جواد ارشاد در گفت و گو با پانا:

سفارشی سازی لزوما به معنای ساخت اثری غیر هنری نیست

کارگردان سریال «دور دست ها» درباره تجربه ساخت سریال مشارکتی برای تلویزیون گفت: سریال سازی مشارکتی در دنیا یک رویه مرسوم است و الزاما هر کار سفارشی غیر هنری نیست. بلکه بسیاری از فیلم های معناگرا، اخلاقی و دارای مفاهیم انسانی خارجی که از تلویزیون ایران هم پخش می شوند با مشارکت کلیساها یا سایر ارگان های دولتی خارجی ساخته شده اند. اساسا هر مفهومی می تواند یک متولی داشته باشد.

کد مطلب: ۴۹۵۰۹۵
لینک کوتاه کپی شد

جواد ارشاد کارگردان سریال «دور دست ها» که این شب ها از شبکه یک سیما روی آنتن رفته است، در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا درباره شکل گیری ایده این سریال گفت: من چند سالی به دلیل این که درگیر فیلمنامه نویسی بودم از تلویزیون فاصله گرفتم. همچنین چند فیلمنامه ارائه کردم که به در بسته خورده بود. متاسفانه فیلمنامه های ارزشی و فرهنگی معمولا سرمایه گذار پیدا نمی کند و انگار در این عالم همه فرهنگ را کالایی می بینند و نتیجه این نوع نگاه را نیز در سینما شاهد هستیم.

وی افزود: آخرین همکاری من با تلویزیون سریال «ستاره حیات» بود که هنگام پخش مورد استقبال هم قرار گرفت. همچنین جنبه فرهنگی و آموزشی داشت و قرار بود ادامه نیز پیدا کند که این اتفاق نیافتاد تا این که ما همچنان به دنبال به نتیجه رساندن یکی از فیلمنامه هایمان بودیم و در نهایت طرح سریال «دوردست ها» به دلیل این که مشارکت مالی داشت، به جریان افتاد و نگارش فیلمنامه آن به نویسنده سفارش داده شد.
این کارگردان در پاسخ به این که چرا با نویسنده ای جوان در نگارش طرح خود همکاری کرده است، بیان کرد: خانم سمانه نامدار به عنوان نویسنده از طرف شبکه به من پیشنهاد داده شدند. ذوق و قریحه خوبی هم دارند. با این حال خودم در طول نگارش بر متن نظارت می کردم و همچنین بعد از پایان کار آن را بازنویسی کردم و بخش عمده ای از دیالوگ ها را خودم نوشتم. ضمن این که اساسا ذهنیت هر نویسنده و کارگردانی صد در صد به هم نزدیک نیست و در طول کار همفکری به دست می آید.
وی درباره علت استفاده از بازیگران چهره در این سریال توضیح داد: طبیعی است که کستینگ یک سریال بسته به عوامل متعددی تعیین می شود و باز هم مشخص است که خواسته من در انتخاب بازیگران به عنوان کارگردان باید با بودجه تهیه کننده به عنوان سرمایه گذار و نگاه سازمان صداوسیما به عنوان متولی که ممکن است با حضور یا عدم حضور یک بازیگر موافق یا مخالف باشد، هماهنگ شود. اما به طور کلی من معتقدم ضمن استفاده از هنرپیشه های شناخته شده باید از بازیگران جوان تر هم کمک گرفت. زیرا آن ها هم باید کار خود را بالاخره از جایی شروع بکنند و ما هم سعی می کنیم این فرصت را برای آن ها فراهم کنیم. در «دوردست ها» هم ترکیبی از بازیگران شناخته شده و جوان را کنار هم قرار دادیم.
ارشاد در پاسخ به این که آیا مشارکتی بودن این سریال متن این سریال را تحت تاثیر قرار داد یا نه، عنوان کرد: باید بگویم که رییس سازمان استاندارد نسبت به هنر و نمایش شناخت عمیقی دارد. اما بدنه کارشناسی این سازمان چون از درام سررشته ای ندارند، کمی ما را در طول پروژه تحت فشار قرار دادند.
وی درباره آثار نمایشی مشارکتی ادامه داد: به نظرم اسپانسری کردن آثار نمایشی نوعی خودزنی است. زیرا ضمن وفاداری به نمایش و درام باید مضامین سفارش دهنده را هم در کار حفظ کرد. البته سریال سازی مشارکتی در دنیا یک رویه مرسوم است و الزاما هر کار سفارشی غیر هنری نیست. بلکه بسیاری از فیلم های معناگرا، اخلاقی و دارای مفاهیم انسانی خارجی که از تلویزیون ایران هم پخش می شوند با مشارکت کلیساها یا سایر ارگان های دولتی خارجی ساخته شده اند. اساسا هر مفهومی می تواند یک متولی داشته باشد. برای مثال صحبت کردن درباره سلامتی یا بیماری در هر صورت با وزارت بهداشت گره می خورد یا جرایم در حوزه نیروی انتظامی قابل بررسی است. بنابراین نه تنها سریال سازی توسط نهادها و سازمان های دولتی بد نیست، بلکه باید برای سریال سازی این بخش ها را بسیج کرد تا از هزینه های جاری هم به واسطه آگاه سازی و اطلاع رسانی به مردم کم شود. طبیعتا مفاهیم می توانند به واسطه سریال ها و نمایش ها نهادینه شوند و این نهادینه کردن برخی از عادات و رفتارها وظیفه رسانه است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار