همگام با شهدای لاله گون امور تربیتی/۷۹
شهید سرخی: باید در مقابل دشمن با خون ایستاد و مردانه جان داد
روز امور تربیتی و تعطیلات نوروز فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. شهید سرخی از جمله این شهدا به شمار می رود
به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی، هفته تربیت اسلامی و تعطیلات نوروزی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید عباس سرخی
شهید عباس سرخی در روستای قلندر، یکی از روستاهای شهرستان اهر آذربایجان شرقی در خانوادهای ساده، مذهبی و کشاورز به دنیا آمد و از سن چهار پنج سالگی همراه خانوادهی خود در کارهای کشاورزی و دامداری کمک حال خانواده بود. از دوران کودکی فردی تلاشگر و باهوش بود. با دیگران با احترام و ادب رفتار میکرد. در روستا همه او را به مهربانی و ادب میشناختند. آرام و ساکت بود. مقطع ابتدایی را در روستا به اتمام رساند و برای رفتن به مقطع بالاتر با مشکلات عدیدهای روبرو بود. ارباب روستا تنگدستی پدر را عاملی میدانست برای تشویق شهید به ترک تحصیل. ولی با وجود انگیزه و وساطت مادر، با کوچکترین امکانات، برای ادامهی تحصیل عازم اهر شد. تابستانها را در اهر مانده و در نانوایی کار میکرد. فردی قانع و کم خرج بود. حتی اگر خودش نیاز داشت، از داشتههایش به دیگران میبخشید. پس از اتمام سه سالهی متوسطه، درآزمون هنرستان کشاورزی تبریز پذیرفته شده و بعد از پایان سربازی، حدود سه ماه در اکابر تدریس کرده و سپس به استخدام آموزش و پرورش درآمد.
وی سرانجام در ۱۵ آذر ۱۳۶۰ در جبهه گیلانغرب در دفاع از میهن به درجه بالای شهادت نایل شد.
وصیت نامهی شهید:
پدر و مادر عزیزم! برادران و خواهران گرامی! همیشه به یاد خدا باشید و از نماز اول وقت غافل نشوید و همواره یار و مددکار نیازمندان باشید. خواهرانم! حجاب خود را حفظ کنید و دیگران را نیز به این امر مهم سفارش کنید. برادرانم! در انجام فرایض واجبات کوتاهی نکنید و به پدر و مادرتان تا حد امکان نیکی کنید. از تمامی دوستان و آشنایان برایم حلالیت بطلبید و اگر لایق بودم و شهید شدم که شهادت ودیعهای است الهی، زیاد بیتابی و گریه نکنید. زیرا من آگاهانه قدم در راه دفاع از وطن و میهنم و پاسداری از انقلاب گذاشتهام.
اینبار دفعهی آخر است
راوی: عباس سرخی (پسرعموی شهید)
شش ماه بود که شهید عازم جبهه شده بود. بیست روز مانده به اتمام این دوره، به مرخصی آمده بود. برای سر زدن به پدر و مادرم به خانهی ما آمده بود. کمی نشست. اما احساس میکردم برای رفتن عجله دارد. از پدر و مادرم خداحافظی کرده و حلالیت طلبید و با حالت گریه از منزل خارج شد. وقتی به همراه او به حیاط رفتم، به من گفت: " پسرعمو! زمین بغل شما را که خریده ام، نیمه کاره است. قصد داشتم آنجا را بسازم و پدر و مادرم را به شهر بیاورم و بعد از این مراقب آنها باشم. آنها دیگر توان کار کردن ندارند. اما احساس غریبی دارم. فکر کنم دیگر بازگشتی در کار نباشد. اگر برنگشتم، خواهش میکنم این خواستهام را اجابت کن. من کنترل خود را از دست داده و به گریه افتادم. اما شهید رو به من گفت که مرد باش! اگر شهید شوم به خاطر وطن و ناموس و عقیده و دین است. باید در مقابل دشمن با خون ایستاد و مردانه جان داد.
ارسال دیدگاه