یادداشت/
ستاره سوزی چهزمانی در تکواندو متوقف میشود؟
خبرگزاری پانا: بر خلاف تصور خیلیها و گفتار بعضی دیگر که میگویند تکواندو شانس زیادی در مسابقات جهانی مکزیک ندارد، با قاطعیت میتوان گفت تکواندو ایران در مکزیک ۲۰۱۳ هم میتواند شانس اول کسب عنوان قهرمانی باشد!
به گزارش خبرگزاری پانا، اینکه کادر فنی تیم ملی اعلام میکند، وارث تیمی شده که تنها نام قهرمان جهان را یدک میکشد، شاید در ظاهر رمانتیک و قابل توجه باشد، اما با یک ریشه یابی ساده در برخی اتفاقات و توجه به برخی اصول، میتوان همچنان بارقههای امید را در تکرار عنوان قهرمانی سال ۲۰۱۱ جهان به چشم دید.
ستاره سوزی اول!
سال ۲۰۰۷ پس از اینکه تیم ملی تکواندو با تمام مردان عنوان دارش نتیجه قابل قبولی در مسابقات جهانی چین نگرفت؛ رضا مهماندوست، سرمربی تیم ملی شد تا پا جای پای غلامحسین ذوالقدر و مرتضی کریمی بگذارد. رضا مهماندوست با نظم خاص خود سعی کرد به بازیکنان جوان بها بدهد. البته در این بین شاید از سر لجبازی چشم بر تواناییهای مردانی چون بهزاد خداداد، مهدی بیباک، فیضاله نفجم بست تا در تکواندو تغییر نسلی اجباری ایجاد شود.
توجه به جوانانی همچون فرزاد عبدالهی، میثم باقری، حسین تاجیک، رضا نادریان و .... نه تنها بد نبود بلکه خیلی زود همین جوانان پایه گذار قهرمانی تکواندو ایران در آسیا و جهان شدند.
با این حال لجبازی مهماندوست با بهزاد خداداد در المپیک ۲۰۰۸ پکن، ایران را از کسب یک مدال مسلم دور کرد. آن روزها مهماندوست با این امید که جوانان تازه از راه رسیده، جای مردان عنواندار تکواندو را بگیرند به نوعی ستاره سوزی کرد.
مرغ بهترین مربی تکواندوی جهان یک پا داشت و انتقادات به او کارساز نبود و شاید تصمیم گیرندگان امروز تکواندو در امور فنی، خود از منتقدان این روش کار مهماندوست بودند که البته این نقد بر عملکرد سرمربی وقت تیم ملی وارد بود.
ستاره سوزی دوم!
مرتضی کریمی که سرمربی تیم ملی شد و مجددا به این موضوع اشاره کرد. سرمربی کهنه کار تکواندو گفت که استراتژی فدراسیون در برخورد با ستارههایی مثل خداداد، مهدی زاده، نفجم و بیباک درست نبوده است و باید از این پس به سرمایههای تکواندو بهای بیشتری داد. کریمی گفت که از فدراسیون تکواندو درخواست کرده تا این بازیکنان با تجربه نه به عنوان مربی بلکه به عنوان مردانی موثر، در کنار کادر فنی قرار بگیرند تا جوانان ملی پوش از تجریباتش بهره ببرند.
حال این نقد بر عملکرد خود مرتضی کریمی وارد است که چرا ناخواسته قدم در راهی گذاشته که ستارههایی فعلی تکواندو بسوزند؟ اینکه سرمربی تیم ملی در گام اول اعلام کرد، تمام ملی پوشان باید در مسابقات انتخابی شرکت کنند، قابل درک است، اما حضور ستارههایی همچون یوسف کرمی، علیرضا نصر و ... در دور اول مسابقات انتخابی نوعی بیتوجهی به سوابق آنها و کوچک شمردنشان بود و هست!
قطعا قرار دادن مردانی با مدالهای رنگارنگ المپیک، جهانی و آسیا در میزانی هم تراز با جوانان تازه از راه رسیده، پیش از آنکه برای جوانان مفید باشد، باعث تضعیف روحیه مردانی چون کرمی و نصر و عبدالهی میشود. مردانی که همچنان در صدر اوزان رنکینگ فدراسیون جهانی تکواندو قرار دارند.
قهرمانان را تضعیف نکنیم!
اینکه کادر فنی تیم ملی اعلام کند، تیمی بیستاره را تحویل گرفته و اینکه بیان شود، وارث تیمی شدهایم که فقط اسمش قهرمان جهان است، چیزی جز تضعیف قهرمانان تکواندو جهان نیست. امروز هم سطح قرار دادن کرمی، معتمد، نصر آزادانی و عبدالهی با جوانان تازه از راه رسیده، همان ظلمی است که در گذشته باعث شد تا تواناییهای مهدی بیباک و بهزاد خداداد در نظر گرفته نشود.
بی تردید تکواندو با استفاده از تجربیات ستارههایی مثل یوسف کرمی، نصرآزادانی، باقریمعتمد و عبدالهی میتواند تیمی مرکب از جوانان با انگیزه و مردانی باتجربه را مسافر مکزیک کند. ختم کلام اینکه باید با عبرت گرفتن از گذشته کاری را کرد که شایسته است.
ارسال دیدگاه