گفت و گو با مهدی قاسمی نوازنده گیتاربیس گروه موسیقی حمید عسگری؛
انتظار هیچ طوفانی از موسیقی ندارم
مهدی قاسمی نوازنده عرصه موسیقی معتقد است آلبوم ها بسته به ویژگی هایشان مخاطبان خاصی دارند و انتظار طوفان از موسیقی ندارد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، مهدی قاسمی از نوازندگان شناخته شده عرصه موسیقی است. او متولد تهران است و در دانشکده هوانوردی در رشته تکنسین هواپیما و رشته مهندسی پرواز تحصیل کرده است. وی همچنین از سن ۱۲ سالگی به تدریس زبان انگلیسی پرداخته است و بر زبان های روسی و آلمانی نیز تسلط دارد. گرایش به هنر موسیقی اما سبب شد تا این هنرمند فعالیت در این عرصه را بر دیگر عرصه ها ترجیح بدهد. قاسمی در گفت و گو با پانا از فعالیت خود در حوزه موسیقی حرفه ای و همچنین تهیه آلبوم های جدیدی خبر داده است:
تمرکز اصلی تان بر کدام سازهاست؟
من موسیقی را با ساز گیتار نایلون شروع و سبک فلامینگو شروع کردم. دلیل علاقه مندی من به این ساز به خاطر بابک امینی است. در سال هایی که دبیرستانی بودم، یک گروه کوچک دوستانه داشتیم که طی آن من با شاعر و ترانه سراهای خوب کشورمان آشنا شدم و گرایش من به موسیقی بیشتر شد. آن زمان آلبوم باران خاکستری بابک امینی منتشر شده بود و من بعد از شنیدن آن به صورت دیوانه وارعاشق گیتار فلامینگو شدم و این عشق علاقه را مدیون نوازندگی خوب بابک امینی می دانم. بعد از آن در یک کنسرت با بابک ریاحی پور آشنا شدم و نوازندگی ایشان خیلی بر من تاثیر گذاشت و متوجه شدم از سنین کودکی صدایی که در موسیقی باعث می شود من لذت ببرم صدای بم یک آهنگ هست و بعد متوجه شدم صدای گیتار بیس و کنس باس دار آن قطعه من را جذب می کند که به دنبال یادگیری اش رفتم و حالا هم سازهای گیتار فلامینگو، گیتار بیس و تا حدودی سه تار و تا حدودی دف را بیشتر دنبال می کنم.
در حال حاضر با چه گروه یا خواننده ای بیشتر کار می کنید؟
در حال حاضر بیشتر وقتم با گروه موسیقی حمید عسگری می گذرد و نوازندگی بیس را در این گروه بر عهده دارم. نزدیک به یک سال چهار ماه هست که با گروه ایشان کار می کنم و با نوازنده های خوبی در این گروه از طریق بابک ریاحی پورآشنا شدم. همچنین خودم از سال ۱۳۸۰به بعد تقریبا با اکثر خواننده های ایران و گروه های تلفیقی و بی کلام کار کردم.
خاطره ای از اجرا روی صحنه دارید؟
خاطرات خیلی زیاد هست. اما چیزی که الان به ذهنم رسید برمی گردد به مهر ماه۱۳۸۶ و تجربه کنسرتی با داریوش خواجه نوری در فضای باز سعدآباد و کاخ ملت که ماه رمضان برگزار شد. من تازه آن موقع من دانشجوی هوانوردی بودم و خدمت سربازی ام را در سعد آباد گذرانده بودم و می دانستم بعد ظهر هوا خیلی خیلی سرد هست. در کاخ بین ۴ تا ۵ هزار نفر جمعیت حضور داشتند. هوا به شدت سرد بود. واقعا نمی توانستیم در فضای باز ساز بزنیم و دست هامان یخ زده بود. شرایط بدی بود و به هر ترتیب آن کنسرت را به پایان بردیم تا به وقفه رسید. سعی می کردیم بیشتر چای بخوریم و خودمان را گرم کنیم و جالب بود که مردم در آن سرما تا لحظه آخر نشستند و کنسرت را ادامه دادند. این خاطره و انرژی مردم در ذهن ما ماندگار شد.
شما در حوزه نوشتن هم دستی دارد. درباره فضای کتاب خود یعنی «بزم کودکان پیر» توضیح بدهید.
کتاب« در بزم کودکان» اولین تجربه نوشتاری من هست که به مرحله چاپ رسید. مجموعه ای از اشعار من است که از سال ۱۳۷۹ که پدرم رو از دست دادم یک سری دلتنگی هایم به صورت شعر در آمد و در یک دفتر بایگانی شد. تا اینکه این ها حجمش زیاد شد و تا سال ۱۳۸۶ دل نوشته های من جمع شد و این کتاب به چاپ رسید. در دانشگاه هوانوردی استاد ریاضی نازنینی به نام حمید رضا مجیدی داشتم که صدای بسیار جذابی داشت و متوجه شدم به موسیقی هم علاقه مند هست. قبل از امتحان ها من چند جلسه با ایشان رفع اشکال می کردم و همانجا متوجه شدیم هر دو علاقه به شعر داریم و ایشان شعر های من را خواندند و خودشان قبلاشعرهای سهراب سپهری و فروغ فرخزاد را دکلمه کرده بودند. به خاطر همین تصمیم گرفتیم ایشان چند شعر از در بزم کودکان پیر را دکلمه کنیم و با آهنگسازی من آلبومی تولید کنیم که همزمان با کتاب منتشر شود. خلاصه با هزینه شخصی بنده در یک انتشارات کتاب من به مرحله مجوز و چاپ رسید. اما متاستفانه کامپیوتر استودیویی که ما کار ها رو در آن ضبط می کردیم ویروس گرفت و من از آنجا که پروژه ها را تحویل نگرفته بودیم، پروژه های من تکه تکه شدند واز آن ها یک سری میکس بد بهم
تحویل داده شد. حمیدرضا مجیدی هم از ایران مهاجرت کرد و دلم می خواست آلبوم را دوباره از صفر شروع کنیم. چون یک آلبوم احساسی و زیبا شده بود. اما متاسفانه با مهاجرت آقای مجیدی از ایران آن پروژه زمین گیر شد و فقط کتاب به چاپ رسید.
چه آلبوم هایی اکنون در مرحله تولید دارید؟
در حال حاضر در حال تنظیم دو آلبوم هستم که در واقع با اولویت و پشت سر هم داریم کار ها را پیش می بریم. آلبوم اول یک آلبوم با تم پاپ راک و جاز هست. از ضبط این آلبوم بسیار رضایت دارم. زیرا همیشه دوست داشتم موسیقی بسازم و منتشر کنم. این آلبومی هست که به سفارش خواننده اش کیاوش رحیمی مقدم و تهیه کنندگی او ضبط می شود. تنظیم، آهنگ سازی کلیه قطعات هم با من هست. نوازندگی گیتار نایلون ها و گیتار الکتریک و گیتار بیس بعضی وقت ها هم با من هست و تا به حال ۷۰ درصد از آلبوم را جلو بردیم و امیدوارم بتوانیم تا آخر امسال این آلبوم را به مرحله قابل قبولی برسانیم. آلبوم بعدی هم بیشتر تم کلاسیک و پاپ دارد و دوست قدیمی من آقای رضا کشاورز خواننده این البوم هستند. این آلبوم با سرعت کمتری پیش می رود. زیرا روش من در آهنگسازی و تنظیم و ضبط آلبوم این گونه هست که از تمامی ساز ها به صورت زنده استفاده می کنم و از نوازنده ها برای ریکورد سازها دعوت می کنیم.
آیا به نظر شما این آلبوم های در حال انتشار جای خود را در مارکت موسیقی می گیرد و چه زمانی به بازار عرضه شان خواهید کرد؟
بسیاری از کسانی که برای اولین بار یک آلبوم را می خوانند یا تنظیم می کنند، خیلی هاشون بر این باور غلط هستند که این آلبوم یک غوغایی به پا می کند. اما من بر خلاف این باور هرگز انتظار هیچ گونه طوفانی در اثر موسیقی ندارم و هیچ گونه بازتاب وحشتناکی را انتظار نمی کشم. زیرا موسیقی می سازیم که تاریخ مصرف نداشته باشد و موسیقی کاملا احساسی هست و شعار من همیشه در موسیقی این بوده که تکنیک باید در خدمت احساس باشد.
این آلبوم ها مخاطب های خاص خودشان را دارند و ما هم اصلا نخواستیم مخاطب زیاد داشته باشیم و اگر قرار باشد اجرای زنده برای این آلبوم ها بگذاریم یقینا باید برویم سراغ سالن های ۲۰۰ نفره یا ۴۰۰ نفره.
آیا قبلا هم آلبوم موسیقی مستقلی به بازار ارائه داده اید؟
قبلا به صورت تک قطعه قطعاتی که برای خواننده های تازه کار بود ساختم. اما بعد از دو آلبوم رضا کشاورز و کیارش رحیمی مقدم تصمیم دارم دو آلبوم بی کلام خودم را منتشر کنم. یک آلبوم مربوط به گیتار نایلون مجموعه قطعات بی کلام من هست و یک آلبوم بی کلام دیگر برای موسیقی راک فیوژن و فانگ را که سبک من هست، آماده خواهم کرد.
ارسال دیدگاه