گزارش پانا از اختلاف نظرهای میان اعضای اوپک بر سرتعیین سهمیه تولید :
توافق بر میزان تولید نفت اعضای اوپک زمان بر و پیچیده است
سازمان اوپک در آخرین اجلاس خود در وین موفق به تعیین سقف تولید نفت نشد و با توجه به افزایش سریع تولید برخی کشورهای عضو اوپک مانند ایران و عراق و کاهش تولید برخی دیگر از کشورهای عضو بحث بر سر تخصیص تولید موضوعی پیچیده و زمانبر خواهد بود ضمن آنکه نظارت بر میزان تولید کشورهای عضو نیز عملی نیست .
به گزارش خبرنگار اقتصادی پانا سازمان اوپک در آخرین اجلاس خود که در وین برگزار شد موفق به اخذ تصمیمی برای تعیین و تثبیت سقف تولید نفت نشد و البته این رویداد مطابق با پیش بینی بود که تحلیلگران نفتی ارایه داده بودند .
به اعتقاد کارشناسان بازار نفت گردهم آیی کشورهای عضو اوپک در نشست ١٦٩ وین منجر به تصمیمی برای تثبیت بازار نفت و سقف تولید نمی شود که این پیش بینی نیز درست از آب درآمد .
در این میان برخی تحلیگران بازار نفت می گویند اوپک دیگر آن کارتل نفتی و سازمان تاثیرگذاری که می توانست بازار نفت را هدایت و راهبری کند نیست و اختلاف نظرهایی که میان برخی از اعضای اوپک مانند ایران و عربستان و آن هم به دلیل اختلافات سیاسی وجود دارد موجب شده تا این سازمان به نقش خود به عنوان یک بازارگردان در بازار نفت عمل نکند اما اظهارنظرهای مخالفی نیز وجود دارد و محمد علی صادقی کارشناس بازار نفت معتقد است با وجود این اختلاف نظرها همچنان ۴۰ درصد بازار نفت توسط کشورهای عضو اوپک هدایت می شود .
بازار گردانی ۴۰ درصدی بازار نفت همچنان در دست اعضای اوپک است
محمد علی صادقی در گفت وگو با خبرنگار اقتصادی پانا در پاسخ به این پرسش که برخی اظهارنظرها حاکی است اوپک از نقش تاثیر گذار خود به عنوان سازمانی که کنترل کننده عرضه و تقاضا در بازار جهانی نفت و تنظیم کننده قیمت است خارج شده است ، بیان کرد: اوپک به خاطر سابق خوب در گذشته همچنان از اهمیت برخوردار است و صندوق اوپک نیز به دلیل درآمدهایی که از ناحیه کشورهای عضو دارد در کشورهای فقیرتر سرمایه گذاری می کند و به نوعی سازمان تحقیقاتی و تاثیرگذار بوده است .
صادقی اظهار کرد: اگر چه این سازمان ممکن است دیگر آن کارتل نفتی مهم نباشد اما هنوز هم ۴۰ درصد بازار نفت جهان توسط کشورهای عضو اوپک هدایت و راهبری می شود .
این تحلیلگر بازار نفت تصریح کرد: برنامه ای برای حذف اوپک وجود ندارد مگر آنکه کشورهای بزرگی مانند ایران و عربستان تصمیم داشته باشند این سازمان منحل و از حیز انتفاع خارج شود .
وی ادامه داد: اگر اوپک را به عنوان یک داووس نفتی محسوب کنیم می تواند برای تاثیرگذاری در بازار نفت کج دار و مریض عمل کند و البته برای تثبیت ،کاهش و افزایش قیمت نیز تصمیماتی توسط اعضای اوپک صورت می گیرد .
صادقی خاطرنشان کرد: در اجلاسهای اوپک از جنبه پژوهشی ،تحقیقاتی تحولات بازار نفت مورد ارزیابی و تحلیل واقع می شود اما یکی از دلایلی که موجب شده تا تصمیم گیری های اوپک به نتیجه لازم نرسد آن است که کشورهای تاثیر گذار در اوپک از جمله عربستان با ایران در تخاصم است و تا زمانی که این التهابات فروکش نکند نمی توان به تاثیرگذاری تصمیم های اوپک امیدوار بود .
وی با بیان اینکه در طول دهه های گذشته عربستان به عنوان یکی از اعضای اصلی اوپک رابطه مناسبی با ایران نداشته است ، تصریح کرد: عربستان حتی سالهای تلاش کرده تا ایران را از دبیرکلی اوپک بازدارد و در این میان سایر کشورهای کشورهای عرب را با خود همراه کند.
تحلیلگر بازار نفت عنوان کرد: بسیاری از کشورهای عضو اوپک عرب هستند و متاسفانه حتی کشوری مانند عراق نیز در موضع و تصمیم گیری های اوپک همراهی و همدلی با ایران ندارد .
کشورهای عضو اوپک هم اکنون ٣٢ میلیون و ٤٣٩ هزار بشکه در روز نفت تولید می کنند و عربستان با تولید ١٠ میلیون و ١٢٥ هزار بشکه در روز بزرگترین تولید کننده و عراق و ایران به ترتیب با تولید روزانه چهار میلیون و ٣٥٤ و سه میلیون و ٤٥١ هزار بشکه در روز دومین و سومین تولیدکننده نفت این سازمان هستند.
بیژن زنگنه، وزیر نفت پیش از برگزاری این اجلاس مطرح کرده بود که سقف تولید اوپک بدون سهمیه بندی معنا ندارد.
اگرچه به گفته او این سقف قابل کنترل نیست و امکان نظارت بر آن وجود نداردو بدون سهمیه بندی کشوری، نمی توان این سطح تولید را کنترل و نظارت کرد.
براساس این گزارش کشورهای عضو اوپک تمایل دارند که ثبات بازار نفت در محدوده قیمتهای منصفانه و منطقی نفت خام وجود داشته باشد؛ هدفی که طرح موضوع سهمیه بندی تولید می تواند به بعد از اعاده قیمتهای مناسب نفت و ثبات بازارها سپرده شود.
به عقیده تحلیلگران بازار نفت با توجه به افزایش سریع تولید برخی کشورهای عضو اوپک مانند ایران و عراق و کاهش تولید برخی دیگر از کشورهای عضو بحث بر سر تخصیص تولید موضوعی پیچیده و زمانبر خواهد بود به این دلیل که توافق بر سر سهمیه ها مستلزم ثبات تولید کشورها برای مدت زمان قابل قبول است که در شرایط کنونی عملی نیست .
ارسال دیدگاه