علیرضا خاقانی؛ مجسمه ساز
هدف مجسمه سازی تکریم افراد و زنده نگه داشتن یاد و خاطره آنهاست
هدف مجسمه سازی نیز علیرغم استفاده از تکنیک جدید سیلیکون سازی همچنان همان است یعنی تکریم افراد و زنده نگه داشتن یاد و خاطره آنها.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ نمایشگاه تندیس های سیلیکونی علیرضا خاقانی در نگارخانه میرمیران، خانه هنرمندان ایران برگزار شده است. در این نمایشگاه دو مجسمه سیلیکونی از اساتید بزرگ موسیقی ایران، جلیل شهناز و محمدرضا لطفی در معرض دید عموم علاقمندان قرار گرفته است. مجسمه های سیلیکونی، آثاری هستند که به موضوع کار بسیار شبیه هستند. در این آثار علیرضا خاقانی دو مجسمه سیلیکونی با ابعاد واقعی را ساخته است و با ژستی که در حال نواختن ساز هستند و همزمان با پخش موسیقی حالتی واقعی به مجسمه ها بخشیده است. علیرضا خاقانی در ارایه فرمی مطلوب و تجسم یافته از صورت حقیقی فردی صاحب نام و از زبان هنر گویی به عبارتی غیب از ذات حق گفته است! و نیز از احدیت که نخستین تعیین است و این خود موضوع دیگری است که او در هر یک از آثارش بجد پی گرفته است تا جایی که خود تعریف واژه باریدن است.
در امر مشابهت هنرمند در بیان روایت های خویش آشکارا حضوری فراخور توان خویش را درباره حقیقت آثارش عیان گفته است. تا آنجا که این روایت ها منبع و ماخذی معین برای شناخت حضور اجتماعی هر یک از این مشاهیر است این روایت تجلیات صاحبدلی است که خود مشاهدات هنرمندانه ای را از حضور هنرمندانه ی آنان ادراک کرده استو اکنون اینگونه روایتی تجسم یافته پیدا کرده استاین چنین که هست.
این هنرمند مجسمه ساز در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا درباره ماهیت مجسمه های سیلیکونی گفت:«ریشه مجسمه سازی بر تجلیل از افراد گذاشته شده است. کسانی که مجسمه ای از شخصی می ساختند هدفشان تجلیل از فرد خاصی بوده است. یادشان را زنده نگه داشتند. متناسب با گذر زمان و تکنیک های مختلف و استفاده از مواد برای ساخت مجسمه، مجسمه ساز نیز از تکنیک ها و مواد مختلف بهره برده است. در واقع شیوه نویی برای ساخت مجسمه استفاده کرده است که آن همان استفاده از سیلیکون برای ساخت مجسمه است و به سبک هایپر رئال می رسد. هایپررئال یک کار جدیدی است در این زمینه ، قبلا از گذشته تاکنون ساخت مجسمه را با موم داشته ایم. ولی سیلیکون را اخیرا استفاده می کنند و تکنیکی تقریبا جدید محسوب می شود. و این قابلیت را دارد که به اصل موضوع بسیار نزدیک شود و شبیه آن شود. ولی هدف مجسمه سازی نیز علیرغم استفاده از تکنیک جدید سیلیکون سازی همچنان همان است یعنی تکریم افراد و زنده نگه داشتن یاد و خاطره آنها.» وی درباره علت روی آوردن به ساخت مجسمه های سیلیکونی اساتید موسیقی در این نمایشگاه گفت:« تار یک ساز ایرانی است. ما در ایران نوازندگان بزرگی داشته ایم که توانایی این ساز را به حد اعلای خود رسانده اند. مکتب های زیادی پدید آورده اند. مانند استاد شهناز و استاد لطفی. پس بنا بر همان رویکرد تکریم یاد و خاطره بزرگان تصمیم گرفتم که این نمایشگاه را به این دو بزرگ موسیقی ایرانی اختصاص دهم. گر چه پیش از این هم مجسمه هایی از نویسدگان و مشاهیر و سرداران دفاع مقدس نیز ساخته ام که در موزه مشاهیر نگهداری می شوند. »
ارسال دیدگاه