ایوب آقاخانی در گفت و گو با پانا:

«کسوف» یک سوگ چامه و تراژدی غمبار در وصف یک افغانی مهاجر است

ایوب آقاخانی گفت: با فاجعه ای که یک ماه پیش برای یک دختر افغان رخ داد قلبم به درد آمد و به ذهنم رسید که کاش در این روزگار «کسوف» که یک سوگ چامه و یک تراژدی شاعرانه ی غمبار ستایش آمیز در وصف یک افغانی مظلوم مهاجر است، شاید الان باید به اجرا درمی آمد.

کد مطلب: ۵۰۶۶۲۱
لینک کوتاه کپی شد
ایوب آقاخانی نمایشنامه نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا، درباره نمایش «کسوف» که این روزها در تماشاخانه باران در حال اجراست، و چگونگی شگل گرفتن ایده آن، گفت: این جور کارها معمولا به ذهن آدم هجوم می آورند آن را باردار می کنند و آنوقت تو باید آن را در بهترین شکل زایمان کنی، سال ۸۹ من برای اولین بار این نمایشنامه را که یک سال قبل آن را نوشته بودم، اجرا کردم و درمسیر کاری گروه تئاتر پوشه که عکس العمل نشان دادن به شرایط جامعه پیرامون است این نمایش هم یکی از مسائلی بود که نمی شد به آن نپرداخت، مسئله مهاجرت و وضعیت مهاجران در کشورمان...
«کسوف» امروز مناسب تر از سال ۸۹ روی صحنه آمد
وی افزود: این مسئله قابل تفسیر به این بود که اساسا مسئله مهاجران در یک کشور غریب از جمله مسائل مهمی است که باید به آن ها پرداخته می شد و فرقی هم نمی کند می تواند به جای یک افغان مسئله یک ایرانی باشد در یک کشوردیگر، از اینرو همه اینها و من در مسیر سیاست های کلان گروه پوشه این فکر را کردیم. اما رسیدیم به این فاجعه ای که یک ماه پیش رخ داد و یک دختر افغان با سن و سال کم مورد تعدی و بی اخلاقی قرار گرفت و کشته شد و با جنازه اش هم محترم برخورد نشد، همه اینها قلب من را مثل خیلی ازایرانی های دیگر به درد آورد و آن لحظه به ذهنم رسید که کاش در این روزگار «کسوف» که یک سوگ چامه و یک تراژدی شاعرانه ی غمبار ستایش آمیز در وصف یک افغانی مظلوم مهاجر است، شاید الان باید به اجرا در می آمد.
این کارگردان تصریح کرد: این ذهن در تن و جان من رخنه کرد و از آنجایی که یک فرصتی داشتم از سال پیش برای اجرا در تماشاخانه باران، ناگهان به ذهنم خطور کرد این فرصت را می توانم برای اجرای مجدد «کسوف» باتوجه به شرایط امروز و برای اعلام عذرخواهی و شرمساری و بروز حس درونی خودم در مورد این اتفاق مجدد اجرا بکنم. با بچه های گروه هم که گپ زدم بیشترشان با من همدل شدند و «کسوف» امروز مناسب تر از سال ۸۹ روی صحنه آمد.
از تئاترهای طولانی بدم می آید، گرچه خودم در آن ها بازی کرده ام
وی درباره بازخورد مخاطبان نسبت به نخستین اجرای این نمایش اظهار کرد: درحال حاضر باتوجه به اینکه یک هفته است از اجرای این نمایش می گذرد تنها آن چیزی که دریافت کردیم حس بسیارمثبت و مساعد مخاطبان است نه بیشتر و درواقع می توانم بگویم هنوز این قضاوت را نتوانسته ام پیدا کنم که در سال ۸۹ که اجرا کردیم چه عکس العمل هایی در مخاطب برانگیخته شد و الان چه، اما به زودی به این قضاوت خواهم رسید. تاکنون تا جایی که ما مطلع شدیم یک تماشاگر ناراضی از سالن بیرون نرفته حالا بیش و کم آن در روزهای مختلف فرق می کند ولی این رضایت عمومی برایمان خوشحال کننده بوده است.
آقاخانی در پاسخ به اینکه نمایش جا داشت فضای بیشتری را در بیان موضوع مشکلات مهاجران افغان در ایران به خود اختصاص دهد، چرا از این امکان استفاده نشده بود، بیان کرد: اول اینکه؛ این به نظرم کار و سلیقه من نیست، من از تئاتر طولانی بدم می آید، گرچه خودم در تئاترهای طولانی بازیگری کرده ام. من سقف زمانی ذهنم برای یک تئاتر ایده آل ۹۰ دقیقه است، از ۹۰ دقیقه به بعد چون به عنوان تماشاگر اذیت می شم به تماشاگر خودم هم حق می دهم اذیت بشه بنابراین هرگز این تلورانس را نشکسته ام و همیشه از ۴۵ دقیقه تا ۹۰ دقیقه اجرا کرده ام و کارهایم بین این ها در نوسان بوده است.
قرار نیست نمایش من تمام مشکلات افاغنه را مطرح کند
وی ادامه داد: دوم اینکه؛ قرار نیست نمایش من تمام مشکلات افاغنه را مطرح کند و بعد حل کند، من درواقع به یک گرته و گزاره مطلقا شاعرانه ذهنی خودم پرداختم و سعی کردم تمام این غم ها را با فوکوس روی یک مسئله مهم و آن هم از دست دادن هستی و هویت، بیان کنم و روی آن مکث کنم، بنابراین اگر قرار باشد اثر من یک اثر جامعه شناختی محض باشد به نظرم نه یک تئاتر دوساعته بلکه یک سریال هم برای آن کم است و شاید روزی این سریال را در مدیوم تلویزیون یا رادیو کار کردم اما در تئاتر دوست ندارم و این تجرید و انتزاع تئاتری را که قرار است در یک محدوده ای ما را به تصویر نهایی «کسوف» برساند و بعد شاعرانه گی این اتفاق که در ذات رئالیستیک خودش در حال شکل گرفتن است» برای من جذاب تره و فرمایش شما را ضمن تایید فکر می کنم باید حواله داد به اثری کاملا متفاوت و درجایی متفاوت...
کارگردان نمایش «رویاهای رام نشده» با اشاره به اینکه تغییر خاصی این اجرا نسبت به اجرای سال ۸۹ نداشته است، گفت: نسبت به اجرای سال ۸۹ فقط تغییر صحنه داشتیم آن هم به ضرورت اینکه در صحنه دیگری درحال اجرای آن هستیم این تغییر رخ داده و واقعیت این است که یک مقدار هم باتوجه به اینکه جفت بازیگران و من که البته به نوعی در این کار بازیگر هم هستم همه مان ۶ سال بزرگ تر شده ایم و طبیعی ست که به طول و عرض زندگی مان ۶ سال افزوده شده پس احتمالا الان داریم اجرای پخته تری را ارائه می کنیم.
«زنانی که به بزها خیره شده اند» شهریور ماه به صحنه می رود
وی در پاسخ به اینکه کار بعدی که برای اجرا در دست دارد چیست، عنوان کرد: پایان تابستان یعنی از نیمه شهریور در تماشاخانه ایرانشهر نمایش «زنانی که به بزها خیره شده اند» را به روی صحنه خواهم برد و این تاکید را می کنم که این نمایش هم مثل «کسوف» در فضای مطلقا خصوصی تولید می شود و گروه تئاتر پوشه که تصمیم دارد در سال ۹۵ فقط در فضای تئاتر خصوصی فعالیت بکند امیدوار است با حمایت مخاطبانش بتواند به حیات اش ادامه دهد.
ایوب آقاخانی در پایان خاطر نشان کرد: این کار بدون تردید و به زعم خودم یک اثر دلچسب با بازیگران خوب و معاصر و اجتماعی است که سال هاست ذهن من درگیرش بوده است بنابراین امیدوارم اینهمه خیس خوردن ایده در گوشه لپم ما را به جای معقولی برساند.
گفتنی ست؛ نمایش «کسوف» به کارگردانی و نویسندگی ایوب آقاخانی و بازی حمیدرضا آذرنگ، نسیم ادبی و ایوب آقاخانی خرداد و تیرماه ۹۵ ساعت ۲۱ در تئاتر باران به روی صحنه می رود. این نمایش اثر تحسین شده سال ۸۹ از دید تماشاگران و منتقدان و کاندیدای دریافت سه جایزه بین المللی و برنده دو جایزه داخلی در سال ۸۹ و نمایشنامه برگزیده سال در جشن ادبیات نمایشی سال ۹۰ بوده است.
زهرا صفایی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار