برای ما برنامه ریزی کردند و گفتند که قرار است بترکانیم. دو سال ما رفتیم و آمدیم و فکر می کنم چهار آلبوم می توانست از کنار آن کار بیرون بیاید. گفتند کار انگلیسی باشد و من رفتم روی زبان کار کردم و یک آلبوم فارسی انگلیسی بستیم و باز گفتند خوب نیست، در آخر پس از کش و قوس های فراوان گفتم من همینم و همین کار را می خواهم بیرون بدهم که پذیرفتند و بعد از اینهمه کار و وعده هایی که داده بودند، آلبوم من بیرون آمد بدون حتی یک پوستر و مردم باید علم غیب می داشتند که متوجه شوند آلبوم منتشر شده است.

گرشا رضایی عنوان کرد: به من گفتند ۱۵۰۰فروشگاه قرار است آلبوم را ارائه دهند که از میان این ۱۵۰۰ نام برخی اصلا وجود خارجی نداشت و تنها اسم بود و باقی هم که تماس می گرفتیم از آلبوم اظهار بی اطلاعی می کردند و ما دیدیم اصلا آلبوم نیست و البته جاهایی هم بودند که Reorder زدند ولی جواب آن ها را ندادند و کارشکنی کردند. ماجرای پخش موسیقی کلا ماجرای پیچیده ای است و من فکر می کنم کاملا در حال منسوخ شدن است و ما باید بسنده کنیم به همین سایت های موسیقی که مفت کارها دانلود می شود. پس از این ماجرا من خیلی سعی کردم از طریق فضای مجازی آلبوم را معرفی کنم و بگویم من چنین کاری را ارائه کرده ام. فکر کنید ما با یک دوست عزیزی نشستیم این آلبوم را بستیم و دو سال با تیم تخصصی و غیر تخصصی ایشان کار آماده انتشار شد و در آخر زمانی که بیرون آمد یک نمونه پوستر از آن در سطح شهر زده نشد، خب این نمونه کامل و عینی دشمنی است. اینجا دیگر نمی شود گفت من توهم زده ام، کسی که ۱۰ سال روی استیج است می داند که کدام کار کارشکنی است و در نتیجه با دیدن این رفتارها باید غر بزند و چاره ای جز آن ندارد.

وی خاطرنشان کرد: من در عالم موسیقی تنها جایی که مورد حمایت قرار گرفتم و تنها جایی که برای من تره خورد کرد سازمان صدا و سیما بود. بیرون از سازمان که می خواهی کار کنی و حتی یک آلبوم یا یک ترک پخش کنی از هزار و یک مانع باید عبور کنی، تماس می گیری و در اولین کلام گفته می شود الو آقای فلانی سلام من ۱۰ میلیون می گیرم که کارت را پخش کنم و فرقی نمی کند چه صدایی داشته باشی، حالا صدای تو وزغ باشد یا بهترین صدا، هیچ فرقی نمی کند. یا اینکه گفته می شود آقای فلانی من اینقدر می گیرم که شما با چند نفر خبرنگار لینک بشوی و اخبارت را منتشر کنی و یا اینقدر می گیرم شما را با فلان کنسرت گذار آشنا کنم که یک کنسرت به طور مثال در ایوان شمس برگزار کنی و تنها چیزی که اصلا مهم نیست استایل، صدا، خواندن و حرف زدن، فهم و سواد تو به عنوان یک خواننده است.


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار