به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگینامه شهید ایرج بابانژاد
۱/۱/۱۳۴۰ بود که ایرج با آمدنش چشم خانوادهی بابانژاد را روشن کرد. پدرش محمد آقابابانژاد که دامدار بود از آمدن فرزندش شادمان شد و شکر خدا را بجای آورد و مادرش مریم، نیز شکر پروردگار را به جای آورد که خداوند فرزندی زیبارو و سالم به آنها عنایت فرموده است. خانوادهی ایرج، عشایر کوچ نشین بودند و مدام در حال سفر و کوچ به همین علت بچههای خانواده نمیتوانستند درس بخوانند اما ایرج برای درس خواندن ترک خانواده میکند و به شهر کرد میآید و نزد مادربزرگ خود زندگی میکند. چون ایرج علاقه خاصی به درس نشان میدهد مادر برای حمایت از فرزندش عشایری را ترک میکند و او هم شهرنشین میشود تا بتواند از فرزند خود حمایت کند.
ایرج بزرگ و بزرگتر میشود و هر روز به خدا نزدیکتر. در شبهای جمعه دعای کمیل را با دوستانش در خانه برگزار میکرد و علاقهی خاصی به نوارهای شهید طالقانی داشتند. دوران متوسطه را با موفقیت سپری میکند و در سال ۵۸ دیپلم میگیرد. و کم کم آمادهی رفتن به خدمت مقدس سربازی میشود.
۲۱ ماه از سربازی خود را در جبهههای حق علیه باطل سپری کرد و با این حال باز اشتیاق حضور در جبههها را داشت تا اینکه در اواخر بهمن ۶۳ راهی جبهههای جنوب کشور شد و در یکی از گردانهای تیپ قمر بنی هاشم (ع) سازمان دهی و در گردان یا زهرا (س) به فرماندهی شهید بزرگوار سید کمال فاضل به عنوان فرمانده دسته انتخاب شد. ایشان سرانجام در ۲۱/۱۲/۶۳ در عملیات بدر به دیدار حق شتافتند و ندای حق را لبیک گفتند.
وصیتنامه شهید
و ما الحیوۀ الدنیا الا لعب و لهو و للدار الآخرة خیر للذین یتقون أفلا تعقلون
نیست زندگی دنیا مگر بازی و بزل و هر آینه سرای آخرت بهتر است از برای آنان که میپرهیزند آیا پس در نمییابید به عقل.
وصیتنامه بنده ناچیز خداوند، سلام بر امام عصر بزرگ منجی عالم بشریت آنکه قلبها با نام مقدسش آرام میگیرند و مظلومان و ستم دیدگان چشم بر قدوم مبارکشان دوختهاند و دلسوختگان خاندان عصمت و طهارت کویر دل را با دریای معرفتش سیراب میکنند و فرمانده رزمندگان و خصم کافران است و سلام بر نائب عزیزش فرشته نجات امت اسلام بنده خاص خداوند هم او که خدای عزوجل بر ما منت نهاد و افتخار بر گرفتن سلاح در رکابش را نصیبمان نموده و سلام بر امت اسلام و عاشقان الله و رهروان روح الله.
اکنون آزمایشی دیگر در پیش است. آزمایشی که شاید به مراتب سختتر از قبل است. درحالی قلم بر دست گرفتهام که پس از نزدیک به ۵ سال از گذشت جنگ تحمیلی و تحمل سختیها و وارد آمدن مصیبتهای جانگداز بر ملت، هنوز پیکار حق و باطل بشدت ادامه دارد. یک طرف این میدان دشمن جانی بیانصاف و بدور از انسانیت که دست جنایتش قلب ملت مظلوم را به درد آورده، دشمنی که جنایت و کشتار و درد منشی را به اوج رسانده، نه از زدن شهرها و تخریب اماکن مسکونی ابا دارد و نه از بخاک و خون کشیدن مردم بیپناه. دشمنی که در اوج رذالت و پستی در نیمههای شب اطفال شیرخوار را معصومانه طعمه آتش کینه خود میکند و جنایتکاری که نظیرش در تاریخ کمتر دیده میشود و در یک کلام کمر نابودی اسلام و خاموش کردن نور انقلاب اسلامی بسته، اما در طرف مقابل این میدان لشکر خدا وجود دارد، عزیزترین و مخلصترین جوانان ایران و ذخیرههای اسلام سلاح بر دوش گرفته و ذکر خدا و یاد الله به سلاحشان جهت داده قلم از ذکر اوصافشان عاجز و در یک کلام به گفته امام و مرادشان این جوانان الهی شدهاند در این جنگ آزادی بخش نه گرفتن و تسخیر سرزمین وجود دارد و نه نسبتاً به منافع اقتصادی در این جنگ
حساب اسلام و انقلاب اسلامی در کار است.
در این جنگ نه صدام بلکه صد صدام وجود دارد که همه بنام یک صدام جنایت میکنند. بنابراین عزیزانی که این نوشته به دستتان میرسد امروز نشستن و در لاک خود فرو رفتن و شما هم حتماً راضی به رضای خدا باشید. پس در راه خدا صبر کنید و خودتان را رنج ندهید از همه شما مخصوصاً پدر بسیار عزیزم و مادر زجر کشیدهام و برادر عزیزم و همشهریهای خود حلالیت میطلبم اگر در حقتان ظلمی کردهام مرا ببخشید. از همه اقوام و خویشان معذرت میخواهم که نتوانستم از آنها خداحافظی کنم. انشاءالله که همگی این حقیر را عفو میکنید.
خاطرات
شهیدان زندهاند
راوی: اشرف آقابابایی(خواهرزاده شهید)
بنده دو خاطرهی به یاد ماندنی از شهید بزرگوار « ایرج بابانژاد » دارم. در سحرگاه خرداد ماه سال ۱۳۶۱ که با ایشان بیدار شدیم و توفیق خوردن سحری داشتهام که در آن زمان من اینطور برداشت کردم که روزه گرفتن کار مهمی است. از طرفی در آن سحر به یاد ماندنی، در اخلاق ایشان متانت و معنویت خاصی را احساس کردم، بخصوص احترام خاصی که همواره برای مادرشان قائل بودند و آن موقع هم بسیار محترمانه با مادرشان برخورد نمودند. یک روز دیگر هم در پاییز سال ۱۳۶۲ بود که من به خانهشان رفتم و ایشان را در حال قرائت قرآن دیدم. من هم ساکت بغل دستشان نشستم و به قرائت ایشان گوش کردم. پس از اینکه قرآن خواندن ایشان تمام شد، مرا مورد محبت و تشویق قرار دادند که به قرآن احترام گذاشتم و گوش میکردم. امام خمینی (ره) را شدیداً دوست داشتند، حتی یک روز عکس امام (ره) را خریدند و به خانه ما آوردند و گفتند این عکس را در خانهتان نصب کنید. در هفته اول شهادتشان بود که همه بیتابی میکردند. یک روز ایشان را در پلههای خانهشان با همان حالت آرامش که قبلاً میدیدم مشاهده کردم که به ما نگاه میکند؛ در آن لحظه من کودک ۹ ساله بودم و با خود گفتم خوب دایی من که
اینجاست پس چرا اینگونه برایش مراسم گرفتهاند، او که زنده است. خودم تا چند روز تحت تأثیر چنین صحنهای بودم و روحیهام بهتر شده بود تا زمانی که بزرگ شدم و در دورهی متوسطه با آیهی مبارک ولا تحسبن الذین قتلوا .... مواجه شدم و مرا به فکر وا داشت. و آن تصویری که از ایشان در کودکی دیده بودم جلویم آمد که با تفسیر این آیه که زنده بودن شهدا صرفاً زنده بودن روحانی نیست بلکه آنها حضور جسمانی هم دارند، کاملاً نزدیک تلقی شد.
ارسال دیدگاه