به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید یونس تیغ زن
شهید یونس تیغ زن در تاریخ ۱/۱۱/۳۶ در روستای گوران به عنوان اولین فرزند خانواده، دیده به جهان گشود. او در پر و بال یک خانوادهی مؤمن و متدین بزرگ شد. رنگ تجمل در محیط زندگی او سایه نینداخت. او از همان کودکی دل به لذات مادی دنیا نمیسپرد و اعتنایی به آرزوهای آلوده به جاه و جلال زودگذر نداشت. همواره به کسب علم و معرفت میکوشید و با مؤمنان روابط خوبی داشت. او در سال ۴۳ دورهی ابتدایی را در روستای گوران در دبستان عراقی به اتمام رساند و در سال ۴۹ برای تحصیل در دورهی راهنمایی در شهر عجبشیر در مدرسهی سهروردی مشغول شد و در سال ۵۷ در دبیرستان رازی موفق به اخذ دیپلم شده و در تربیت معلم قبول شد.
سپس عضو هیأت هفت نفرهی منطقهی عجبشیر شد و از سال ۱۳۶۰ به خدمت مقدس معلمی درآمد و هدفش خدمت به میهن و ایجاد آرامش و پاکی در جامعهی اسلامی بود. وی ۴ ماه در جبهه حضور فعال داشت و در جبهه اغلب مسئول پدافند لشکر ۳۱ عاشورا بود. پس از ابزاررسانی و قهرمانیهای فراوان و فتح خاکریزها و سنگرهای فراوان، در نهایت در ردیف کسانی که امام بر دستشان بوسه زد در تاریخ ۲۱/۲/۶۵ در فاو به لقاءالله پیوست.
قسمتی از وصیت نامهی شهید:
پدر عزیزم! همانطور که در خواب سیدی نورانی طرح جنگ را به تو آموخت و نحوهی شرکت فرزندان و شهید شدنشان را به تو نشان داد، من نیز این شیوه را از تو آموختم. اگر در این کارزار شهید شدم و به شرف شهادت نائل گشتم، برایم افتخار کن و اهل خانه را آرامش بده. مادر و همسر عزیزم! سعی کنید شهادت من در روحیهی شما تأثیر مثبت بگذارد. اگر گریه کنید، به خاطر اما حسین گریه کنید. مرا قربانی راه سرور شهیدان بدانید. برادران و خواهران فرهنگی! بسنگرهای دانش را پر کنید. دشمن از طریق جنگ فرهنگی به دنبال حجاب خواهران و مادران ماست و ما باید با حفظ حجاب نگذاریم دشمن به هدف خود برسد. امیدوارم تمامی زندگی و عملتان را در محضر خدا بدانید و از طریق شغل انبیایی خودتان در پیشبرد اهداف متعهدانهی اسلامی بکوشید تا فرهنگ غنی و انسانساز اسلام از طریق افکار صحیح شما به جامعهی تشنهی کشورمان رسوخ کند. برادران عزیزم! مسئولیت شما خیلی سنگینتر از ماست. چون فرهنگ غربی و شرقی کم کم ما را وابستهی خود میکند. رژیم گذشته نیز افراد ناآگاه را اینطور تربیت میکرد. اینک برادران به نماز و روزه بیشتر اهمیت دهید و در مجامع و کلاس هم بیشتر تأکید کنید.
به هوش باشید که ایادی شرق و غرب در مدارس از طریق پوشش و لباسهای سلطهآور میخواهد بار دیگر فرهنگ غربی را رواج دهند. اگر غفلت ورزیم، در قبال اهداف شهدا مسئولیم.
ارسال دیدگاه